The Haunted - The Dead Eye (2006)

Wel even wennen voor fans (zoals ik) van het eerdere werk. Slechts sporadisch wordt het gaspedaal nog ingetrapt en zelfs de snelste en hardste songs worden regelmatig onderbroken door een rustig intermezzo. Zelfs een heuse ballad ontbreekt niet. Meer melodie dus, wat zich gelukkig wel vertaalt naar overwegend sterke songs, met een ijzersterke produktie. Zanger Peter Dolving komt binnen het meer veelzijdige nieuwe materiaal beter tot zijn recht dan voorheen. Deze ijzersterke zanger werd door het brute en snelle materiaal nogal eens beperkt. Nu kan hij zich volledig uitleven. Conclusie: een grotendeels geslaagd experiment voor de band, maar ik hoor persoonlijk toch liever het oude werk.

Dan zal het nieuwe album je ook erg bevallen. Werkelijk top-klasse.

Dat vind ik van dit album trouwens ook, maar op een hele andere manier: ze proberen hier eens wat anders, goed de thrash/death overheerst, maar vele rustige, cleane stukjes die bovendien perfect getimed zijn geven toch weer een heel bijzondere draai en de muziek van deze band. De hoogtepunten zijn wat mij betreft The Medication en The Prosecution. Vooral de laatste laat zien hoe je pure bruutheid met melodie moet combineren (het refein - Forgive my lack of empathy - is geweldig.)
Bovendien laat Dolving weer eens duidelijk merken dat hij dé zanger voor The Haunted is.