Freddie Mercury - Lover of Life, Singer of Songs (2006)

Lekker verzamelalbum met sommige verrasende (Re)mixes van Freddie. Een aantal nummers zijn echter overbodig.

Vanwege zijn 60e verjaardag..............jaja

Gewoon de puurste geldklopperij. Laat die man toch met rust.

Hij merkt er toch niks van joh.. Hij rest al in peace.

Tja door kon je op wachten...

60 jaar alweer...

Natuurlijk kan je deze cd overbodig noemen waren het niet dat zeker op cd 2 uitvoeringen staan die niet op eerdere cd's stonden. Deze cd geeft een goed beeld van het solo werk van Freddie Mercury. Als liefhebber ben ik blij met deze cd. Ben je dat niet dan zal deze cd weinig aan je collectie toe te voegen hebben. Persoonlijk vind ik het nadeel van verzamelplaatjes dat de logica ontbreekt. Ook bij deze cd. Nummers van he album Barcelone passen mijn inziens niet tussen typische jaren 80 muziek. Maar ja luister zelf maar eens!

Heb cd1 nog wel kunnen uitzitten, de 2e cd is zware kost om door te komen en zeker alleen voor echte fans. Voor mijn gevoel voegen de remixes niets toe aan de, soms al inferieure, songs. Als zanger van Queen kon hij mij nog wel bekoren, zijn solowerk is toch van een ander kaliber. Het is een beetje kitsch, een beetje opera, een beetje cabaret, een beetje van dit en een beetje van dat. Ik krijg het idee dat ik naar de soundtrack van Freddy Mercury The Musical zit te luisteren. Hij zal door mij altijd als rockzanger herinnerd worden, deze uitstapjes doen mij helemaal niets. 1,5*

pure geldklopperij! en total overbodig... en dat terwijl zijn solo werk al niet best was. volgens mij zit hier niemand echt op te wachten alleen misschien de fans die blind alles kopen ongeacht de kwaliteit!

Made in Heaven, Love Kills, Time, Barcelona, I Was Born to Love You en Mr. Bad Guy vind ik anders geweldige nummers...

Ik ben een immense Freddie fan maar met deze cd hebben ze hem geen dienst bewezen. Ze hadden beter een Queenrelease gedaan voor zijn verjaardag. Staan wel goede nummers op(zoals de nummers met montsy)Voor de rest niet de grote Mercury van bij Queen.

Ik vind dit een mooi eerbetoon aan Freddie.

Een beetje overbodig en geldklopperij. Zeker met al die remixen. Maar ja, Brian en Roger wilde toch iets uitbrengen rond de 60ste verjaardag van Freddie, en aangezien Freddie weinig solo materiaal heeft uitgebracht, hebben ze maar wat nummers laten remixen. Jammer

Ik heb de single-disc editie en dat is gewoon een mooi overzicht wat deze man naast queen gerpoduceerd heeft. Ben blij dat ik niet de dubbelaar heb gekocht met al die zinloze remixen, daar zit toch ook niemand op te wachten?

Maar ook op deze cd hoor je de immense kwaliteit van zijn stem. Neem bijvoorbeeld In my defence: geweldige vocale prestatie.

Het barcelona materiaal vind ik wel van uitstekende kwaliteit.

Ik heb de grote Fred-set met 3 rarities discs. Onder andere een disc met vroege versies van de nummers van het Barcelona album. Echt subliem! Freddie zingt daar de stukken van Montserrat in falsetto

De nummers van het Mr bad Guy album klinken een stuk beter op de rarities disc omdat de meeste enkel Freddie die zichzelf op piano begeleid zijn. Stukken beter dan die gedateerde productie van de afgewerkte nummers.

Mooi Kerstcadeautje!

Vooral Time en In my defence Blijven me echt bij

de tweede cd is niet echt spetterend.

3.5

Overbodig, geldklopperij, er wordt Freddie geen dienst mee bewezen....................

3,12 als waardering.

Freddie verdient voor deze cd beter dan zuurpruimerij. Eindelijk eens een solo cd met een redelijk, compleet en waardige inhoud, die Mercury in-z'n-ééntje goed recht doet.

Zijn solo-carriére steekt natuurlijk wat schril af tegen zijn prestaties met Queen, maar misschien wilde hij ook wel heel iets anders.

Een duet als Barcelona met Montserrat Caballé. Kom er maar eens op. En hij had er denk ik de tijd van zijn leven mee, ontdaan van alle plichtplegingen die de rockmuziek altijd van je vraagt.

Ja, ik skip hem wel regelmatig, maar het gaat hier om zíjn muzikale expressie. En ik wil maar aangeven, dat ik denk dat hij hier zijn hele ziel en zaligheid in heeft gestoken.

Ik ben geen fan van een solo cd als mr. Bad guy, maar een samenvatting als deze verzamelaar is prima. Ook Love kills, een singletje van een film waarvan ik de sountrack niet wilde hebben, komt op die manier ook op een aardige wijze in bezit.

Van mij mag de cd prominent tussen de Queen cd's.

Evenals de andere leden van Queen kan Freddie Mercury 's solofratsen niet tippen aan het Queenwerk .
Juist door de diverse benaderingen van de leden klonk Queen zo goed , maar solo is het toch een ander verhaal .
De collectie van Freddie is mogelijk nog kitscheriger dan bepaalde stukken van Queen . Vooral als hij de Electro Eurodisco kant opgaat en zich laat verleiden door te opgeblazen ballads .
Anderzijds was hij natuurlijk geen gemiddelde componist , en staan er een aantal genietbare stukken op .
Barcalona blijft een geweldig stuk natuurlijk , mede ook door de inbreng van Montserrat Caballe .
Maar dit is zijn totaliteit van een minder gehalte dan zijn Queenwerk .

Globaal vind ik het solowerk van Freddie Mercury ook minder goed dan zijn werk met Queen, maar zijn zang maakt veel goed en meer dan deze best wel genietbare verzamelaar (zonder de remixen) heb ik dan ook niet nodig.
"Foolin' Around" en "Time" vind ik prima songs, "Barcelona" is natuurlijk kitsch ten top maar ook goed uitgevoerd.

Helaas staat de 1993 mix van living on my own hier ook op, want dat is echt een dieptepunt! (waarom niet het origineel???)

Verder is dit een heel leuk en redelijke verzamelaar!

Zeker I can hear music, en going back zijn leuk om op cd te hebben!

Ben deze nu heel hard aan het spelen.... natuurlijk in deze periode doet het me nog extra... heerlijk meezingen op al die mooie Freddie uithalen....

Freddie Mercury solo heb ik altijd een afgrijselijk gebeuren gevonden. Zijn mindere kant, narsisme en voorliefde voor kitch, komt op irritante wijze naar boven gedreven.
Freddy was een hele goede zanger, en dat red zijn solo pogingen nog eenigzins.

^ In my defence, Time, ther emust be more to life than this, love kills... kitsch??

Er is nog weinig aandacht aan besteed, maar hier staan twee kleine pareltjes op, die nog niet zo vaak op cd zijn verschenen.

Het gaat om I can hear music (ja, het bekende nummer van de Beach Boys) en vooral Going Back (ook een cover) die Freddie als single heeft uitgebracht in 1973 onder de naam Larry Lurex mét de medewerking van de andere Queen leden.

Queen was toen bezig met de opnames van Queen I, waren toen uiteraard helemaal nog niet bekend, Een project van de Trident studio's, waar Queen dus opnam, van ene Robin Cable, die wilde proberen of hij de Wall of Sound van Phil Spector weer nieuw leven kon inblazen.

Mercury en de band wilden de experimentele opname wel maken, met deze twee nummers dus tot gevolg. Het werd overigens geen hit, hoewel de versie van Going Back mij zeer kan bekoren.

Het zijn verreweg de oudste nummers van deze verzamelaar (hoe jeugdig nog zijn vocalen!), Mercury begon natuurlijk pas halverwege de jaren '80 met zijn soloprojecten.