The Who - Endless Wire (2006)

@ bikkel. Het was niet Pete die het al snel zat was. Maar vreemd genoeg Daltry die vond dat Kenny Jones niet voldeed. Kijk maar naar de docu Amazing Journey: The Story of The Who. Een prachtige docu waarin beide overgebleven band leden open en eerlijk spreken over oa het verlies van Kieth en John. Echt een van de betere docu's die ik ken

ik heb eens een uitgebreid intervieuw gelezen met Townsend, die op een gegeven moment echt klaar was met The Who, maar zich door Daltrey liet overhalen om door te gaan.
Dat was ook in de periode met Jones.

Apart dat deze zaken elkaar tegenspreken.

Heb net nog eens naar dat stukje gekeken. Het is de manager die vertelt dat het Roger was die vond dat Jones niet voldeed. Maar het is inderdaad Townsend geweest die de band heeft ontbonden.

De cd is niet bijzonder goed maar er staan toch een paar zeer aardige nummers op. Bovendien klinkt het als The Who en alleen dat al levert punten op. Natuurlijk gaat een vergelijking met de jaren zeventig lp's mank. Maar voor een stel oude knarren is dit een zeer respectabele plaat.

Via Amazon UK aangeschaft voor het luttele bedrag van € 3,11 incl. porto. Nog maar een keer beluisterd maar zal tzt een cijfer geven en mogelijk mijn mening...

Kan je geen buil aan vallen. Album is wat aan de lange kant en verliest door het her en der wisselvallige materiaal wat aan kracht.
Desalnietemin, leuke aankoop toch ?

Snel maar geluisterd na It's Hard, om er maar klaar mee te zijn, maar dit album valt me eigenlijk nog best mee. Sinds lange tijd hoor ik weer nummers met kop en staart. Nog steeds is het niet iets waar ik warm van word, maar het is in elk geval luisterbaar. Dat geldt dan weer niet helemaal voor de stem van Roger Daltrey. Zeker op In The Ether had iemand hem best kunnen vertellen dat het nergens naar klinkt. Speciaal is dit album niet en ik snap de lauwe reacties. Er zit geen greintje spanning in, maar met een goede zanger had ik waarschijnlijk nog wel een voldoende gegeven. Tot zover 2,5*

Het Wire & Glass-stuk is heel wisselvallend. Sommige nummers zijn kwalitatief vergelijkbaar als die van de andere helft van dit album, maar sommige stukken zijn erbarmelijk slecht. Complete willekeur met afschuwelijk zangwerk. Trilby's Piano en de titeltrack: wie verzint zoiets? Toch een halfje eraf. Erg zonde dit.


Tussenstand:
1. A Quick One
2. My Generation
3. Quadrophenia
4. The Who Sell Out
5. Who Are You
6. Tommy
7. Who's Next
8. Face Dances
9. Endless Wire
10. The Who By Numbers
11. It's Hard

Bevalt veel beter dan verwacht. Iedereen is wat ouder geworden, maar ik vind Daltrey voor het gros nog steeds erg fijn zingen. Als tegen het einde de rockopera komt en Townshend (denk ik?) een hoop van de lead vocals over neemt, gaat het echter behoorlijk fout, aangezien dit gewoon niet mooi of bijzonder meer is. Alle momenten waarop Daltrey de kar trekt, gaat het echter prima. Een track als A Man In A Purple Dress vind ik zelfs erg mooi. Productie is ook nog vrij behoorlijk en basic, waardoor het als geheel best te tolereren is. Verre van het beste, maar het kon ook echt nog erger.

Lang niet alles is goed geweest deze marathon, maar als The Who goed is, is het ook meteen echt goed. Ik heb in ieder geval weer een aantal albums aan te schaffen!

Eindstand:
1. Who's Next 4.5*
2. Quadrophonia 4.5*
3. Tommy 4.5*
4. A Quick One 4*
5. Who Are You 3.5*
6. My Generation 3.5*
7. Endless Wire 3*
8. Face Dances 3*
9. It's Hard 2.5*
10. The Who Sell Out 2.5*
11. The Who By Numbers 2.5*

Gemiddeldes:
1. Domine 4,7*
2. While Heaven Wept 4,4*
3. Finntroll 4,36*
4. Sonata Arctica 4,33*
5. Nevermore 4,31*
6. Primordial 4,25*
7. Psychotic Waltz 4,25*
8. Gamma Ray 4,23*
9. Thyrfing 4,21*
10. Blue Öyster Cult 4,19*
11. Virgin Steele 4,13*
12. Savatage 4,13*
13. Bruce Dickinson 4,08*
14. Rhapsody (Of Fire) 4,04*
15. Manilla Road 4*
16. Stratovarius 4*
17. Brainstorm 4*
18. Symphony X 4*
19. Magnum 3,92*
20. Helloween 3,9*
21. Iced Earth 3,88*
22. Black Sabbath 3,6*
23. Rainbow 3.5*
24. Solitude Aeturnus 3.5*
25. The Who 3.45*
26. Pink Floyd 3,43*
27. Led Zeppelin 3,39*
28. Thin Lizzy 3,38*
29. Bad Company 3,13*

Na een jaar of 10 weer eens opnieuw opgezet; blijft voor mij een goede plaat (waar ik hier redelijk alleen in sta). Onmiskenbaar Who-geluid met een paar hele goede liedjes. Met name het 2e deel Wire & Glass: A Mini-Opera bevalt mij goed. Uiteraard zit er wat sleet op de vocalen; maar je kunt het ook karakter noemen als je optimistisch bent ingesteld. Kon hem toen voor een prikkie op vinyl ergens meenemen en veel gedraaid; zal meewegen in mijn hogere beoordeling.

Goede middenmoter in het oeuvre (Tommy, Who's next, Quadrophenia spelen champions league) en vindt en ook dapper om na zo'n lange tijd een nieuw album te maken (ik schrik dat het alweer bijna 20 jaar geleden is overigens....)

Mijn waardering voor dit album blijft 3,5 omdat ik 4 net te veel eer vind. Als ik 3,7 zou kunnen geven....Deze doet voor mij niet onder voor Face Dances en It's Hard en is voor mijn oren zeker aangenamer om naar te luisteren dan Who Are You dat vreselijk ontsiert wordt door het 'Jagdpanzer' geluid van de Entwistle bijdragen. Van Who Are You vind ik alleen het titelnummer en Sister Disco goed. Dan heeft Endless Whire meer goede tracks.

Ik sluit mij aan bij de reactie van van nlkink, hoewel bij mij de 4* zeker staat. Sterker nog, ik neig naar een 4,5 *. De hierboven genoemde albums Face Dances, It's Hard en Who Are You, kunnen zich inderdaad niet meten met Endless Wire. Bijzonder genoeg gaat het gerucht rond dat van Who Are You een box set zou uitkomen, waar prachtalbum The Who By Numbers (in 2025 50 jaar oud) wordt overslagen.

Maar goed, wanneer we het hebben over Endless Wire, dan praten we over een album dat vele diepe lagen kent, precies ook dat wat de laatste echter Who klassieker 'Who By Numbers' zo goed maakt. Nu ontbreken Keith Moon en John Entwistle, maar toch weten Townshend en Daltrey een plaat te maken, dat het echte Who gevoel vertegenwoordigd. Hier en daar uitbundig, maar ook regelmatig uitermate subtiel. Endless Wire is als een verhaal met een kop en een staart, waarbij 'Tea & Theatre' het avontuur passend doet eindigen.