Korn - The Serenity of Suffering (2016)
mijn stem
35 stemmen
Verenigde Staten
Rock / Metal
Label: Roadrunner
-
Insane (5:08)
-
Rotting in Vain (3:33)
-
Black Is the Soul (3:50)
-
The Hating (4:15)
-
A Different World (3:20)
met Corey Taylor
-
Take Me (4:42)
-
Everything Falls Apart (6:10)
-
Die Yet Another Night (4:04)
-
When You're Not There (2:56)
-
Next in Line (4:32)
-
Please Come for Me (11:08)
-
Baby * (4:55)
-
Calling Me Too Soon * (3:23)
-
Out of You * (3:29)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur:
53:38
(1:05:25)
1
geplaatst: 26 oktober 2016, 01:24 uur
Na het zwakke Untouchables ben ik destijds afgehaakt bij Korn maar met de release van The Serenity of Suffering werd ik toch weer benieuwd hoe ze er tegenwoordig voorstaan.
En dat valt me zeker niet tegen.Niet dat hun album vernieuwend of verrassend is,begreep dat dit zelfs een gedeeltelijke terugkeer naar het verleden is,maar de nummers zijn gewoon (voor het overgrote deel) dik in orde en de sound/productie bevalt me prima.Vooral het eerste gedeelte is erg sterk met de drie singles (waaronder A Different World met een prima bijdrage van Corey Taylor) en het onheilspellende the Hating.
Daarna wordt het allemaal wat wisselvalliger maar met onder meer Die yet another night en Next in line valt er nog genoeg te genieten.
Een ander sterk punt van The Serenity of Suffering is zowel de afwisseling in de zang als in de muzikale structuren van de songs en dat was in het verleden wel eens minder bij Korn.
Vier sterren is wellicht wat veel maar ik geef ze toch omdat ik per luisterbeurt meer plezier beleef aan dit album.
En dat valt me zeker niet tegen.Niet dat hun album vernieuwend of verrassend is,begreep dat dit zelfs een gedeeltelijke terugkeer naar het verleden is,maar de nummers zijn gewoon (voor het overgrote deel) dik in orde en de sound/productie bevalt me prima.Vooral het eerste gedeelte is erg sterk met de drie singles (waaronder A Different World met een prima bijdrage van Corey Taylor) en het onheilspellende the Hating.
Daarna wordt het allemaal wat wisselvalliger maar met onder meer Die yet another night en Next in line valt er nog genoeg te genieten.
Een ander sterk punt van The Serenity of Suffering is zowel de afwisseling in de zang als in de muzikale structuren van de songs en dat was in het verleden wel eens minder bij Korn.
Vier sterren is wellicht wat veel maar ik geef ze toch omdat ik per luisterbeurt meer plezier beleef aan dit album.
0
geplaatst: 28 oktober 2016, 23:01 uur
Stevig nieuw album in de stijl van Untouchables, één van mijn favoriete platen van Korn. Dat betekent dus lekker in het gehoor liggende, maar tegelijkertijd intense en lekker zware songs, voorzien van refreintjes die zich direct in je hoofd nestelen. Weinig vernieuwend, dat wel, maar zo fris en energiek gebracht dat er geen sprake is van een simpele herhalingsoefening. Op deze manier kan Korn nog wel een tijdje mee.
0
geplaatst: 19 november 2016, 22:13 uur
Na het afgelopen jaar de hele discography beluisterd te hebben komt er nu een nieuw album uit. Wat een heerlijk toeval is dat toch.
De laatste paar albums vallen allemaal een beetje in een niemands dalletje. Her en der wat lekkere nummers maar nergens een echt solide album. Het zoeken naar 'vernieuwing' hielp daar ook niet echt bij. met The Serenity of Suffering is dat niet het geval, het klinkt voornamelijk bekend en vertrouwd. De stijl die we gewend zijn.
Het hele album loopt lekker in de juiste flow door. Geen vervelende wisselingen, geen afleidingen en vooral ook niet te langdradig. Het klinkt voornamelijk weer bekend rauw en zwaar met veel aandacht voor het knallende beukwerk. Dan toch eindelijk weer een solide album.
Het album bevalt goed, erg goed zelfs.
4*
Overigens gaat er hier iets niet helemaal lekker met de track tijden. Ik kom op 49 minuten terwijl hier een uur wordt aangegeven.
De laatste paar albums vallen allemaal een beetje in een niemands dalletje. Her en der wat lekkere nummers maar nergens een echt solide album. Het zoeken naar 'vernieuwing' hielp daar ook niet echt bij. met The Serenity of Suffering is dat niet het geval, het klinkt voornamelijk bekend en vertrouwd. De stijl die we gewend zijn.
Het hele album loopt lekker in de juiste flow door. Geen vervelende wisselingen, geen afleidingen en vooral ook niet te langdradig. Het klinkt voornamelijk weer bekend rauw en zwaar met veel aandacht voor het knallende beukwerk. Dan toch eindelijk weer een solide album.
Het album bevalt goed, erg goed zelfs.
4*
Overigens gaat er hier iets niet helemaal lekker met de track tijden. Ik kom op 49 minuten terwijl hier een uur wordt aangegeven.
* denotes required fields.
* denotes required fields.