Courtney Marie Andrews - Honest Life (2016)

Sinds augustus luister ik zeer regelmatig naar Honest Life van de Amerikaanse singer-songwriter Courtney Marie Andrews. Tot dat moment was ze een onbeschreven blad voor mij. De eerste luistersessie staat me nog goed voor de geest. Na afloop was ik totaal overdonderd.

Waarom had ik nog nooit eerder van haar gehoord? En waarom had nog nooit iemand mij eerder op haar prachtige muziek gewezen? Natuurlijk ging ik direct op zoek naar haar andere vijf prachtplaten, die overigens zeer moeilijk verkrijgbaar zijn.

Wat maakt haar zo bijzonder voor mij? Allereerst haar uit duizenden herkenbare stem en manier van zingen. Ze wordt hier en daar vergeleken met Joni Mitchell, maar ik hoor op Honest Life toch vooral muziek met een duidelijk eigen signatuur.

Haar songs zijn puur, oprecht en komen recht uit het hart, waardoor ze de luisteraar diep weet te raken. Een aantal liedjes werden tijdens een vier maanden durende verblijf in België geschreven. Het zijn liedjes die gaan over het volwassen worden van een jonge vrouw.

Of zoals ze het zelf omschrijft op haar website : “While in Belgium for four months, I was going through a major heartbreak. I started growing homesick for America and the comfort of family and friends, and life in the states. That's where I wrote the first songs for Honest Life. It was a giant hurdle in my life. My first true growing pains as a woman. That's why in a sense, I feel this record is a coming of age album.”.

Daarnaast schreef ze een aantal liedjes toen ze terugkwam in Amerika en haar beroep als barkeeper weer oppikte. Deze gaan over het weer terug zijn op eigen bodem, maar hebben ook betrekking op de mensen, die ze ontmoette tijdens haar werk.

De liedjes zijn zonder uitzondering van een hoog niveau en hebben prachtige, volwassen teksten, ondanks haar nog jeugdige leeftijd. Bovendien wordt ze omringd door buitengewoon vakkundige muzikanten.

In het verleden kwam ze naar Europa als gitarist van Damien Jurado en verzorgde zij twee jaar terug ook zijn voorprogramma. In maart komt ze terug voor een paar concerten in Nederland en België als hoofdact. Een van die optredens zal zijn in molen De Ster.

Voor mij is ze al een ster. Misschien voor U ook binnenkort. Nog nooit gebruikte ik de term meesterwerk in een recensie, maar op Honest Life (Die wat mij betreft ook Honest Record had mogen heten), is deze absoluut van toepassing.

Courtney Marie Andrews live:

9-3 ARNHEM: Luxor Live
10-3 MIDDELBURG: De Spot
12-3 BRUSSEL: AB Huis 23
14-3 UTRECHT: Molen de Ster

Recensie op: De krenten uit de pop: Courtney Marie Andrews - Honest Life - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Courtney Marie Andrews is een uit Phoenix, Arizona, afkomstige singer-songwriter, die sinds haar 13e songs schrijft en vanaf haar 15e op het podium staat.

Ze is inmiddels 26, heeft al zes platen op haar naam staan en is, via België (!), in Seattle, Washington, terecht gekomen.

Heel veel aandacht heeft Courtney Marie Andrews nog niet getrokken met haar muziek, mede omdat ze haar platen tot vorig jaar niet beschikbaar maakte via streaming diensten als Spotify en Apple Music.

Dat is aan de ene kant begrijpelijk, maar aan de andere kant loop je als muzikant hopeloos achter de feiten aan en bereik je niet de doelgroep die je wilt bereiken, waarna de obscuriteit lonkt.

Dat heeft Courtney Marie Andrews kennelijk ook ingezien, want het vorig jaar al in de Verenigde Staten verschenen en hier nauwelijks opgemerkte Honest Life, krijgt nu niet alleen een Nederlandse release, maar is gelukkig ook via de streaming diensten te beluisteren.

Hopelijk levert het de Amerikaanse singer-songwriter de aandacht op die ze verdient, want Honest Life is echt een prachtplaat.

Op Honest Life maakt Courtney Marie Andrews vooral indruk met haar stem. Het is een krachtige stem vol emotie en doorleving en dus geknipt voor de genres waarin ze opereert; folk en country. Het is een stem die af en toe lijkt op die van Emmylou Harris, maar het doet me nog het meest denken aan Maria McKee, die helaas maar één geweldige countryplaat maakte en daarna uitweek naar andere genres, maar vooral onzichtbaar werd.

In muzikaal opzicht hoor ik ook wel wat raakvlakken met de muziek die Joni Mitchell in haar jonge jaren maakte in de Laurel Canyon, maar de songs van Courtney Marie Andrews zijn over het algemeen wel wat toegankelijker.

Het zijn songs die opvallen door een prachtig stemmige en voornamelijk ingetogen instrumentatie, waarin gitaren en piano rustig voortkabbelen, maar de gitaren ook wel eens voorzichtig uit mogen halen en strijkers en pedal steel bijzonder fraaie en doeltreffende accenten zetten.

Wat verder opvalt is dat de songs van Courtney Marie Andrews zeer persoonlijk zijn en mede hierdoor met hart en ziel worden vertolkt. Het geeft Honest Life een bijzondere lading en het is deze emotionele lading die platen in dit genre zo bijzonder maakt. De songs zelf zijn tenslotte ook nog eens van een bijzonder hoog niveau en volstrekt tijdloos.

De cover van de plaat herinnert aan de jaren 70 en ook in muzikaal opzicht neemt Courtney Marie Andrews je op deze mooie en indringende plaat mee terug naar het verleden. Ze doet dit wat mij betreft op zeer imponerende wijze en steekt met Honest Life een aantal grootheden naar de kroon. Dat we nog veel van haar gaan horen lijkt me zeker. Erwin Zijleman