Glen Hansard and Markéta Irglová - The Swell Season (2006)

De zanger van The Frames heeft samen met een Tsjechische zangeres/pianiste deze prachtige cd gemaakt.
Zijn stem in combinatie met die van Marketa (én haar prachtige pianospel) leveren stuk voor stuk mooie liedjes op.
De sfeer van dit album doet sterk denken aan het album O van Damien Rice. Het nummer Leave is trouwens ook geschreven samen met Damien.
Het titelnummer is een mooi instrumentaal intermezzo.
Alles schijnt geïnspireerd te zijn op het gelijknamige boek The Swell Season van de Tsjechische schrijver Josef Skvorecky, wat verhaalt over een man met zijn liefde voor muziek en onbereikbare vrouwen, in het door Nazi's bezet Tsjechoslowakije.
Hier zijn vast 4 nummers te beluisteren: http://www.myspace.com/theswellseason

Oeh Ruby! Dit klinkt idd heel erg mooi. Die 4 nummers zijn alvast prachtig. Hier wil ik het fijne ook nog van weten. Goede tip!

Ruby1966 verdient virtuele billenkoek
Waarom moet Lin mij wijzen op dit album? En waarom niet Ruby zelf (zoals ze altijd deed)?

De stem van Glen Hansard vind ik op dit album dusdanig aanwezig dat ik moet concluderen dat het niet eens zo veel afwijkt van het werk met the Frames. Twee nummers staan zelfs (in gewijzigde vorm) op het nieuwe Frames album The Cost.
Maar deze stem nu samen met de spaarzame arrangementen maakt dit album tot een prachtig juweeltje. Vocale ruwheid samengaand met muzikale pracht. Neem als goed voorbeeld maar het nummer Leave.

Tja, misschien wilde Ruby dit diamantje in een doosje onder haar bed verstoppen om het er zelf af en toe eens uit te halen en er van te genieten. Maar Ruby, de monstertjes onder jouw bed hebben het tevoorschijn getoverd, en het regelrecht in aERo's handen doen belanden. Dank je wel monstertje onder het bed

hmm, ondanks dat ik nu ineens een monstertje ben vind ik dit toch echt een cd die de moeite van het onder de aandacht brengen waard is...

Ik heb weinig toe te voegen aan wat ruby en aero al hebben gezegd, het is weer typisch een geval van je raken en meeslepen, zo naar de 4,5 *

Dacht ik deze keer: ik schrijf maar eens een stukje bij het album zelf ipv jou persoonlijk te tippen aERo, blijkt dus dat je dat gewoon helemaal niet leest

Maar gelukkig heeft het zijn weg tot jou nu toch gevonden met behulp van Lin.

En dan hoop ik dat er vanaf nu nog vele (The Frames) liefhebbers zullen volgen.

Vorige week in Dublin een nummer gehoord in een platenzaak en gelijk de cd gekocht. GROEIBRILJANT!!

Dat mag ik hopen

Nog maar een keer gedraaid, maar wel zeer onder de indruk. Ik heb de neiging dit album zelfs beter te vinden dan The cost. Ik vind dat When your minds made up bijvoorbeeld verrassend mooi is op dit album, terwijl ik dat nummer op The cost middelmatig vond.

Snel nog een paar keer draaien...

niets dan lof over dit album,toevallig opgemerkt toen ik even door de albums van the frames aant kijken was omdat de oudere albums moeilijk te verkrijgen zijn,deze zonder aarzeling gekocht en na de eerste beluistering was ik al betoverd van dit prachtig meesterwerk....geweldig!!!

Glen en Marketa samen in de film Once. Vanaf maart op een filmfestival in Dublin... Wie weet ook nog in Nederland te zien.

site:
http://www.oncethemovie.com

Trailer:
http://www.oncethemovie.com/oncelarge.html

Prachtig album!

Mijn favoriete nummers zijn:

Sleeping
Falling slowly
When your minds mades up

5!

Wat een MAGISCH album
Stiekem van het internet gehaald, maar dat kon haast al niet meer mis, dit is een 200% aankoop. Leave, met stip in de top 10. Geen woorden voor, zo mooi! En de rest van de nummers doet daar eigenlijk niet eens zoveel voor onder (reeds bekende nummers van The Frames zijn eigenlijk nog mooier geworden)! Ik ben er stil van

Inderdaad van begin tot eind heel mooi! Maar daardoor toch ook wel stiekum af en toe een beetje saai... (sorry mensen). Toch gewoon nog een 3,5 hoor en kan nog best 4* worden

Weet iemand nog een band, duo of zanger/zangeres die ook dit soort muziek maakt?

Lekker rustig maar super mooi

laat ut dan ff horen aub, dit soort muziek vind ik namelijk B-E-A-utiful

Het is een tijd geleden dat een album bij de eerste luisterbeurten al zo weet te overtuigen als bij The Swell Season, van een uiterst opmerkelijk duo. Hij is frontman van de Ierse rockgroep The Frames en zij is een Tsjechische songwriter en actrice. Ik heb het hier over het duo Glen Hansard en Markéta Irglová - misschien wel het duo die ongemerkt dit prachtige album genaamd The Swell Season vorig jaar hebben uitgebracht. Een album dat bij mij wat terecht heeft gebracht. Nog nooit had ik van de twee gehoord en ook met de muziek van The Frames ben ik niet bepaald bekend. De verrassing was dan ook des te groter toen ik voor het eerst in aanraking kwam met The Swell Season. In een paar woorden omschreven is dit album magisch, droevig, vol emotie, dweperig en zo veel meer. Het is eigenlijk niet te vertalen in woorden, je moet het album zelf beluisteren wil je weten waar ik over praat. Over de ervaring die ik heb gehad bij het beluisteren van dit album. Ik kan je zeggen het een onvergetelijke reis is door de meest droevige seizoenen van het jaar - vaak alleen vergezeld door het gitaarspel van Glen Hansard en verdere piano- en vioolarrangementen. Vooral die laatste weten mij doen slikken. Bij elk nummer duiken de strijkers wel even op en vormen dan een eenheid bij het overbrengen van de emotie op The Swell Season. Dan komen de dweperige stemmen van Glen Hansard en natuurlijk Markéta Irglová. Soms ingetogen aanwezig en soms juist episch klinkend, met zowel vocale als instrumentale uitspattingen in bijvoorbeeld het nummer Leave. Alle nummers raken je diep van binnen en allemaal doen ze dat op een andere manier. Dat maakt dit plaatje zo onvergetelijk. De samenwerking tussen Glen Hansard en Markéta Irglová is zo intens, dat het je gewoon emotioneel weet te raken. Je zou bijna een traan laten voor dit prachtige album. De albumcover van The Swell Season laat je al dwalen door de ogen van Glen Hansard, maar de muziek zelf gaat nog verder. Het instrumentarium is klein en bescheiden gebleven, maar de (meestal) drie aanwezige instrumenten weten de boodschap achter de nummers geweldig te vertalen. Nee, alleen maar lof voor deze Glen Hansard en Markéta Irglová. Petje af voor het geweldige album The Swell Season.

Ik ga hier nog heel lang van genieten, dacht ik zo. Het weet me allemaal zo te raken en wekt zoveel emotie op, dat ik er gewoon zelf versteld van sta. Weinig hoor ik zulke diepgang in folkmuziek met zo weinig instrumenten. Weinig duo's zie ik dit doen. Ik zeg dat Hansard en Markéta Irglová elkaar voor het leven gevonden hebben. Ik hoop dan ook op een toekomstige tweede samenwerking tussen beide. Hoewel 4* voor dit album misschien wat laag lijkt, is het in mijn termen best hoog beoordeeld. Je moet daarnaast ook bedenken dat ik dit album pas van het weekend heb gevonden. Een hogere beoordeling zal vast en zeker nog wel volgen als ik het album nog meer heb beluisterd.

Ik heb The Frames heel toevallig ondekt op mijn eerste pinkpop 2005 geloof ik, wat een pracht muziek. Een later optreden op lowlands was ook ongelofelijk mooi. De man/band heeft karakter en nog de wil om te zingen, het geloven in muziek als uitingen van emoties en niet als geldwinnende zaken.

Na dit album helemaal verkocht een man naar mijn hart, en vrouw met ontzettend veel talent.

Benieuwd naar de film, dit is ongelofelijk mooi. Heb hem inmiddels in me platencollectie!

De link naar die andere ierse folk-artiest is natuurlijk snel gemaakt en naar wat ik heb begrepen is er ook samengewerkt voor dit album. Neemt niet weg dat dit wel even anders is, en dan niet per definitie minder, want de liedjes zijn mooi en het gebruik van de piano hier kan ik ook wel waarderen. Het enige probleem voor mij is alleen dat het allemaal niet echt blijft hangen en beklijft.

Ik wacht nog een nachtje of wat met stemmen, deze plaat heeft duidelijk niet genoeg aan drie luisterbeurten.

mooi plaatje, maar toch teveel klinkt als Damien Rice eigenlijk, van wie ik alleen O kan appreciëren. Het klinkt me soms te zeurderig, eerder dan kippenvelopwekkend. 3*

ps. sleeping is wél een wereldnummer!

Hoewel ik ook de soundtrack van Once en The Cost van The Frames al heb gehoord, kan ik de verschillende versies van bepaalde nummers nog niet echt met elkaar vergelijken.
Deze The Swell Season begint in ieder geval sterk met het mooie This Low, waarin de bombast vooralsnog wordt ontweken.
In Sleeping is Glen Hansard op zoek naar enige houvast, hoewel de zang eerder berustend dan wanhopig klinkt. Het geheel blijft ingetogen en zo vind ik dit duo dan ook op z'n best, hoewel het ook niet te vrijblijvend mag worden.
Falling Slowly viel me op in de film Once en ook bij de eerste luisterbeurt van dit album werd ik er meteen stil van. Openingszin 'I don't know you but I want you all the more for that' zorgt voor de juiste sfeer. Toch is de houdbaarheid van dit soort nummers vaak beperkt bij mij. Dit is zo'n typisch nummer dat ik meteen erg mooi vind, maar nogal vlug moe word. Zo'n soort song dat geen moeite hoeft te doen om me te verleiden. Maar goed, voorlopig is dit nog steeds één van de hoogtepunten.
Drown Out is mooi, maar laat op mij nog geen onvergetelijke indruk na. Misschien is dit binnen een aantal maanden wel nog het enige lied dat me weet te boeien, wie weet ...
Vervolgens weerschalt Lies, dat flirt met de pathos. En net daarom beklijft deze niet helemaal, vind ik persoonlijk.
When Your Mind's Made Up wisselt sterke momenten af met mindere stukken. Veel potentieel, maar het komt er niet helemaal uit. De pompeuze finale van dit nummer bevalt me dan verrassend genoeg wel bijzonder goed.
The Swell Season is niet mis, maar te schetsmatig.
Leave had hét hoogtepunt kunnen zijn van deze CD. Waar de woeste tirade me in de film nog zo aansprak, wringt de onstuimige tweede helft het nummer hier om de één of andere reden de nek om. De ingetogen eerste twee minuten zijn het beste dat er op dit album te vinden is. De schreeuwpartij die volgt lijkt aanvankelijk nog op te bouwen naar een ijzingwekkende climax, maar de strijkers nemen de song een andere richting uit. Erg jammer!
The Moon is opnieuw smaakvol, maar kan net niet hartbrekend uit de hoek komen, wat voor dit soort liederen soms dodelijk is. Saai vind ik het niet, maar ik hoop dat deze toch nog wat kan groeien.
Afsluiter Alone Apart is opnieuw een beetje slachtoffer van de strijkers, vind ik persoonlijk. De elektrische gitaar maakt echter veel goed.
Zo blijft The Swell Season me langer bij dan de eerste betovering van Once (wat een sterke prent!), en is deze misschien toch duurzamer dan ik had gedacht.

Ongelooflijk maar waar, deze plaat hier bevalt me nog beter dan the frames en dat wil al wat zeggen. De 2 nummers van ‘the cost’ zijn in een nieuw jasje gestoken en dat staat hen zeer goed, de combinatie tussen de akoestische gitaar en piano zorgen ervoor dat die gevoelige nummers nog beter gaan klinken en dankzij de violen hier en daar wordt de intensiteit sterk opgedreven.
En zo zijn ook de nieuwe nummers, zeer fragiel en breekbaar, echt nummers die je op een moeilijk moment zelfs tot tranen toe kunnen bewegen. Zacht gitaarspel en perfect getimede pianotoetsen vormen een mooi geluid dat perfect aansluit bij de stem van Glen hansard . En dat stemgeluid is prachtig, zacht en met veel emotie zingt hij zijn teksten in. Maar hij raakte me nog het meest in leave wanneer hij de ziel uit zijn lichaam schreeuwt en even controle verliest. Dat nummer is dan voor mij ook het hoogtepunt, een nummer dat 1st openbarst dankzij die ontroerende uithaal, om dan door strijkers overgenomen te worden en zo tot een prachtige climax komt. Zo zitten ook wel meer nummers in elkaar, zacht in het begin en overgenomen door strijkers op het einde. Ook mijn complimenten aan Marketa_Irglova voor de mooie samenzang met Glen. Maar ze kan het ook alleen en bewijst dat zeer knap in het laatste nummer, het is alsof een engel je verwelkomt in de hemel.
Prachtige cd dus en 5* is het enige correcte cijfer.

Mja, gewoonweg schitterend album. De 2 bekende nummers (waarvan Falling Slowly een heuse Oscar won) zijn in deze versie minstens zo mooi als het origineel en ook de andere nummers als This Low, rustpuntje Swell Season, het vaak aangehaalde Leave en de prachtige afsluiter Alone Apart zijn snoepjes voor de oren.

We beginnen eens op 4*, maar oh oh oh dit is zo'n plaatje waar rek in zit...

Fraai album, zeker met de invallende herfst draait ie weer regelmatig z'n rondjes in huize Bertus. Ben benieuwd hoe ze het er volgende week live vanaf gaan brengen.

Dit blijft toch een ongelooflijke cd.. Ik heb deze cd al een geruime tijd en elke keer rond de winterdagen blijft deze cd in mijn cd speler zitten en draai ik hem zo vaak. Vooral leave vind ik persoonlijk een fantastisch nummer. Heb ze gezien in rotterdam bij het Crossing Borders concert. In de oude zaal wisten ze een wereldoptreden neer te zetten. Hoop eigenlijk dat ze snel weer naar nederland komen. Zo ja, ga het zien.. Ga het zien..

Geweldige plaat inderdaad. Zoals al gezegd, als je van Damien Rice houdt moet je dit ook eens proberen. Het nummer waar hij blijkbaar aan heeft meegeschreven, Leave, vind ik echt geweldig. Je herkent er ook echt een liedje van Rice in. Dat echt zoeken naar de climax.
Deze live-versie vind ik erg mooi en heb ik al vaak opgezet;

http://www.youtube.com/watch?v=4hMNIHmL-_c

Falling Slowly was het eerste nummer wat ik van ze hoorde, door de Oscars, en dat nummer beviel me vanaf het begin gelijk al erg goed, het is een nummer wat snel je aandacht trekt of zo. Maar nu draai ik hem niet eens zo vaak meer. Al komt dat denk ik doordat hij wordt ondergesneeuwd door wat andere geweldige nummers. Naast Leave vind ik ook Sleeping, Alone Apart, Drown Out en The Swell Season erg mooi.
Geen enkel nummer is slecht, maar This Low, The Moon en When Your Minds Made Up vind ik niet zo bijzonder en Lies vind ik zelfs best een beetje fout, kitscherig of dweperig of zo. Een beetje té.

Echt een bizar goeie cd. Was alleen wel jammer dat ik in de veronderstelling was dat dit de soundtrack van Once was... miste ik ineens allemaal nummers Maar ben er uiteindelijk wel achter gekomen dat de soundtrack een andere cd was, die heb ik nu ook... dom dom dom, ik weet het Maar goed, echt een waanzinnige cd!

Mooier en duidelijker als Justinx in zijn reaktie van 27-6-07 het verwoordde kan ik niet. Dit album is zo ongelooflijk mooi. Zo gevoelig, tekstueel zo sterk. Met deze muziek is wakker worden, zelfs op zondagochtend, een feest. Zoals danique hierboven schreef: een bizar goeie cd!!!!

Net eerste maal beluisterd, en is me al direct redelijk goed bevallen.
Ik zal er nog paar keer moeten naar luisteren, en misschien meer ontdekken.
Toch wordt het niet 1 van mijn favorieten, maar wel de moeite waard.

Zeker een mooi album.
Het nummer Falling Slowly won een Oscar in de categorie "Best Original Song"

Is dit ook de moeite waard? Heb hun tweede album beluisterd en vond die al héél krachtig. Is dit een beetje vergelijkbaar met hun tweede?

Falling Slowly staat hier op kom ik nu pas achter. Prachtig nummer. Oh, ik lees ook nu pas dat ie een oscar heeft gehad. Even een vraagje: Hoe kan dat eigenlijk? Het is toch niet een soundtrack voor een film geweest?