Mick Jagger - Goddess in the Doorway (2001)

ik vind het toch een heel aardig album, al kreeg hij geen beste recensies.

Ik vind het ook nog wel een aardig album, al heb ik deze niet orgineel (kopie).

Ik wist niet dat Mick Jagger ook solo albums heeft gemaakt.

Ik vind dit niet meer dan een doorsnee album, wel aardig maar nergens bijzonder! Zonde van tijd, geld en moeite, vooral voor de koper!

Alleen het titel nr vind ik wel redelijk tot goed, de rest zit tegen muzak aan.

Ik heb dit album in mijn bezit en helaas zo'n twee keer gedraaid en er verder maar van afgezien. Dit album staat gelijk aan een fles warme cola zonder prik...

Titelnummer wel oke!

Mijn god ik kan me nog herinneren dat die als 1 van de meest geflopte albums allertijden werd gezien. 2000 stuks verkocht in de VS dat is absurd weinig voor een artiest zo bekend als hij. Zelf Lenny Kravitz kon de boel niet redden.

Ik kan me de promotie bij Sonja Barends nog goed herrineren, Sonja zat ze heerlijk intelectueel tegen hem op te slijmen, en hij zat alleen maar... hoe kom ik hier zo snel mogelijk weg.

Ik vind dit album niks aan, net als die anti mick jagger berichtjes...beetje triest

Verreweg de slechtste van de 4 Jagger soloplaten. De andere 3 doen nog met vlagen aan de Stones denken, maar deze slaat nergens op. Naast Kravitz zijn ook Bono en Pete Townshend van de partij, maar het is allemaal te strak en een aan elkaar geplakte en gemixte bende geworden.

Ik heb dit album na 2 draaibeurten snel naast me neergelegd, want het pakt mij gewoon niet.
Nee, 'Wandering spirit' blijft voor mij tot nu toe zijn beste solo-album.
'Visions of paradise' heeft overigens niets met dat gave nummer van The Moody Blues te maken.

Ik heb eens een documantaire gezien over het maken van deze plaat en het viel zeer tegen. Normaal ga je ervan uit dat een zanger een lied zingt, dat dan op plaat wordt gezet. Hier wordt een paar keer door Dhr. Jagger gebruld en dan wordt dit later in een nummer gemixt. Duet met Bono? Het nummer is nagenoeg klaar, inclusief het Jagger deel en dan komt Bono op een middagje even zijn deeltje inzingen (net als bij Band Aid). Idem voor Townshend, nummer is klaar en dan komt hij er even doorheen met zijn riffs en daarna wordt alles aan elkaar gemixed om er een geheel van te maken. Overgeproduceerde plaat zonder ziel.

Die 2 lijken wel wat op elkaar!

ik ken de plaat niet, maar moet altijd lachen om M. Jagger die zonodig met gitaar gezien moet worden. waarschijnlijk raakt hij geen snaar op deze plaat, maar goed . . . . .

Het oogt net zo onwaarschijnlijk als de clip van George Michael's Faith.

precies!

De plaat die de heren critici dus geheel afbreken en die toch met mondjesmaat zijn schatten prijsgeeft.
Lang geen slechte plaat, maar ook geen echte topper natuurlijk.
Een redelijke plaat, klinkt dat redelijk genoeg ?

***

Als ik me niet vergis, heeft hij toch wel een gitaar gespeeld op Stone-platen? In ieder geval live eens.

Op deze plaat speelt hij volgens Wikipedia:
Mick Jagger - Vocals, Guitar, Acoustic Guitar, Slide Guitar, Harmonica, Percussion, Backing Vocals

Wat natuurlijk niet inhoudt dat Jagger zichzelf hier min of meer laat afschilderen als gitaarheld, wat hij natuurlijk niet is.

Dit album is toch stukken beter dan de pers wou doen uitschijnen, en dan het gemiddelde op deze site hier laat vermoeden.

Beslist niet zijn beste, maar toch een redelijke plaat hoor!

@reint
je zou best gelijk kunnen hebben, maar ik zie weleens van die Stones concerten voorbij komen waar Jagger een gitaar vastpakt en ik me afvraag of zijn versterker uberhaupt wel aan staat. het lijkt meer voor de show die gitaar.
hij zal overigens vast kunnen spelen.

@ Nicci : Jagger is alvast wèl een méér dan verdienstelijk mondharmonicaspeler, dat kan niemand ontkennen. Luister eens naar Midnight Rambler op Let it Bleed.

Maar Jagger mag je op gitaar natuurlijk niet vergelijken met zijn Stonesmaatje Keith Richards, dàn valt hij magertjes uit, natuurlijk...

Mick Jagger is een heel goede mondharmonicaspeler maar Brian Jones was behoorlijk beter.
Op guitar is Jagger redelijk goed.

Haha, zo las ik pas over Bono (vergelijkbare situatie in de band) en gitaar:
''He doesn't play the guitar, he wears it.''

Vergeleken met soloplaten van andere artiesten vind ik Jagger nog steeds een klasse apart vooral live bijna niet te overtreffen gedurende meer dan 40 jaar. Wie doet dit hem na, veel wannabees verdwijnen vanzelf na een paar jaar. Wandering spirit is wel een betere plaat dan deze. Terechte kritiek vind ik dat de plaat een tikkie overgeproduceert is, het hoeft niet allemaal zo vol gestopt te worden.

Zijn solo platen zijn er niet echt slecht maar het heeft met Stones muziek niet veel te maken. Het is alleen de stem van de Stones en een aantal songs opgenomen met de Stones hadden een behoorlijk stukje beter kunnen worden. Solo wil Mick Jagger altijd zo zijn zoals hij zich graag wil zien en er is geen Keith Richards die hem stopt. Mijn voorkeur gaat dan ook na de solo projecten van Keith Richard, meer ballen en minder commercieel..

Jaggers beste solo plaat is The Nature Of My Game, opgenomen met de Red Devils en geproduceerd door Rick Rubin maar helaas alleen als Bootleg in de handel.

Die plaat met de Red Devils vind ik ook top en paar van die nrs zijn op de verzamelplaat van Jagger terecht gekomen. Mijn voorkeur gaat ook uit naar Keith, ondergewaardeerd bij het grote publiek.(dit merk je vooral bij concerten waar mensen bij Keithnrs naar de bar lopen).
Keith heeft pianonrs opgenomen zoals Appartment no9 die ook zijn softe kant belichten. Mick Taylors debuutplaat is ook de moeite waard.

Helaas is alleen "Checking up on my baby" van de Red Devils session op de verzamelplaat van Jagger terecht gekomen.

Harald je hebt gelijk, voor degene die nog niks heeft is dit wel een goede verzamelplaat. Was in de war met het nr. Too many cooks die is van The Decca years 1963-1969 daar staan ook nog interessante nrs. op zoals And i was a country boy, Alladin story(instr.) en Who am i(die klinkt als een Jaggernr). Ik heb hier verder geen info over.
Goddess moet ik nog wat vaker spelen om hem echt goed op waarde te schatten, misschien 1e keer een ster teveel gegeven.

Je bedoeld The Decca Years Anthology 1969-1999, deze is wel een bootleg en hier staat ook Too many cooks op.. Er bestaat nog een deel 1 met de title Anthology The Decca Years 1961 -1969 en hier staat I was just a country boy op . Alladin story staat op geen van deze twee maar bijvoorbeeld wel op de Trident remixes bootleg.

Op het hoesje staat The Decca years 1963-1969
Live recording, live sessions, radio shows.
Waarvan ikzelf volume 1, 2, en 6 bezit en ik weet niet hoevvel er zijn.
De kwaliteit is goed en het label is World productios of compact music, made in Italy.Uitgebracht in 1989.
Op vol.2 staan Bright lights-Diddley daddy-Roadrunner_That place_Satisfaction_Spiderand the fly_Oh babt_Andrews blues_Ruby tuesday_The Lantern_ Alladin story_And i was a countryboy_Who am i_ Too many cooks.
Op vol.1 oa Catfish, Fanny Mae en Mona
Op vol.6 oa Sleepy city, Higheeled sneakers, Loving sacred.
Verder staat er geen info op de hoesjes.Hoe officieel dit is weet ik niet.

Juist...maar Too many cooks staat op Anthology 1969-1999. Misschien dat er verschillende releases zijn maar dat weet ik niet. Ik ken en heb alleen de twee dubbel cd's die ik genoemd heb. In deze twee releases zijn er inlays met infos over alle tracks. Ofwel er op de CD's met het Decca "Label For promotion Use Only "staat, zijn het bootlegs.

Leuke plaat, beste nummers toch God gave me everything.