Glen Hansard and Markéta Irglová - The Swell Season (2006)

Het is een tijd geleden dat een album bij de eerste luisterbeurten al zo weet te overtuigen als bij The Swell Season, van een uiterst opmerkelijk duo. Hij is frontman van de Ierse rockgroep The Frames en zij is een Tsjechische songwriter en actrice. Ik heb het hier over het duo Glen Hansard en Markéta Irglová - misschien wel het duo die ongemerkt dit prachtige album genaamd The Swell Season vorig jaar hebben uitgebracht. Een album dat bij mij wat terecht heeft gebracht. Nog nooit had ik van de twee gehoord en ook met de muziek van The Frames ben ik niet bepaald bekend. De verrassing was dan ook des te groter toen ik voor het eerst in aanraking kwam met The Swell Season. In een paar woorden omschreven is dit album magisch, droevig, vol emotie, dweperig en zo veel meer. Het is eigenlijk niet te vertalen in woorden, je moet het album zelf beluisteren wil je weten waar ik over praat. Over de ervaring die ik heb gehad bij het beluisteren van dit album. Ik kan je zeggen het een onvergetelijke reis is door de meest droevige seizoenen van het jaar - vaak alleen vergezeld door het gitaarspel van Glen Hansard en verdere piano- en vioolarrangementen. Vooral die laatste weten mij doen slikken. Bij elk nummer duiken de strijkers wel even op en vormen dan een eenheid bij het overbrengen van de emotie op The Swell Season. Dan komen de dweperige stemmen van Glen Hansard en natuurlijk Markéta Irglová. Soms ingetogen aanwezig en soms juist episch klinkend, met zowel vocale als instrumentale uitspattingen in bijvoorbeeld het nummer Leave. Alle nummers raken je diep van binnen en allemaal doen ze dat op een andere manier. Dat maakt dit plaatje zo onvergetelijk. De samenwerking tussen Glen Hansard en Markéta Irglová is zo intens, dat het je gewoon emotioneel weet te raken. Je zou bijna een traan laten voor dit prachtige album. De albumcover van The Swell Season laat je al dwalen door de ogen van Glen Hansard, maar de muziek zelf gaat nog verder. Het instrumentarium is klein en bescheiden gebleven, maar de (meestal) drie aanwezige instrumenten weten de boodschap achter de nummers geweldig te vertalen. Nee, alleen maar lof voor deze Glen Hansard en Markéta Irglová. Petje af voor het geweldige album The Swell Season.

Ik ga hier nog heel lang van genieten, dacht ik zo. Het weet me allemaal zo te raken en wekt zoveel emotie op, dat ik er gewoon zelf versteld van sta. Weinig hoor ik zulke diepgang in folkmuziek met zo weinig instrumenten. Weinig duo's zie ik dit doen. Ik zeg dat Hansard en Markéta Irglová elkaar voor het leven gevonden hebben. Ik hoop dan ook op een toekomstige tweede samenwerking tussen beide. Hoewel 4* voor dit album misschien wat laag lijkt, is het in mijn termen best hoog beoordeeld. Je moet daarnaast ook bedenken dat ik dit album pas van het weekend heb gevonden. Een hogere beoordeling zal vast en zeker nog wel volgen als ik het album nog meer heb beluisterd.

Hoewel ik ook de soundtrack van Once en The Cost van The Frames al heb gehoord, kan ik de verschillende versies van bepaalde nummers nog niet echt met elkaar vergelijken.
Deze The Swell Season begint in ieder geval sterk met het mooie This Low, waarin de bombast vooralsnog wordt ontweken.
In Sleeping is Glen Hansard op zoek naar enige houvast, hoewel de zang eerder berustend dan wanhopig klinkt. Het geheel blijft ingetogen en zo vind ik dit duo dan ook op z'n best, hoewel het ook niet te vrijblijvend mag worden.
Falling Slowly viel me op in de film Once en ook bij de eerste luisterbeurt van dit album werd ik er meteen stil van. Openingszin 'I don't know you but I want you all the more for that' zorgt voor de juiste sfeer. Toch is de houdbaarheid van dit soort nummers vaak beperkt bij mij. Dit is zo'n typisch nummer dat ik meteen erg mooi vind, maar nogal vlug moe word. Zo'n soort song dat geen moeite hoeft te doen om me te verleiden. Maar goed, voorlopig is dit nog steeds één van de hoogtepunten.
Drown Out is mooi, maar laat op mij nog geen onvergetelijke indruk na. Misschien is dit binnen een aantal maanden wel nog het enige lied dat me weet te boeien, wie weet ...
Vervolgens weerschalt Lies, dat flirt met de pathos. En net daarom beklijft deze niet helemaal, vind ik persoonlijk.
When Your Mind's Made Up wisselt sterke momenten af met mindere stukken. Veel potentieel, maar het komt er niet helemaal uit. De pompeuze finale van dit nummer bevalt me dan verrassend genoeg wel bijzonder goed.
The Swell Season is niet mis, maar te schetsmatig.
Leave had hét hoogtepunt kunnen zijn van deze CD. Waar de woeste tirade me in de film nog zo aansprak, wringt de onstuimige tweede helft het nummer hier om de één of andere reden de nek om. De ingetogen eerste twee minuten zijn het beste dat er op dit album te vinden is. De schreeuwpartij die volgt lijkt aanvankelijk nog op te bouwen naar een ijzingwekkende climax, maar de strijkers nemen de song een andere richting uit. Erg jammer!
The Moon is opnieuw smaakvol, maar kan net niet hartbrekend uit de hoek komen, wat voor dit soort liederen soms dodelijk is. Saai vind ik het niet, maar ik hoop dat deze toch nog wat kan groeien.
Afsluiter Alone Apart is opnieuw een beetje slachtoffer van de strijkers, vind ik persoonlijk. De elektrische gitaar maakt echter veel goed.
Zo blijft The Swell Season me langer bij dan de eerste betovering van Once (wat een sterke prent!), en is deze misschien toch duurzamer dan ik had gedacht.

vanwege de berichten bij het binnenkort te verschijnen nieuwe album "Forward" dit eerste duo album van "The Swell Season" weer eens beluisterd. geen traditionele folk maar als genre wel als "folk" te benoemen, want met rock heeft de muziek op dit album weinig van doen.

8 nummers van Glen Hansard waarvan 2 (3 en 5) co-written met Marketa Irglova en 2 nummers van laatstgenoemde, het instrumentale "The Swell Season" en "Alone Apart" het enige nummer met lead zang van Marketa Irglova.

veel intense en meeslepende liedjes gezongen met de krachtige, expressieve stem van Glen Hansard ofwel voorzien van fraaie samenzang. persoonlijke favorieten zijn de eerste 4 nummers "This Low", "Sleeping", "Falling Slowly" en "Drown Out". alle 10 nummers zijn stuk voor stuk sterke liedjes met een ziel en zeggingskracht, hoewel de pathos en "Weltschmerz" mij op een aantal nummers zoals "Lies" en "The Moon" met de wat al te dramatische, overslaande stem van Glen Hansard soms wat tegenstaan. ook een nummer als "When Your Minds Made Up" dat langzaam naar een climax toewerkt is mij iets teveel van het goede. zoals Zwaagje hierboven al aangaf geldt voor de prachtige muziek op dit album dat je "er voor in de stemming moet zijn".

Glen Hansard zong overigens een geweldig duet met de Ierse zangeres/songwriter Lisa O' Neill met het nummer "Fairytale of New York" tijdens de uitvaartplechtigheid van Shane MacGowan, maar dat terzijde.

Album werd geproduceerd door Sturla Mio Thorisson
Recorded at Sono Studios, Prague

Glen Hansard: guitar, vocals
Marketa Irglova: piano, vocals
Marja Tuhkanen: violin, viola
Bertrand Galen: cello