Electric Light Orchestra - Face the Music (1975)

Uitstekend.

Ik beschouw me zelf nu niet echt als een terugdraai fanaat maar zoals ik eerder schreef is in Fire on High op een bepaald moment duidelijk te horen (als je dus de vinylplaat terugdraait) "The music is reversible but time is not. Turn back, turn back". Niet echt een occulte tekst of, nog gekker, satanverering. Meer een filosofische opmerking.

Op wikipedia valt te lezen: "Fire on High" contains a backwards message in the beginning. When the song is played backwards, the message voiced by drummer Bev Bevan can be heard stating, "The music is reversible, but time is not. Turn back. Turn back. Turn back. Turn back." — ostensibly Jeff Lynne's shot at backmasking hysteria, after false satanic allegations were made against their song "Eldorado" by Fundamentalist Christianity members.[4] "Down Home Town" also starts with some backmasking: the refrain from "Waterfall" ("Face the mighty waterfall, face the mighty waterfall"). A portion of the string crescendo from "Nightrider" was used backwards on "Evil Woman." Face the Music (Electric Light Orchestra album) - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Het omkeren van muziek en/of teksten op dit album was dus een reactie op allerlei mensen die op Eldorado (een album eerder) meenden occulte teksten te horen.

Je hebt helemaal gelijk, Jan. Het gedonder ontstond door Eldorado, door een 'boodschap' die je alleen hoort als je die persé wilt horen: Eldorado backwards.Tijdens het uitbrengen van Face The Music was de discussie hierover in de VS flink opgelaaid en Fire On High deed er extra schepje bovenop. More Messages
Alle tam-tam hierover was vooral een kwestie van godsdienstwaan.

Vormt met A New World Record (1976) en Out of the Blue (1977) een zekere verwantschap in geluid en productie. Sterke composities zijn: Evil Woman, Strange Magic en One Summer Dream , dat me een weemoedige brok in de keel bezorgt.

Vreemd, ik vind de opvolger van magnum opus El Dorado toch echt beduidend beter geschreven en geproduceerd dan die plaat! Zo'n akoestische gitaar als op Fire On High springt er al veel meer tussentijd dan op de voorganger het geval was en het zorgt mijns inziens ook voor een veel dynamischer album. Zo'n song als Poker met steviger gitaarwerk, up-tempo drumwerk en heerlijke synthesizer-openingssolo geeft ook al meteen een stuk meer vuur. Evil Woman en Strange Magic zijn lekker catchy en het afsluitende One Summer Dream is erg mooi te noemen. Een erg compact album ook, het verraste me meerdere malen dat ik er na 36 minuten al doorheen zat. Dat ik het daarna zonder problemen opnieuw op wil zetten is een goed teken.

Voorlopige tussenstand:
1. Electric Light Orchestra II
2. Face The Music
3. The Electric Light Orchestra
4. El Dorado
5. On the Third Day

Laat ik dat nog even toelichten. Vanaf dit album t/m Time (1981) werden de albums opgenomen in de Musicland Studio’s in München. Lynne kon het daar prima vinden met technicus Reinhold Mack. En het is niet overdreven om deze Mack als mede-vormgever van deze albums naar voren te halen. Een productiemaatje die wat bijdroeg aan het geheel.

Dit is zeker nog een goed album van het Electric Light Orchestra.
Mijn favoriete van Jeff Lynne & Co is On the the third day en dan is Face the Music weer een stapje terug.

Nog steeds niet slecht natuurlijk en destijds zeker hoog geprezen, hoewel als wat "gewoontjes" beoordeeld vergeleken met Eldorado.

Ik weet niet of ik dit als enige heb bij E.L.O. maar voor mij kent elk album ook wel weer zwakkere momenten, tot skippers aan toe. Ik heb ook geen 5***** cd's van de band. Aan de andere kant wordt het ook niet snel minder dan 3,5***.

Zeker is er wel op ieder album een frons-moment. Vooral in de iets te melige rockers. Dat neem ik op de koop toe. Want productie en liedjesschrijverij tikken bij mij toch geregeld de 5* aan. Hier gebeurt toch echt wel iets waar menig andere band flauwtjes bij afsteekt.

Ten opzichte van het vorige album is in elk geval de productie verbeterd en zit er af en toe net wat meer venijn in de muziek. Ook de wat zoetere liedjes, zoals het afsluitende One Summer Dream, zijn soms erg de moeite waard. Het beste vind je aan het begin en einde. Dat wat je tussenin hoor, heeft een te hoog musicalgehalte. Ik begin de elementen uit de klassieke muziek hier wel heel erg te missen. Die hebben inmiddels wel flink de ruimte gemaakt voor poprockopera.

1. On The Third Day
2. The Electric Light Orchestra
3. Face The Music
4. Electric Light Orchestra II
5. Eldorado

Ik vind 't qua uitersten nog steeds een verrassend sterk album, voorzien van een wonderschone engineering en productie. Had deze plaat overigens nog nooit op m 'n huidige grotere speakers beluisterd. Eigenlijk: dankzij de beschrijvingen hier 'm dus maar weer eens opgezet. Een soort van hernieuwde openbaring (b)leek zich voor te doen. Heb 'm (denk ik) wel 6 keer om gedraaid.

Poker is inderdaad een heerlijke rocker, samen met Evil Woman en One Summer dream mn favo tracks op het album.

Bere album dit.
Mijn top 5:

1. Face the Music
2. Eldorado
3.New World record
4. Out of the Blue
5.On a third Day