Meshuggah - Destroy Erase Improve (1995)

Aangezien Catch Thirtythree mijn kennismaking met Meshuggah was, had ik verwacht dat Destroy Erare Improve een soortgelijk album zou zijn. Dat was niet helemaal het geval: DEI is ‘gewoon’ een verzameling nummers in plaats van één nummer opgeknipt in verschillende delen. Daarnaast is het geluid dat Meshuggah op dit album laat horen ook wat simpeler. Dat wil zeggen: het klinkt wat minder als supercomplexe tekentafelmuziek. Dat betekent niet dat Destroy Erase Improve niet superstrak, machinaal en intens klinkt. De eerste paar nummers werkt dat goed voor mij, maar na een tijdje begint dit album voor mij toch wat eentonig te klinken. Een brei van korte, strakke riffs met geschreeuw eroverheen.
Het grootste nadeel met Meshuggahs bijna emotieloze muzikale aanpak is juist het enige dat duidelijk menselijk klinkt: de zang. Naar mijn mening kan Jens Kidman niet of nauwelijks meekomen met de pure kracht van de muziek, zodat de zang vaak geforceerd klinkt.

In vergelijking met Catch Thirtythree vind ik dit een minder album. Het is niet slecht, en ik draai het nu en dan met veel plezier, maar Destroy Erase Improve weet mijn aandacht niet de hele rit vast te houden.

3.5*