Meshuggah - The Violent Sleep of Reason (2016)

Overwegend log en vrij monotoon, maar toch weten de zweden er weer iets moois van te maken. De intense, bijna hallucinant slepende metal klinkt even duister en onheilspellend als altijd, met maximale overtuigingskracht gebracht. Je moet er voor in de stemming zijn, het is wederom geen licht verteerbare kost, maar het album steekt productioneel vernuftig in elkaar en maalt ongenadig door.

Mijn eerste en meteen sterk Meshuggah album.Inderdaad log en zwaar maar The Violent Sleep of Reason biedt toch genoeg lucht waar andere vergelijkbare bands de sound helemaal dichtplakken.Iets waar het prima songmateriaal en de uitstekende productie zeker mede voor verantwoordelijk zijn.
Dit alles alles resulteert in een knap staaltje muzikaal vakmanschap,omgezet in prachtige songs als Monstrocity ,Ivory tower en het titelnummer.Ook de zang kan ik prima hebben.
Voor mij een indrukwekkende eerste kennismaking met Meshuggah en waarschijnlijk gaat de plaat nog groeien dus mijn uiteindelijke cijfer zal nog wel hoger uitvallen.

Net als voorganger Koloss geen bijzonder Meshuggah-album. Technisch zit men nog steeds op hetzelfde niveau, maar men doet ook telkens hetzelfde trucje. Tot en met obZen had ieder album een origineel element ten opzichte van de voorgangers, op de laatste twee albums horen we enkel meer van hetzelfde. Ik prees ooit Meshuggah om hun inventiviteit en unieke positie in het genre, maar die hebben ze inmiddels verloren aan bands die veel interessantere dingen doen met het recept dat Meshuggah zelf bedacht heeft.