Buzzcocks - Spiral Scratch (1977)

Zo, ik heb het gemiddelde maar even omhoog gehaald. Schande, slechts 4 stemmen en geen enkel bericht over dit juweeltje.

10 minuten punk zoals het hoort te klinken, beter dan alles wat de Buzzcocks later (zonder Howard Devoto) hebben gemaakt.
De grondleggers van de Engelse punk, Spiral scratch kwam maanden voor Never mind the Bollocks uit, en ook voor de eerste van de Clash en de Damned.
Verplichte kost zou ik zeggen, op vinyl is er nog moeilijk aan te komen maar gelukkig is er een CD van gemaakt.

Een Manchesterbom. Een E.P. die de stempel klassieker in het Punk-genre mag/moet krijgen. Maar hun L.P. debuut en Singles Going Steady zijn eveneens een waar plezier voor het oor.

heb 'm nog op vinyl. Maar weer eens gedraaid. Zeker niet tijdloos, maar wel een document(je).

Vier nummers die al bekend waren (of dat nú althans zijn) van Time’s up, de verzameling demo’s uit oktober 1976, nu opnieuw opgenomen op 28 december 1976 onder leiding van Martin Hannett en uitgebracht op 29 januari 1977. Qua arrangement niet wezenlijk anders dan die eerdere versies, iets strakker en kaler met de bas wat meer naar achteren gemixt en op Time's up wat lekker bekkenwerk. Alleen op Friends of mine lijkt Hannett echt zijn stempel te hebben gedrukt, want daar komt na verloop van tijd in één kanaal een soort noise-effect van twee afwisselende tonen, iets dat je misschien pas via de koptelefoon hoort maar dat vermoedelijk wel een subliminale impact op de geluidsbeleving van de luisteraar heeft. (Hannett zou een paar jaar later natuurlijk een legendarische status verkrijgen dankzij zijn produktie van de twee Joy Division-platen.)
        Beroemd plaatje: vaak genoemd als het eerste DIY-product binnen de punkrevolutie, daarnaast de toentertijd enige officiële release van Howard Devoto met deze band, en last but not least een ijzersterke 10 minuten punk-powerpop die ook 45 jaar later nog staan als een huis.

Ik leerde de Buzzcocks eind 1977 kennen via single Orgasm Addict, waarschijnlijk op Hilversum 3 bij één van de alternatieve omroepen VARA, KRO of VPRO. Als piepjonge tiener was dat het enige kanaal, zelfs Muziekkrant Oor lag nog buiten mijn bereik. Hierboven zetten Emu en BoyOnHeavenHill de boel in nuttige context.

Inderdaad, na New Rose van The Damned (oktober '76) en Anarchy in the UK van Sex Pistols (november '76) was deze EP de eerste van Britse bodem die langer duurde dan een twee-liedjes-single. Al hadden de New Yorkse Ramones inmiddels al twee heuse langspelers uitgebracht, waarvan Leave Home ruim twee weken voor Spiral Scratch verscheen.
Terecht ook dat wordt benoemd dat dit alles in eigen beheer werd uitgebracht op het New Hormones label, geproduceerd door producer Martin Hannett, hier onder het alias Martin Zero vermeld.

1977 was het jaar dat de Britse punk- en newwaverevolte op gang kwam. Het bracht werk van veel nieuwe namen, door de Londense labels Chiswick en Stiff blijmoedig toegevoegd aan hun jonge catalogus met pubrocknamen.
Eind januari waren daar de Buzzcocks, niet verbonden aan het Londense centrum van de Britse indierock van die dagen. Ze brachten vier heerlijk scheurende nummers, waarbij tevens op de hoes staat aangegeven welke take is gebruikt en wat er is overgedubd: "All recorded 'live', Indigo Sound Studio Manchester". Die overdubs betreffen in drie nummers gitaarpartijen van de verder kale opnamen, waarbij Hannett in het laatste nummer Friends of Mine een wolkje echo aan de zang toevoegde. In retrospect kun je hier overeenkomsten horen met wat hij later bij Joy Division zou doen.
Meest opvallend zijn de snijdende stem van zanger Howard Devoto, de grommende gitaren van Pete Shelley en de melodieën, dat alles op tempo gehouden door bassist Steve Diggle en drummer John Maher. Het resultaat klinkt grimmiger dan de tweede Ramones, mijn vorige album op mijn reis door punk en wave. Maar juist daarom wel aangenaam! Volgende station: Marquee Moon van het New Yorkse Television.

PS De gitaarsolo van Boredom haalde mijn lijst met favoriete solo's. Heerlijk nihilistisch, wordt aan het einde nog eens herhaald ook! Die in Friends of Mine mag er ook zijn. Hoezo mogen gitaarsolo's niet in punk? 'No rules' was een andere punkwet!