Alice Cooper - Brutal Planet (2000)

mijn stem
3,80
47 stemmen

Verenigde Staten
Rock / Metal
Label: Spitfire

  1. Brutal Planet (4:42)
  2. Wicked Young Man (3:54)
  3. Sanctuary (4:04)
  4. Blow Me a Kiss (1:59)
  5. Eat Some More (4:39)
  6. Pick Up the Bones (5:17)
  7. Pessi-Mystic (5:01)
  8. Gimme (4:51)
  9. It's the Little Things (4:17)
  10. Take It Like a Woman (4:17)
  11. Cold Machines (4:14)
  12. Can't Sleep, Clowns Will Eat Me * (4:09)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 47:15
23 BERICHTEN 1 MENING
zoeken in:
3,5
0
Klinkt allemaal wel lekker bruut, maar heb hem nog niet zo vaak gehoord. 3,5*

avatar van Sinner
4,0
0
Nog een oude knook die het eind jaren '90 over een wat andere boeg gooit dan voorheen. Nu heeft Alice Cooper er toch al wel een handje van weg om exact te klinken als wat er op het moment populair is, maar hij slaagt er over het algemeen ook in om er mee weg te komen zonder dat het geforceerd klinkt.

Brutal Planet is dan ook een heel erg modern klinkende, sombere en dreigende plaat en meteen ook de hardste die hij ooit heeft opgenomen. Tekstueel is het wel typisch Alice Cooper met veel bijtende en sarcastische humor, en ook de ballad Take It Like A Woman is een toch wel erg typische Cooper song. Er is echter wat mij betreft niet één slechte song te ontdekken, en het merendeel is zelfs heel catchy en na een keer of wat beluisteren ook heel lekker mee te brullen. Ook de navolgende toer was een schot in de roos (kijk maar naar de Brutally Live dvd), en er mag dan ook best gesproken van een geslaagde "comeback". (tenslotte was het alweer heel wat jaartjes terug sinds de vorige studio plaat en waren er heel wat mensen die Alice al hadden afgeschreven).

Hoogtepunten zijn het grappige, cynische Wicked Young Man, het heel donkere Blow Me A Kiss, Pessy-Mystic en It's The Little Things.

avatar van Saldek
3,5
0
Zeer lekkere cd van Alice die tegenwoordig bijna zelfstandig de cd-speler weet te vinden bij mij. En vervelen doet 'ie nog niet. Mijn fave is 'Sanctuary'

avatar van musicboy
 
0
Ruig album dat wel goed klinkt. Nog te vroeg om te stemmen, maar de eerste luisterbeurten vallen in elk geval mee.
Leuke verwijzing naar 'Welcome to my nightmare' en 'No more mister nice guy' in 'It's the little things'.

avatar van musicboy
 
0
De achtergrondzangeres op 'Brutal Planet' is net die zangeres van Garbage ...

avatar van musicboy
 
0
Het album eerst leren kennen via de bib, daarna besteld bij blah en vandaag gearriveerd. Toch een ontgoocheling: mijn versie heeft een andere hoes en die is aartslelijk.

 
0
Pieter Paal
geplaatst:
Ik kocht bij Spotter voor 5 euro een Alice Cooper cd met de titel 'Pick up the bones - His latter recordings' uit de serie Music Sessions van het Weton-Wesgram label en er staan gewoon dezelfde nummers als hier op. Voor zo'n gaaf album als dit noem ik dit echt een koopje! TOP!!!

 
0
Zo he! Dit is een lekkere plaat van Alice! Ik geef dit een 4*!

 
0
Ik kan hem er haast niet afzetten als ik hem opzet, verhoogt naar 4.5!

 
0
Down_By_Law
geplaatst:
Enorme comeback voor Alice Cooper. Hij paste zijn sound aan om met de tijd mee te gaan (nu-metal), en het werd een van zijn beste werken! Niet veel andere artiesten uit zijn tijd wordt het in dank afgenomen als ze hun sound veranderen, maar Alice deed er juist goed aan. Vooral de titelsong en de teksten zijn erg goed. Jammer dat zijn andere albums in deze stijl ("Dragontown", "The Eyes Of Alice Cooper") stukken minder goed zijn.

 
0
PriestMaiden
geplaatst:
Wel een bruut album van Cooper. Elk lied is zeer goed. De dvd Brutally Live is ook een aanrader als je dit top vind. Dragontown is het vervolg van dit en is ook wel goed.

avatar van Stijn_Slayer
2,0
0
Ik vind er geen bal aan. Lelijke industrial sound, waar is de typische Alice Cooper hardrock gebleven? Dit lijkt net op zo'n waardeloos nu-metal bandje. Ik hou het bij z'n oude werk. 2*

avatar van Wyverex
4,5
0
Prachtig album, maar wat is dit toch hard! Take It Like a Woman is onbeschrijfbaar. Zeker live op Brutally Live (waarin het lied prachtig overloopt in Only Women Bleed) . Een vriend en ik waren er naar aan het kijken, en achteraf kon je een speld horen vallen. Je werd er gewoon sprakeloos van.

Een vraagje aan iedereen die dit album heeft, welke versie hebben jullie? Die met die tekens aan zijn oog (wel goed kijken:p) zoals hij hier staat, of zonder?

avatar van vin13
3,5
0
Het bonusnummer ontbreekt op mijn cd en Alice heeft iets op zijn onderste ooglid staan. Wat betekent dit?

avatar van Wyverex
4,5
0
vin13 schreef:
Het bonusnummer ontbreekt op mijn cd en Alice heeft iets op zijn onderste ooglid staan. Wat betekent dit?

Nu weet ik het ook niet meer, ik dacht dat dat onderste op zijn ooglid stond voor die bonustrack. Want ik heb dat nummer wel.. Raar!

avatar van vin13
3,5
0
De cd is van 2000 Eagle Records. Mijn naamgenoot is een aparte.
Wyverex nog maar verder uitzoeken dan.

avatar van Wyverex
4,5
0
vin13 schreef:
De cd is van 2000 Eagle Records. Mijn naamgenoot is een aparte.
Wyverex nog maar verder uitzoeken dan.

Heb hier wat gevonden op wikipedia:
"A song called "Can't Sleep the Clowns Will Eat Me" was going to be on this album but Cooper thought it didn't fit with the other songs so it was removed. It first appeared as a bonus track on the Japanese and Australian releases of the album, (then appeared worldwide on the Special Edition version of Dragontown in 2002.)"

Vermoedelijk heb ik dus de Japanse of Australische versie. Waarom krijgen die Japanners altijd iets extra ?

avatar van judgepaddy
4,0
0
Lekker hoor!
Ik was Alice al een tijdje "uit het oor verloren", maar dit is wel een mooie herkennismaking.
Gelijk ff de andere CD's die ik van hem ken raten.

avatar van wizard
3,5
0
Deze cd is veel harder dan ik van tevoren gedacht had. Zeker vergeleken met het oudere werk van Alice Cooper dat ik uit de jaren '70 ken. Hoewel de cd door al het gitaargeweld zo nu en dan een beetje monotoon klinkt, vind ik dit over het algemeen een fijn plaatje om zo nu en dan te draaien. De teksten zijn bij vlagen heerlijk ironisch, en de muziek klinkt nergens geforceerd hip.

Experiment geslaagd dus. 3.5*.

 
0
Edwynn
geplaatst:
Prima album van Alice Cooper. Soms redelijk zwaar zoals in het titelnummer. Soms gevoelig in de ballade Take It Like A Woman en ronduit sinister in het macabere Pick Up The Bones. Dat laatste nummer kan zo in het rijtje Alice klassiekers.

avatar van Wyverex
4,5
0
Ik betrap mezelf erop steeds als ik een muziekje wil opleggen, ik Brutal Planet van de plank neem. Wat is dit toch een super album! Ik kan er maar niet genoeg van krijgen. Er zitten geen liedjes in die ik oversla, en dat gebeurt me nu niet zoveel bij een album (na hem zoveel te hebben beluisterd als dit pareltje hier). Misschien dan toch eens tijd voor een recensie.

Het begint met Brutal Planet, vanaf dat begin af is dit een krachtig nummer (die drums!) samen met de prachtige teksten van Cooper, de heftige gitaren van Ryan Roxie (als ik me niet vergis) en drums natuurlijk van Eric Singer. Nogmaals, hier zijn het bij mij vooral de drums die mij opvallen, en meteen ook de kracht van dit nummer. Goede gitaarsolo, sluit naadloos aan bij het geheel van het nummer.

Het tweede nummer is krachtig, maar stukken sinisterder (heb ik dit juist verwoord?) Wat ook opvalt zijn de vele verwijzingen naar de Holocaust en naar Hitler (WO II dus). Wat natuurlijk ook een onvermijdbaar thema is als je het over een Brutal Planet hebt. Dit lied gaat over wat hij allemaal is en wat hij allemaal zal doen. Typische Alice teksten, weerom zware gitaren en ook de krachtige drums komen terug.

In Sanctuary hoor je Alice verrassend goed 'rappen'. Of wat ik meer vind, zijn teksten niet zingen, maar praten. Ik weet juist nog niet goed wat hij precies met sanctuary (het woord zelf) wil bedoelen, want sanctuary heeft meerdere betekenissen. Maar de meest toepasselijke lijkt me toevluchtsoord, omdat hij het hoofdzakelijk heeft over de routines in zijn leven. Vond ik in het begin geen zo'n denderend nummer, maar na een aantal keer luisteren groeide het nummer meer en meer op positieve wijze. Ook hier weer een mooi opbouwende gitaarsolo.

Blow Me a Kiss heeft net als Sanctuary meer een abstract verhaal, zonder dat je er echt iets kan uit afleiden, vind ik toch. Hij lijkt het te hebben over mensen vermoorden, en tegelijkertijd dan toch de gevolgen ervan te snappen (het kan zijn dat ik hier de bal compleet miskaats, maar het blijft leuk als je er een eigen betekenis aan kan geven). Hier begint wel op te vallen dat de drumlijn wat eentonig wordt en dat Singer een niet zo veelzijdige drummer is. Zeker wel een showbeest, maar wat eentonig in zijn spel. Maar dat vermindert niets aan de kwaliteit van deze song.

Eat Some More is een (subtiel) maatschappijkritisch lied. Dit lied gaat over het feit dat onze maatschappij overconsumerend is terwijl er elders mensen letterlijk op sterven liggen. Ook dat we zoveel etenswaren wegsmijten, zonder te denken aan de rest van de wereld. Past ook zéér goed in het thema van Brutal Planet. Niet alleen tekstueel is hij hier goed bezig, op muzikaal gebied is dit een interessant nummer. Vrij simpele maar krachtige gitaarlijnen, de drums worden opnieuw wat vernieuwender. Een van de beter nummers van dit album. Maar het beste zit er nu aan te komen.

En dat beste zou wel eens Pick Up the Bones kunnen zijn. Een van de donkerste nummers van de plaat, en tegelijkertijd zo kalm dat het om bang van te worden is. Draai dit muziekje op een kerkhof en je valt ter plekke flauw. De teksten rijmen hier weer fantastisch (Alicegewijs). Heerlijke gitaarsolo en de rythm gitaar gaat hier naar mijn gehoor een belangrijkere rol spelen. Het gaat hier waarschijnlijk over een vermoorde familie, maar laat Alice je vooral meenemen op zijn tour door zijn huis en zijn hel...

Pessi-Mystic hoeft eigenlijk geen verklaring, want de titel van het liedje vat het perfect samen. Hij ziet alles wat er in deze wereld gebeurt zeer negatief. En zeer herkenbaar, allemaal. Welke negatieve dingen er allemaal gebeuren in de wereld? Toont ook de kijk dat de (meeste)mensen hebben op de wereld als ze dit nieuws zien. Ze kijken met paardekleppen op naar de wereld. Hij weet het allemaal goed te zeggen!nummer, maar al wat opbouwender, zodat je een vlotte overgang hebt van Pick Up the Bones naar Gimme.

En Gimme is dan weer een meer up-tempo rockertje. Weer een knipoog naar onze maatschappij, die volgens hem veel te egoïstisch is. Kan ook niet duidelijker met lyrics als 'Gimme this, gimme that, gimme this, gimme that'. Hij probeert zijn 'minions' te slijmen door hen vanalles te beloven. Om dan op hun beurt hun ziel te verkopen. Ook een subtiele verwijzing naar een lied van 'The Last Temptation' (Nothing's Free).

It's the Little Things is een vrolijk en krachtig nummer waarin hij duidelijk maakt welke dingen hem helemaal pissed off maken. Zo vraag je hem beter niet naar zijn naam, of praat je beter niet in de film (wie weet wat er dan gebeurt!). Heerlijk nummer met grappige teksten! Ook weer geniale rijmen. En zoals hier al eerder gezegd, verwijzingen naar Welcome to My Nightmare en No More Mr. Nice Guy. Een van de betere en wildere nummers van dit album.

Helemaal het tegenovergestelde van Gimme is Take It Like a Woman. Een van de beste ballads die mijn oren ooit aanhoord hebben. Serieuze omschakeling van Gimme, maar je bent er direct mee weg. Een nummer dat net als zijn oudere ballad Only Women Bleed over vrouwenmishandeling praat. Ik weet nog altijd niet welke van de twee beter is, maar maak dat voor jezelf uit, want het is een nummer waar je even stil van wordt.

Om je wakker te schudden heeft hij nog Cold Machines in petto. Ik geloof dat ik ergens heb gelezen dat dit nummer een steek richting Marilyn Manson is. Ben dit niet zeker, maar zou goed kunnen, omdat hij zingt over barcodes en fingerprints. Cold Machines is een van de meest catchy nummers van dit album. Met weer krachtige drums à la Brutal Planet. Niet mijn favoriete nummer, maar hier zit er toch ook weer een heuse kracht achter.

Aangezien ik de versie heb met de bonussong is Can't Sleep, Clowns Will Eat Me de apotheose. En wat voor een! Ik kan wel begrijpen dat het niet in het concept past van dit album, maar dit nummer boet niet in aan kwaliteit. De titel spreekt ook voor zich dus verklaring is niet echt nodig. Ook een catchy nummer en een aangenaam einde van een prachtig conceptalbum over onze Brutal Planet.

avatar van vielip
3,5
0
Ik durf bijna niks meer te typen na het (prachtige) stuk van Wyverex
Tsja, Alice goes industrial...toen ik het destijds las had ik zoiets van; als dat maar goed gaat! Maar het ging goed! Prima album met een zéér heavy Alice die moeiteloos met de op dat moment 'hot' zijnde bandjes mee kan.
Vanaf opener Brutal planet grijpt Alice je bij je kladden en laat je pas na afsluiter Cold machines (op mijn versie dan) weer los. Heb ook de dvd die tijdens deze tour is opgenomen en die is ook prachtig!
Zéér geslaagde comeback destijds die er zelfs voor zorgde dat ie de HMH uitverkocht! Jammer dat het hieropvolgende Dragontown toch wel van een minder kaliber was.

avatar van Wyverex
4,5
0
vielip schreef:
Ik durf bijna niks meer te typen na het (prachtige) stuk van Wyverex
Tsja, Alice goes industrial...toen ik het destijds las had ik zoiets van; als dat maar goed gaat! Maar het ging goed! Prima album met een zéér heavy Alice die moeiteloos met de op dat moment 'hot' zijnde bandjes mee kan.

Bedankt, vielip, voor het mooi compliment . Inderdaad, een stijl dat een grote aanpassing vroeg, maar des te groter was de sound die de plaat kreeg.

Om nu eindelijk het mysterie van die tekens onder Alice zijn oog op te lossen, hier is de verklaring:

"These aren't zodiacal symbols but astrological symbols for planets, at least the 3 last ones. I'm certainly no expert on astrology so take it as it comes. But I can't see the 2 first ones properly, ah the good old days of vinyl the third symbol is for an ascending node (a node being the point where the orbit of a planet crosses the ecliptic (suns orbit)... the next one is for Jupiter, and the last one (circle with a point in it) is for the sun, it is also the alchemical symbol for gold."
(Dragonlady, 16th June 2000)


A company spokeswomen from PlanetFX (Kane Roberts` company who did the cover) said that they had no specific meaning and they were just something that Kane added when he did the design.


bron: SickThingsUK - Brutal Planet

Kane Roberts (voor de volledigheid ) was de gitarist van Cooper's band ten tijde van Constrictor en Rais Your Fist and Yell

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.