Mick Jagger - Goddess in the Doorway (2001)

Kom er net achter dat Keith dit 'Dogshit In The Doorway' noemde...

De cd kon nee mocht wel wat zwaarder klinken. Het is me net allemaal te lief. Er staan best aardige liedjes op. En er word met tijd en wijle lekker op zijn micks gezongen. aardige cd

De opener en de afsluiter zijn echt wel prachtig. Helaas staan er teveel skipnummers tussen.

Ik snap de kritiek op dit album niet zo goed, maar misschien dat dit komt omdat ik niet echt een Rolling Stones fan ben en dus onbevooroordeeld kan luisteren. Jagger heeft naar mijn mening namelijk een prima pop-rockplaat gemaakt.

Nummers als 'God Gave Me Everything', 'Don't Call Me Up', 'Too Far Gone' en 'Brand New Set of Rules' vind ik erg goed, en ook 'Visions of Paradise', 'Goddess in the Doorway' en 'Joy' zijn prima. De rest is wat gewoontjes, maar nooit slecht (al is 'Gun' wel erg zwak).

Het beste nummer 'Blue' gebruikt hij als b-kant van de single en staat niet eens op de cd.

Middelmatig plaatje ....had er meer van verwacht , Keith solo vind ik stukken beter ...

Misschien moeten jullie je toch iets meer verdiepen in de man. Hij speelt wel degelijk gitaar (ook slide), soms ook wat bas, en zelfs drums. Het is dus niet alleen maar een simpele zanger. Iets meer respect dus



Luister maar eens naar Back of my hand op Bigger Bang. Hij kan het echt wel. Natuurlijk niet een koning als Richards, maar vlak m niet uit.

Het album vind ik overigens lang niet zo slecht als vele hier beweren. Natuurlijk is het geen Stones, maar dan had dat logo er wel op gestaan. Het is algemeen bekend dat Jagger een liefde heeft voor funk, pop en dat soort stromingen. Met de Stones kan hij er soms wat doorheen duwen, maar lang niet alles wat ie zou willen. Solo kan dat wel, en dan komt er een plaat als deze uit.

Natuurlijk wordt er een vergelijk gemaakt, maar als je dat probeert weg te zetten, blijft er gewoon een degelijke plaat over. Nergens wordt 't geniaal, maar het zakt ook niet door de ondergrens heen. Mick heeft de pech dat ie in zo'n goede band zingt. Daarmee is zijn solo werk redelijk kansloos. Keith houdt zich solo meer aan de Stones sound, en krijgt dus ook meer credits.

Niemand die er zo in slaagt een duet helemaal kapot te maken als Bono. Wat kan die een potje janken.

Heerlijke plaat. Misschien wel mijn favoriete Stones album.

Het meest consistent voor mij.

Is Imagine ook jouw favoriete nummer van de Beatles?

Nee Tight A$.