The Replacements - Let It Be (1984)

Eén van de mooiste groepen die ooit deze aarde bewandelden.

Hmmm - wat een karig, benepen zinnetje hierboven

The Replacements - wat kan ik er over vertellen? Het klinkt allemaal ongelooflijk amechtig rommelig en daar hou ik van

Paul Westerberg klinkt in m'n oren alsof hij altijd op de loop is voor iets - hier lijkt hij op de loop voor verantwoordelijkheid.

Ik hoorde "Answering Machine" voor het eerst op een moment dat ik het écht nodig had. Handelt volgens mij over het ergste wat er te beleven valt op planeet tienerliefde: misverstanden. Zij zegt "tot ziens" - jij denkt "ze bedoelt tot straks".

Zij zegt "ik kan zo goed met je praten - het ding dat wij samen hebben is zo uniek" met andere woorden: zero, zilth, scratch duiten op de rekening van je account als "potentiële geliefde".

Je denkt: "die sprankel in haar ogen - da's voor mij". Neen hoor - da's alweer voor die ander.

Om alle misverstanden op te helderen telefoon je haar dan maar: maar wat denk je? "Ze is niet thuis" of het antwoordapparaat staat op.

Wat zijn de opties? Niets! Je koffers pakken en je zaakjes elders gaan regelen

"Favorite thing" heb ik blijkbaar jaren verkeerd gehoord. Ik hoorde altijd: "You're my favourite thing, but I'm nothing" terwijl het is " ..., bar nothing "

The Replacements klinken nog steeds als goudeerlijk in m'n oren. Altijd een ongeregeld niveau qua platen.

Maar als het goed is - is het dan ook in een rechte lijn naar de hartstreek

Ja wat kan ik hier over zeggen... het klinkt allemaal luid en direct, ''in your face muziek'', en daar lust ik wel pap van. Een beetje tussen punk en die typische jaren '80 hard-rock in, maar alles is wel goed voorzien van melodie. M.a.w. er wordt een goeie laag pop overheen gegoten.
Na één luisterbeurt vond ik hem 3,5 waard maar heb hem nu nog een paar maal gehoord en 4* is een meer geschikte score dunkt me .

de Replacements; F#@k, die band helemaal vergeten . morgen gauw naar de zolder die lp's van W'berg & Co. weer opduikelen.
Dit is niet mijn favoriete album; ( ken er maar 3).
Pleased to meet.... is mijn nr.1
Maar deze is bijna een 4.

De Replacements waren denk ik dé band die de zeitgeist van de jaren '80 bij de lurven had en de gevoelens van de jeugd het best wist te verwoorden en verpakken in een muzikaal pakketje. Hun anti-virtuoze spel, brakke zang, ongecompliceerde liedjes en populistische teksten sloegen aan bij de jeugd destijds.
Let it be is denk ik hun eerste echte superplaat, vrijwel allemaal uitstekende nummers (eigenlijk vallen alleen Tommy gets his tonsils out en Gary's got a boner een beetje uit de toon). De toppers zijn We're coming out, Androgynous, Unsatisfied, Sixteen blue en Answering machine. Een mooie 4/5 voor Paul Westerberg & co.

Ben het helemaal met de heren hierboven eens. Alleen doe ik er lekker nog een half puntje bij zodat ik op 4,5* kom. Vooral de teksten vind ik erg goed, geen moeilijkdoenerij, maar begrijpelijke dingen voor Jan met de pet. Heel moeilijk om een favoriet nummer te kiezen, omdat ze allemaal zo goed zijn. Ik ga toch voor 'Unsatisfied'.

Look me in the eye
And tell me that I'm satisfed

Mooi hoor.

Erg goede LP van Westerberg en de Stinson broertjes. Rond 1986 zag ik een geweldig concert van ze in Paradiso waar ze nummers van Tim en Let it Be lieten horen. De lichten stonden nogal fel gericht op Westerberg waarop hij tussen het zingen door brulde "Can somebody turn off the fucking lights, I don't want to look like Bon Jovi or something!"

Answering machine favoriete nummer. We're coming out, Androgynous zijn ook steengoed. Ja alle nummers eigenlijk..

Ik blijf dit album maar draaien en draaien. Moet het inmiddels al wel 25x hebben gehoord, maar het blijft fantastisch.

'Answering Machine' is wel zó godsgruwelijk mooi. Er zijn 1001 nummers geschreven voor een man met alleen akoestische gitaar, maar bijna niemand heeft ooit bedacht om een nummer voor alleen een elektrische gitaar te schrijven. Paul Westerberg deed het en maakte en passant een van de mooiste liedjes allertijden. 1 brok onbegrepen liefdeverwikkelingen zoals Zachary al zei.

Ik denk dat ik hem naar in mijn top 10 ga gooien.

Ik zag de top 10 van gemaster, vond het een mooie top 10, maar kende deze plaat niet. Uiteraard springt een titel als 'let it be' nogal in het oog. Toen ik het hoge stemgemiddelde en de lovende kritieken hier zag, besloot ik dat ik het album maar eens moest downloaden.

Nu zijn we ongeveer twee maanden verder en vandaag heb ik de cd gekocht, na veelvuldig luisteren (en genieten) op computer.

Als ik na twee maanden al een album aanschaf, wil dat zeggen dat het een goed album is! Ik kan hier geen mindere nummers op aanduiden. Alle nummers zijn goed, hoewel sommige natuurlijk net dat tikje meer bieden. Persoonlijke favorieten zijn 'I will dare', 'Unsatisfied' en 'Answering machine'.

Nog even opmerken dat ik de benaming 'pop/rock' nogal onbegrijpelijk vind. Voor mij ligt deze plaat dichter bij punk dan bij pop. 'punk/rock' zou naar mijn mening een betere omschrijving zijn, maar dat kan persoonlijk zijn natuurlijk!

Dat het album rockt, dat staat buiten discussie!

Tijd om de andere albums van The Replacements eens te zoeken!

4* voor deze

Die gitaarsolo aan het einde van Sixteen Bleu vind ik zo mooi en simpel. Punkrock met een beetje pop er door heen. Lijkt qua sfeer een beetje op Lick van de Lemonheads. Nu Tim van een jaar later nog maar eens goed gaan beluisteren die ik minder waardeer dan dit album.

Toch eens naar zoeken. Ben benieuwd naar die KISS-cover (Black Diamond)

Muziek die duidelijk zeer naturel is, los is van enige pretentie, en tevens een goede dosis humor bevat. Het klinkt allemaal zeer rauw, maar tegelijkertijd ook voldoende poppy en melodieus om zich te onderscheiden van de echte 'punkbeweging'. Ik geloof dat The Replacements met deze plaat iets nieuws gecreëerd hadden.
Bovendien straalt de plaat een aura uit dat met de volgende slagzin wel kan worden gevat: 'Wij doen wat we willen, en het kan ons geen bal schelen of je dit goed vindt of niet."
Echt een schitterende plaat, met energieke nummers ('We're Coming out'), hilarische nummers ('Gary's got a boner'), pakkende melodieën ('I Will Dare', 'Seen your video') en een geniale afsluiter!

How do you say I miss you to
An answering machine?
How do you say good night to
An answering machine?
How do you say I'm lonely to
An answering machine?

Gewoonweg schitterend!

En omdat ik er ondertussen toch al een tweetal weken non-stop naar aan het luisteren ben zet ik hem gelijk ook maar eens in mijn top10!

Eindelijk weer eens een beetje leven bij deze topplaat. Goed werk Zigstar!

Ik ga nu een vergelijking maken waar ik waarschijnlijk niet gelieft om zal zijn.

Nevermind van Nirvana is verkeerd in geschat. Deze plaat had zo super bekend moeten zijn. Een van de nummers van deze plaat had in de top 2000 moeten staan, en het zal niks uitmaken ze weten je allemaal mee te slepen.

En daar ligt ook de kracht van dit album. Het kan je uit laten schreeuwen bij de rauwheid, laten lachen, en mee laten leven met de zangers verdriet.

Wat is dit een ongelofelijk lekkere plaat.

Zelf een liedje over het verwijderen van amandelen wordt geweldig!

Dit begint wel een top10 plaat te worden hoor
Geweldige muziek!

Heel fijn album van The Replacements, prima in evenwicht qua afwisseling. Vooral het openingsnummer, 'Androgynous' & 'Answering Machine' vallen me op.

3.5 sterren

Dit is voor mij is dit toch een openbaring,. Deze band lijkt een beetje een mengeling tussen Elvis Costello en The Pixies, maar deze band was toch eerder dan the Pixies.

Volgens mij diende the Replacements als inspiratie voor the Pixies...

Deze plaat heb ik nog maar sinds een dag in mijn bezit en toch beklijft hij nu al... Het is een mooi staaltje van College Rock, een mix tussen Punk en het wat melodieuzere Rockgenre... echt tof en dan heb ik het nog niet eens over de stem van de zager gehad, adembenemend hoe hij u zo kan overtuigen.

Bekend met het werk van Billy Bragg?

Jup deze band leunt nauw aan het werk van Billy Bragg. Answering Machine doet mezelf denken aan A New England

Nee Billy Bragg ken ik niet.Hij maakte dus ook liedjes voor enkel een elektrische gitaar? Maar is het ook zo geniaal als The Replacements?

Ik ken van Billy alleen A New England, maar die is werkelijk fantastisch. Zie: YouTube - Billy Bragg - A New England (Live)

/edit: Deze live-versie is waarschijnlijk leuker als je de originele opgenome versie kent zodat je ook weet wat het publiek meezingt.

Tja Bily Bragg boet wel wat in aan energie als we hem gaan vergelijken met The Replacement... Deze blijft toch een bom van een plaat...

Dat ik deze groep niet eerder ben gaan beluisteren! Stuk voor stuk heerlijke nummers en die heerlijke recht-toe-recht-aan zang. Het enige minpunt is dat het allemaal zo snel is afgelopen. Ik geef 4,5* en bombardeer dit album in één klap tot mijn favoriet uit de jaren '80.

Die korte duur van de plaat vind ik msh zelf het possitieve het gaat dan ook nooit gaan vervelen deze plaat. Dat heb ik dan weer wel bij platen waar er 14-16 songs op staan...

Dat gezeur over te korte duur van een plaat ( van oosprong lp) keer op keer; eens met barrett: liever kort, heftig en goed, dan opgevuld met tweede keus materiaal zoals nu zo vaak gebeurt.

Ik zeur er niet over, maar vind het album zo lekker dat het nog wel wat langer had mogen duren. Maar eens met Oldfart: liever 35 minuten knallen dan 50 minuten met een aantal fillers.

Ik noemde het zeuren omdat dit hier heel vaak als negatief argument wordt genoemd voor oudere platen.