Oasis - The Masterplan (1998)

Doet niet of nauwelijks onder aan eerste 2 albums. Hierna werd het minder.

Is het niet zeer opmerkelijk dat deze compilatie van B-kantjes het best scoort op deze website? Na hun Best Of, dan toch..

Dat is omdat zo'n album b kantjes toch een ander publiek trekt dan een normaal album, voornamelijk echte Oasis fans. Dan krijg je vanzelf een iets hogere score.

Ik snap dat wel. Ben vooral een liefhebber van de 1e periode van Oasis (lees 1e 2 albums) en hun laatste wapenfeit, maar destijds kocht ik alle singles omdat ze vaak 1, 2 soms zelfs 3 zeer sterke niet album tracks bevatten.
Daarom is deze release zo enorm gewaardeerd, omdat het song materiaal zeker niet onderdoet voor wat er op de 1e 2 albums staat. Sterker nog, het kan wedijveren met deze albums, en ik vind het eigenlijk ook het leukste album van de mannen.


Na lang zoeken heb ik deze voor een schappelijke prijs op vinyl gevonden, De collectie is weer een pareltje rijker.

Ik denk toch dat het aan de (zeer) hoge kwaliteit van de songs ligt (zoals lennon ook schrijft). Hun b-sides uit hun begintijd waren soms beter dan sommige al erg goede albumnummers. Ook ik had vele singles op cd, vanwege de b-sides.

Voor de vinylliefhebbers: dit jaar in the USA opnieuw uitgegeven. Via Discogs nog te krijgen.

Iemand die soms weet waarom ze dit hebben gedaan? Het is niet dat ze geen ruimte meer hadden.

Stel je voor dat Acquiesce en Rockin' Chair op Morning Glory hadden gestaan, ipv Hey Now en The Swamp Song.. Dan had je écht een bruut album.

Het is al een bruut album. Dan zou het nog bruter zijn, lijkt mij.

Er zijn een paar mooie uitgaves op vinyl verschenen met remastered geluid voor the 25th anniversary. Zelf heb ik de bijzondere Zoetrope vinyl uitgave van Blood Records uit the UK:
https://www.discogs.com/release/28779373-Oasis-The-Masterplan

Er zijn ook uitgaves in Nederland te koop op zilver en zwart vinyl.

Lekker over het algemeen energetisch album.
Minste nummer voor mij de Beatles cover I'm the walrus. Had voor mij niet gehoeven.
Opnametechnisch onder de maat.

Dat dit slechts b-kantjes zijn... Dit had net zo goed een volwaardig a-album kunnen zijn! Noel had misschien niet in de gaten dat hij hier goud in handen had. Bijna elke song doet hierop niet onder voor Definitely Maybe of Morning Glory, en het is beter dan een groot gedeelte van Be Here Now. Het opent sterk met Acquiesce en het eindigt mooi met The Masterplan. Going Nowhere vind ik hier wel een ondergewaardeerd nummer.