Testament - Brotherhood of the Snake (2016)

Ik heb de nieuwe Testament plaat volledig beluisterd en ik vind het schitterend, er zitten meerdere snelle nummers in en ook weer enkele minder snel, voor mij zijn de uitschieters, het titelnr, stronghold,
centuries of suffering, black jack,canna business en the number game de doorbeukers dus de overige nrs zijn wat trager maar mogen er ook best zijn, Testament heeft hier een vette plaat met steengoede
trashmetal gemaakt, het klinkt allemaal fenomenaal goed.

Het vorige album, Dark Roots Of Earth uit 2012, bevatte weinig uptempo tracks; een euvel waar dit nieuwe album absoluut niet aan lijdt. Luister maar eens naar opgefokte en allesverwoestende songs als Centuries Of Suffering en The Number Game. Dat is Testament op zijn best. Gezegd moet worden dat het album als geheel niet geweldig is, daar zijn een paar wat saaie midtempo songs debet aan, maar bij vlagen is dit wel heel erg goed. Overigens opvallend dat Chuck Billy overwegend vrij melodieus en ingetogen zingt, terwijl de muziek om hem heen raast als een orkaan.

Wat een sterk album van Testament! Samen met het debuut en The Gathering een van de hoogtepunten in de discografie van deze band en zeker het beste album sinds de terugkeer van Alex.

Ooit weggezet als een kopie van Metallica.... Nu mogen Metallicafans (waartoe ik mezelf ook reken hoor...) hopen dat Metallica tot zo'n album in staat blijkt!

Na de eerste paar vrijgegeven nummers was ik razend enthousiast! Na de album release via Spotify beluisterd en ik was wederom enthousiast. Halverwege nummer 5 was er iets mis en flipte het programma. Het bleek aan het album te liggen. Wachten tot ze dat gefixt hebben. En inmiddels wil ik niet meer verder dan nummer 4. Want de eerste vier nummers hakken erin met een furieuze bom rauwe energie en een snerpende Chuck Billy die over de razende drums van Gene Hoglan snauwt. De moddervette riffs van Eric Peterson die de weg vrijmaakt voor energieke solo's van zowel hemzelf als de grote Alex Skolnick. Testament op zijn best. Maar ja, er staan nog meer nummers op de plaat. Het syndroom van The Formation of Damnation herhaalt zich hier. Een handjevol goede nummers, aangevuld met middelmatige, standaard thrash. Ik vind het zo jammer. Na Dark Roots of the Earth kreeg ik hoop dat old school thrash nog niet dood was. Maar ja... deze is in ieder geval een pak beter dan die van Metallica.

Ach, soms zijn Ruud en ik het ook echt niet met elkaar eens, al is het bij Brotherhood Of The Snake wel echt een flink verschil. Ik hoor een heerlijk energieke plaat met zeer gemotiveerd soleerwerk en een Chuck Billy die in opperbeste doen is met toptracks als Stronghold, Seven Seals, Neptune's Spear en Cana-Business en daarmee ook het beste album sinds The Gathering en kan daarmee de marathon in ieder geval nog in majeur afsluiten. Testament is verre van de beste thrashmetalband ooit, maar voor het gros hebben ze mijn goedkeuring zeker gekregen. Toch maar eens een keertje een volledige live-set van aanschouwen, want die 20 minuten van vorig jaar waren toch wel schandalig weinig.

Einstand:
1. The New Order 4.5*
2. Low 4.5*
3. The Gathering 4*
4. The Legacy 4*
5. Brotherhood Of The Snake 4*
6. Souls Of Black 4*
7. The Ritual 3.5*
8. Practice What You Preach 3.5*
9. The Formation Of Damnation 3.5*
10. Dark Roots Of Earth 3*
11. Demonic 2*
Gemiddelde: 3,68*

Het voorlopig laatste album mag van mij het definitief laatste album worden. Mijn vertrouwen werd enigszins teruggewonnen met goede albums als Low en The Gathering, maar sinds de reünie is het toch bedroevend gesteld met Testament. ALs je dan al interviews leest dat Eric Peterson er doodleuk voor uitkomt dat deze plaat nog snel gemaakt moest worden voor de komende toer en dat Chuck Billy zegt dat het tekstueel gaat over de connectie tussen religie en aliens, weet ik wel genoeg. Zeker wanneer je duidelijk kan horen dat de plaat niet tot stand gekomen is door een passie voor muziek en/of je vak, maar gewoon omdat er geld in het laatje moet komen. Brotherhood is routineus. Het stampt omdat de heren decennia aan ervaring hebben. Skolnick stelt echt teleur hier met solo's die luiheid en gemak uitstralen. Pingel maar wat en de fanboys smullen toch wel. Roffel maar wat Gene. Meer is er niet nodig om al die gastjes vooraan bij optredens te laten klaarkomen. Het album is niet meer dan een tiental stampers die we van een onbekende band niet zouden accepteren, maar omdat het Testament is, wordt deze doorsnee troep met gejuich onthaald.

Eindstand:
1. The New Order
2. The Legacy
3. The Gathering
4. Low
5. Souls Of Black
6. The Ritual
7. The Formation Of Damnation
8. Practice What You Preach
9. Brotherhood Of The Snake
10. Dark Roots Of Earth
11. Demonic

Alex Skonicks terugkeer heeft in mijn beleving nu niet direct het beste in Testament naar boven gebracht. Brotherhood Of The Snake is alweer het derde album op rij dat vol staat met van dat bij vlagen oervervelende midtempothrashgeneuzel. Af en toe een aardige passage daargelaten. Al worden die schaarser en schaarser. Enkel het enthousiasme van Chuck Billy verdient een compliment. De rest is ogenschijnlijk iets aan het doen waar ze geen zin in lijkt te hebben. In vergelijking met de nog redelijke voorganger, is dit een bijna tergende zit.