Mansun - Attack of the Grey Lantern (1997)

Geweldig album van Mansun, dat zichzelf nog zou overtreffen met Six. De meest prachtige melodieen, vernuftige liedjes en soms grappige teksten. Wide Open Space was het nummer waar ik mee Mansun door leerde kennen en dat is - waarschijnlijk - nog steeds mijn favoriet, alhoewel de manier waarop de eerste paar nummers elkaar vloeiend opvolgen ook wel bijzonder mooi is.

Ook ik vind dit een geweldig album. Persoonlijk vind ik deze iets beter als Six, ondanks dat ik Six ook ontzettend goed vind! Jammer van het laatste werk wat ze afleverde, ook jammer dat ze uitelkaar zijn.... sander

Dit album blijft in mijn ogen toch wel een van de Britse hoogtepunten van de jaren-90. Mijn favorieten: She Makes My Nose Bleed, Disgusting en Taxlo$$.

Ben erg benieuwd wat zanger Paul Draper, het brein van Mansun, tegenwoordig doet want dat ie muzikaal talent had (heeft?) staat buiten kijf. Opvolger Six was tenslotte ook al niet mis.

Naar aanleiding van je bericht heb ik hem weer 's opgezet. Wat een grandioos album inderdaad! Bij Wide Open Space moet ik weer terug denken aan de briljante video van destijds... Ik doe dat laatste halfje er ook maar bij.

deze is de eerste en beste van dit goeie engelse groepje met duidelijke verwijzingen naar bowie , vooral vocaal , dezelfde grandeur als je me begrijpt , de muziek is ook erg goed

dit doet ie dus tegenwoordig

Niet zo vreemd toch? Wel jammer dat ie nu juist met Skin samenwerkt; niet echt een interessante artieste.

Vraag me af hoe het zit met de solocarrière van Dominic Chad.

Daar doelde ik dus juist op (ik had het er even bij moeten zeggen )

I'M IN A WIDE OPEN SPAAAAAACE..

Meebrullen geblazen. Wat valt er toch veel moois te ontdekken in de jaren '90-britpop-scene .

Pas jaren na Six gekocht. AOTGL is inderdaad conventioneler, maar ook hier sluimert de gekte die op Six zou exploderen. Bovendien bevat deze plaat meer bizarre humor. Vrijwel alle songs zijn sterk. 4,5 ster omdat Six toch nog net iets beter is.

Weer zo'n vergeten parel uit de eigen verzameling. Al jaren in huis maar dan eindelijk eens onderworpen aan een serieus luisterbeurtje. Heerlijke indierockplaat met mooie open productie en prima songs.Six ook maar even ophalen.

Jammer van de hidden track in het laatste nummer. Even een dijk van een nummer om zeep helpen met niets. Maar goed dat je het "niets" er tegenwoordig makkelijk uit kan halen.

Ja vind ik ook jammer. Sowieso een irritant gegeven die zogenaamde hidden tracks na minuten van stilte.

In juni komt er een Collector's Edition uit die kennelijk bestaat uit 3 discs. Even geen idee nog voor wat betreft content al vermoed ik dat disc 1 de originele release zal betreffen

edit: This 3-disc set comprises the original album remastered; with Two Bonus CDs including pre-album E.P.s ['Take It Easy, Chicken', 'Skin Up Pin Up'], alternative, acoustic and live versions; b-sides

Heerlijke lp, met geweldige overgangen, meeslepend gitaargeluid. De mooie stem van Paul en de electronische inslag die alles samen brengt! Alleen het eerste nummer The Chad who loved me is al de aanschaf waard!! Zoveel mooie verborgen dingetjes op de achtergrond.

Deze aparte variant op het britpop-genre zal niet naar ieders smaak zijn, vooral door de ijle zang, maar origineel en goed uitgevoerd is het zeker. Niet alle songs op dit debuut zijn even pakkend en memorabel, maar het album herbergt een aantal prima tracks, zoals Taxloss en Wide Open Space. Qua produktie is het album erg verzorgd in elkaar gezet, met fraaie orkestpartijen en electronica alsmede hele subtiele dance- en hip-hop-details. Een lang leven zou de band helaas niet beschoren zijn; in totaal maakte men slechts drie albums. De opvolger hiervan, Six, is nog een tikkeltje beter.

Leuke Britpop die bij mij meer gewaardeerd wordt dan de grotere kalibers in dit genre (Blur, oasis). Zeker Wide Open Space was destijds een favoriet en kreeg nog een remake van Paul oakenfold