Lionel Richie - Back to Front (1992)

Ik denk dat die niet genoeg gescoord heeft in de hitparades om een plek op dit album te verdienen. Al vind ik het ook een mooi nummer.
Ballerina Girl en Love will conquer all waren grotere hits en ook die zijn niet te vinden op dit album.

Een best of is altijd incompleet.. keuzes keuzes...

Die mis ik ook, zijn beste nummer.

Degene die ik mis, is: Love will conquer all.

Bedoel je die Nederlandse oude zanger, Rob da Nijs?

Tijdens schilderwerken thuis deze cd na jaren nog eens laten spelen en ik heb er echt van genoten. Het is niet zo dat ik nu zin heb alles van The Commodores of van zijn solowerk te leren kennen, maar ik was toch vergeten dat de man enkele prachtnummers voortgebracht heeft.

Zeemzoet is een woord dat critici graag gebruiken om de man af te breken, maar toch vind ik 'Hello', 'Penny Lover' en vooral 'Stuck on You' wondermooie liedjes. En 'Easy': wat een klassieker.

Mindere nummers: Love oh Love, Dancing on the Ceiling en Endless Love. Diana Ross: aiaiai.

Terwijl ik dit intik, speelt 'Easy'

3,5 sterren, of toch 4?

Eens dat veel erg zoet is,maar de composities zijn vaak erg mooi. Zijn album can't slow down bevat veel grote hits, maar ook de niet hits zijn erg de moeite waard.

Lionel is 1 van de artiesten die de soul in de jaren '80 hield. Het is niet wereldschokkend, maar een verzamelaar is wel degelijk leuk.

Wel een beetje jeugdsentiment dit maar altijd leuk om weer terug te horen. De commodores nummers springen er wat mij betreft bovenuit. Grote dissonant vind ik het nummer Love, Oh Love daar slaat het glazuur van mijn tanden zo zoet en glad dat nummer is. Voor de rest een prima verzamelaar waar je wel voor in de stemming moet zijn.

Inderdaad jeugdsentiment en zo heel vervelend is het nou ook weer niet. De ballads zijn zelfs prima te noemen. Ik heb deze dagen meer moeite met de up-tempo songs die redelijk gedateerd aan doen in mijn oren .Lionel op de achtergrond stoort nooit. 3 sterren voor de zingende snor

In de jaren waarin minstens vijftig procent van het succes van een liedje leek te worden bepaald door opgeföhnde haren, flitsende videoclips, overstuurde snaredrums, synthesizers en plastic imago's, vormde Lionel Richie voor mij een uitzondering temidden van alle hitparadetroep. Op de één of andere manier kon ik geen hekel aan hem hebben, en hoewel ik er in die jaren nooit ook maar over heb gepíékerd om iets van hem te kopen kan ik achteraf wel beredeneren waarom ik hem toen zo goed kon hebben: hij slaagde erin om succes te hebben met zelf geschreven nummers, uitgevoerd zonder al te veel synthetische poespas, zonder uiterlijk vertoon, zonder overdreven gilletjes of hijgjes, zonder een sound die al binnen een paar jaar op storende wijze gedateerd zou blijken te zijn, zonder sex-appeal, puur op ambachtelijke basis, met gewoon sterke en pakkende composities gezongen met een bijzonder prettige stem, en altijd smaakvol uitgevoerd. (Nou ja, bíjna altijd – laat ik die afschuwelijke sax op Do it to me, dat kinderkoor op Love oh love en, wel, het geheel van Endless love niet vergeten.) Deze compilatie is dan wel niet compleet (en dan te bedenken dat de Amerikaanse versie die Bryan Buss op de All Music-site onder ogen kreeg ook nog eens Dancing on the ceiling en Stuck on you miste!), maar vormt voor mij toch een uitstekende gelegenheid om nu maar eens toe te geven aan mijn sympathie voor deze innemende man die qua verkoop tot de allergrootsten behoort (Wikipedia schat dat hij ongeveer 90 miljoen platen heeft verkocht) maar die zich qua verschijning altijd aangenaam ingetogen heeft gepresenteerd.

Nooit echt heb ik me met deze artiest beziggehouden of albums gevolgd. Maar, dat hoefde ook niet, want hij was er al die tijd: op de radio, in de disco (als het licht gedimd werd en het moment was aangebroken dat je je geliefde een beetje inniger kon vastpakken: Three Times A Lady !) en eigenlijk overal was het altijd aangename en nooit opdringerige geluid van de man te horen. De soundtrack van de jaren '80. Softsoul, zal het moeten heten, denk ik. Maakt niet uit. Fijne muziek toch wel en knap in elkaar gezet. Je kunt er wat bij doen. Beschaafde muziek en geen vreemde bokkensprongen.

Prima compilatie, dit album, ook al staat Dancing on the Ceiling er bij mijn exemplaar niet op.

In 1992 op cd gekocht en altijd met plezier beluisterd. Lionel Richie schrijft goede liedjes en heeft via Commodores een behoorlijke solo carrière opgebouwd. Sommige nummers (Endless Love) zijn ietwat klef maar evengoed prima te beluisteren. De nummers van de Commodores (Still) vind ik het fraaist + Running With The Night met een puik solerende Steve Lukather.

Dubbel in de platenkast want mijn lief had hem ook al in bezit voor we elkaar leerden kennen.

Blijft een heerlijke, nostalgische en (voor mij) complete hitsoverzicht van Mr. Richie. Het spits zich natuurlijk op het solowerk, maar wel lekker dat er een aantal van de Commodores op staan die nou net mijn favo’s zijn. Misschien mierenzoet of saai, maar ben met deze muziek opgegroeid en dan heeft het allemaal een andere lading. Penny Lover, Stuck on You, Sail On en Easy…… wat heerlijk meeschreeuwen

Hele leuke verzamelaar voor iemand die aan 1 CD van Lionel wel genoeg heeft.
Ik kocht de CD eigenlijk alleen voor het nummer Hello.
Maar er staan allemaal leuke bekende nummers op waarvan ik eigenlijk niet eens wist dat ik ze kende en of dat ze van Lionel waren.

Op The Definitive Collection (2-cd) staat hij ook niet, terwijl op de dvd met videoclips die erbij zit, dat nummer er weel wel op staat. Raar.

Se La was pas de vierde single van zijn derde soloplaat en volgens mij vooral in de Benelux een grote hit. Maar daar houden de samenstellers doorgaans geen rekening mee.