Sam Rivers - Fuchsia Swing Song (1965)

Met: Sam Rivers (tenorsax); Jaki Byard (piano); Ron Carter (bas) Tony Williams (drums)

Goede plaat, al heb ik hem redelijk zonder erectie uitgezeten, geloof ik (zie hierboven). Dat nummer, ‘Beatrice’, is dan wel het nummer dat ik al kende, van Joe Hendersons The State Of The Tenor.

Ik heb nog niet veel van Rivers beluisterd, maar bemerk wel een aardige cultstatus rond zijn naam. Je snapt dus wel dat het nummer in zo’n muzikale bloemlezing als die van Henderson wordt opgenomen.

Dit wordt gezien als een betrekkelijk toegankelijk vroeg werk van Rivers. Het is inderdaad nog wel gestructureerd allemaal, al merk je dat Rivers graag weinig licks speelt en lekker uit zwerven gaat. Dit album is in hetzelfde jaar opgenomen als dat Rivers een blauwe maandag in de band van Miles Davis speelde, en hij leent hier de drummer en bassist van diens band.

Volgens Davis was het vooral Williams die de saxofonist graag in de band had, en je snapt als je deze plaat hoort wel waarom. Als drummer is Williams een absolute virtuoos maar wel wat ‘all over the place’ en dat past lekker bij Rivers’ stevige maar meanderende stijl.
Rivers kende Williams en Byard al jaren, en ook dat hoor je. Die eenheid zorgt ervoor dat Fuchsia Swing Song zo’n plaat is die zowel eigenzinnig en speels klinkt, als urgent en gefocust.