menu

Jerry Williams - Let's Just Forget It (2016)

mijn stem
3,77 (13)
13 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Sunglasses

  1. Mother (2:26)
  2. I'm Not in Love with You (3:06)
  3. Velcro (3:07)
  4. Let's Just Forget It (3:43)
  5. Boys Don't Cry (2:50)
totale tijdsduur: 15:12
zoeken in:
avatar van blur8
4,0
indiepop van het lekker soort. en met accoustic Cure-cover,
Effe checken in de Sugar factory as. maandag.

avatar van 123poetertjes
5,0
Oké fok it, noem het valsspelen maar ik zet gewoon een EP bovenaan in mijn persoonlijke toptien. Waarom? Omdat ik liever twee keer deze achter elkaar hoor dan één keer wat voor album dan ook. Omdat deze ook gecombineerd met haar andere twee EP's uitkomt op een dertiental nummers dat ik minstens tweemaal liever hoor dan welk album dan ook. Omdat Mother zo heerlijk springerig is. Omdat ik hem heel graag draai als als ik vrolijk ben. Omdat het voor mij een opmars is geweest om vele nieuwe artiesten te ontdekken. Omdat ik hem heel graag draai in de trein. Omdat I'm Not In Love WIth You mijn meest afgespeelde nummer ooit is. Omdat überhaupt vijf van mijn zeven meest afgespeelde nummers sinds ik scrobbel van deze EP afkomstig zijn. Omdat Velcro zo voldaan mellow is. Omdat het mijn avatar is. Omdat ik hem heel graag draai als het leven een beetje kut is. Omdat ik er al meer dan een jaar lang naar blijf teruggrijpen. Omdat de clipjes zo leuk zijn. Omdat ik hem heel graag draai als ik een melancholische bui heb. Omdat Let's Just Forget It mij meermaals heeft doen traantjes pinken. Omdat ik destijds speciaal een Paypalacccount had aangemaakt om de cd te bestellen. Omdat op het schijfje tussen de copyrightdingetjes er nog plek was om het woordje Reyyyyyyyyy toe te voegen. Omdat ik hem heel graag draai op de fiets. Omdat Boys Don't Cry zo'n mooie uitvoering van één van de beste popsongs ooit. Omdat het me doet terugdenken aan haar prachtige optreden in besneeuwd Amsterdam.

Maar vooral omdat het Jerry is. En ik niet nog langer kan wachten op haar debuutalbum voordat ze een plekje in mijn toptien bemachtigt.

avatar van Arrie
5,0
Veel mensen weten wel dat ik de afgelopen maanden in een moeilijke periode heb gezeten. Het ging écht niet goed met me, en wat er dan gebeurt is dat ik me afsluit en ook nauwelijks meer muziek luister. Muziek heeft dan geen effect meer, het doet me niks, gaat me tegenstaan, en zo heb ik hele dagen geen muziek meer geluisterd. Aardig zorgwekkend voor iemand die bijna 75000 berichtjes op een muzieksite heeft geplaatst en er zijn studie aan heeft gewijd. Begin deze maand begon ik langzaam weer omhoog te komen en waar ik natuurlijk wel aan meedeed waren de luistersessies van 123poetertjes z'n top 100. Omdat ik zo in een 123poetertjes-vibe zat, besloot ik toen ik weer eens niet wist wat ik wilde luisteren Jerry Williams op te zetten, de bae van Poet. Ik had weleens wat losse liedjes beluisterd en die vond ik best leuk, maar ook niet echt meer dan dat. Op die dag, 10 januari, zat ik nog steeds heel erg in mezelf gekeerd en in een emotionele bui, ik ging niet echt lekker. Andere muziek deed het ook niet echt voor me. Dus ik zet nietsvermoedend deze EP aan...

Er gebeurde niet meteen wat. Mother, dat was best een lekker deuntje maar niet echt bijzonder. I'm Not in Love with You kwam al iets meer binnen: de tekst viel me op maar ik ging teksten ook op mijn eigen situatie projecteren. Alsof het dat ene meisje me vertelde dat ze niet meer verliefd op mij was. Dat is eigenlijk heel pijnlijk, maar door de lichtvoetigheid van de muziek en de zang van Jerry klonk het alsof de boodschap was: 'hey ik ben niet meer verliefd op je, maar dat is helemaal oké. Alles is oké. Alles komt goed.' De tekst was niet positief maar elk ander aspect van de muziek straalde zoveel positiviteit uit dat de boodschap vanzelf positief werd in mijn hoofd.

Maar toen: Velcro. Ik hou van zwoele muziek en wat was dit heerlijk zwoel. Dit was meteen raak bij de eerste noten. Echter, het was een verliefdheidsliedje en die kon ik toch zo slecht hebben? Ineens zingt ze: 'round about five o'clock I'm thinking about leaving but I'm stuck to you like honey' en ik moet lachen. Er is weer de herkenning en herinnering van eerdere situaties, en ineens is het verliefdheidsliedje een positieve terugblik op de fijne tijd die ik met 'haar' heb gehad. Velcro valt op dat moment als een warme deken over me heen, en het voelt ontzettend troostend. Ja, dingen die zijn gebeurd voelen nog steeds naar, maar Jerry is degene die overal een positieve vibe aan mee weet te geven.

Ik besef dat dit de muziek is die ik nodig heb. Vroeger luisterde ik op moeilijke momenten naar The Cure, Joy Division, Songs: Ohia, maar ik bleef ook altijd enorm hangen in mijn depressiviteit. Of er een link is, weet ik niet, maar op dit moment van m'n leven heb ik geen behoefte aan terneergeslagen, donkere muziek. Ik heb licht nodig, luchtigheid, positiviteit, en Jerry weet die als geen ander te brengen.

Ik luisterde de EP die dag meteen vijf keer achter elkaar, wat voor mij vrij uniek luistergedrag is. We zijn nu zo'n drie weken verder en nog steeds elke keer dat ik me minder voel is de perfecte remedie om deze EP te draaien. Jerry is the cure. Ik zat net weer door allerlei muziek heen te zappen, maar niks voelde juist. Nu luister ik maar weer deze EP op repeat, en dat werkt perfect. Uiteraard heb ik ook gezocht naar meer muziek die dat effect heeft en ben ik de Poetertjespopzangeressen afgegaan, maar geen van hen had echt het effect dat Jerry op me heeft. Jerry heeft iets speciaals.

Na Velcro vervolgt het met 'there was a hurricane and I named it after you' en het voelde zo treffend, omdat de eerdergenoemde persoon een aardige orkaan in mijn leven heeft veroorzaakt. Het is een rustige opening maar het mondt uit in één van de meest emotionele gitaarsolo's die ik ooit heb gehoord. Waarom? Gewoon de juiste muziek op het juiste moment, denk ik, waardoor er plots een enorme klik is. Bovendien: Jerry die me toezingt om het maar allemaal te vergeten, hoe passend is het dat dat ook de titel van deze EP is?

Jerry is the cure, maar ze covert ook The Cure. Weer enorm toepasselijk. Eén van mijn favoriete bands toen ik een jaar of 17 was, juist omdat ik helemaal kon zwelgen in zelfmedelijden en dramatiek toen ik in mijn eerste depressie zat. Maar dat waren liedjes als Pictures of You ('I looked so much at these pictures of you that I almost believe that they're real / I looked so much at these pictures of you that these pictures are all I can feel', ik vond het prachtig maar nu kan ik er weinig meer mee). Boys Don't Cry was me nooit echt opgevallen. Jerry laat echter even horen wat een prachtig liedje dat eigenlijk is. Wel een liedje over een persoon die een relatie kapot heeft gemaakt, dingen te ver heeft gepusht, en op het punt is gekomen dat er niks meer te herstellen valt. Op dat punt zat ik ook, dus de eerste keer dat ik deze EP draaide heb ik daar wel een traantje weg moeten pinken. Maar weer is het dat zalvende stemgeluid van Jerry, en de lichtvoetige, positief klinkende begeleiding, die het uiteindelijk toch niet tot een The Cure-zelfmedelijden-lied maken (hoewel het origineel ook vrij lichtvoetig is, dat geef ik toe) maar tot een lied van troost. En dat is deze hele EP voor mij: een EP van troost.


Gast
geplaatst: vandaag om 07:01 uur

geplaatst: vandaag om 07:01 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.