Jan Swerts - Schaduwland (2016)

Mijn recensie is eventueel hier te lezen : Music that needs attention: Jan Swerts - Schaduwland - musicthatneedsattention.blogspot.nl
Er staan trouwens op alle drie zijn albums verwijzingen naar de teksten van Nick Drake.

Recent volgde de diagnose Tourette voor zijn zoon en bij hem zelf werd naast hypersensitiviteit ook Autisme in de vorm van Asperger vastgesteld. Daarop verliet ook zijn vrouw hem nog en overleed zijn moeder. Hoeveel leed kan een mens verwerken? Schaduwland is dan ook een plaat over het verwerken van een trauma. Het is ingedeeld in vier niveaus: (kant) A Schok & Ontkenning (kant) B Woede & Vlucht (kant) C Depressie (kant) D Aanvaarding? De titellengte van de nummers wordt steeds korter, zodat achterop een driehoek staat, die onderop eindigt met een .

In het algemeen gaat het over de ineenstorting van de wereld, in het bijzonder zijn wereld. Het is Jan Swerts buitengewoon goed gelukt om alle heftige emoties die hierbij spelen in de muziek te 'verwoorden'. De muziek is prachtig mooi en intriest tegelijk, is soms stil en zwelt soms enorm aan. Met name de strijkers en de blazers spelen daar een prominente rol in. Deze instrumentale stukken zijn schitterend, net als de rustige stukken waar de piano vaak de hoofdrol speelt. Een juweel van een plaat is het geworden, die mij - zeker in 2016 - keihard raakt.

Het jaar 2016 was er op muziekgebied een van verlies, afscheid en pijn. Ook de Belgische muzikant Jan Swerts gaf gehoor aan de donkere en melancholische klanken die ons dit jaar overspoelden. Het was echter niet de eerste keer dat hij de luisteraar in zijn greep vastpakte, al eerder overtuigde hij met de albums Weg en Anatomie van de Melancholie. Met zijn voorliefde voor zombiefilms leek zijn post apocalyptische soundtrack eindelijk te verschijnen, maar een reeks aan pijnlijke gebeurtenissen gooide roet in het eten. Bij zijn zoon Jef werd in 2014 een zware vorm van Gilles de la Tourette geconstateerd, als gevolg hiervan strandde zijn huwelijk en kreeg hij zelf te maken met een spieraandoening. Niet lang hierna stierf zijn moeder na een lange strijd tegen kanker. Al dit persoonlijke leed verwerkte Swerts op zijn eigen manier in de muziek. De docent Nederlands zag voor het eerst de noodzaak in het verwerken van de stroom aan emoties in een steeds zwaarder wordend muzieklandschap, waardoor hij zelf meer in een zombie leek te veranderen. Het resultaat is Schaduwland, een donkere en aangrijpende plaat, waarop hij in vier delen het rampjaar verwerkt.

Opener “Rustig, Martha, het Is Allemaal Voorbij.” geeft in de akoestische gitaarklanken nog een vorm van hoop, maar het besef is er al snel dat het verlies niet kan worden vermeden. De omslag is al duidelijk te merken in het door strijkers voortstuwende tweede nummer, de chaos komt opzetten en zijn leven komt op het spel te staan. De steun die Jan krijgt door verschillende klassiek geschoolde muzikanten is duidelijk merkbaar in de toonzetting van het album, van strijkers, blazers tot aan de piano. Pas echt emotioneel wordt het op het trieste en wonderschone “Ik Had Je Nooit Alleen Mogen Laten, Becky.”. De kracht die zowel in de zang als pianoklanken en strijkers ligt is van een ongekende schoonheid. Betoverend is ook het opbouwende “Breng Me Thuis, Raf. Red Me. Red Me.”, van stilistische pianoklanken, naar blazers en drums. Het album eindigt met een punt in bijna volledige stilte.

Het totaalplaatje is verbluffend sterk neergezet, de referenties naar zombiefilms, verwerkingsfases van een trauma en een compleet vergane wereld doen alle emoties passeren. Het derde album van Jan Swerts is een meesterwerk die geen luisteraar onberoerd weet te laten, een zoektocht naar troost en de weg om de ontspoorde gedachten van je af te zetten.

4,5*

Afkomstig van mijn site Platendraaier.

Deze al van het eerste uur in bezit en gewoon vergeten te stemmen / beoordelen .
Voor mij is Jan Swerts samen met Melanie De Biasio de ontdekking in het muzikale landschap dat ons kleine landje rijk is. Er zit hier verdorie veel talent maar deze twee steken er met kop en schouders bovenuit!
We zijn de man ook eens live gaan bekijken / beluisteren (tweede maal reeds) en nu in Leuven en ik had mijn zus en schoonbroer meegevraagd. Zij kenden de man niet maar waren meer als aangenaam verrast, zeg maar dat ze van hun sokken geblazen waren.
Verder kan ik kort zijn, Jan is een muzikaal genie, aimabel man en maakt gewoon schitterende muziek.
Zo simpel is dat! Dit schaduwland is dan ook één van mijn favoriete cd's.