Common - Black America Again (2016)

Altijd fijn een nieuwe plaat van Common. Vooral in deze tijd van het jaar luister ik graag naar albums van Common. Weet niet waarom, maar vind de platen van Common geen zomerse platen. Love Star klinkt alvast aardig. Er hangt een goeie sfeer.

Letter to the Free ook heel mooi, veel soul en jazz aanwezig. We gaan weer een beetje terug naar de beginjaren van Common, zo lijkt het. Nu al een stuk beter dan die weinigzeggende vorige plaat.

Oh yes. Het doet me deugd dat deze man van geen wijken weet. En als ik Justinx mag geloven, kijk ik er helemaal naar uit. Wat een geweldige platen heeft deze man op z'n palmares staan, zeg.

Om jullie warm te maken voor dit album: Een leuk miniconcert van Comman, vanuit het Witte Huis.

klik

Mooie cover, flinke tracklist, veel nummers met Bilal. Best zin gekregen in deze plaat.

Veel Bilal, Karriem Riggings achter de knoppen en een scherpe Common. De eerste indruk is boven verwachting!

Ik ga hier zonder verwachtingen eens aan beginnen. Vroeger was ik altijd siked als Common een nieuw album dropte. Naast het feit dat hij een van mijn favoriete MC's aller tijden is, stond de man altijd garant voor samenwerkingen met topproducers en stond zijn naam synoniem voor kwaliteit. Na twee matige albums (voor zijn doen) volgde een album dat ik zelfs helemaal links liet liggen. De kritieken waren vernietigend en na een snelle luisterbeurt op youtube, heb ik het album gewoon genegeerd.

Nu lees ik hier dat deze wel meevalt dus ik ga em checken maar niet meer met de verwachting dat hij ooit nog eens een plaat maakt dat het niveau van zijn beste werk benadert.

Yep. Helaas.

Wow, een nieuwe Common, hier wist ik niets van! Hopelijk is ie heel wat beter dan z'n voorganger, het erg matige Nobody's Smiling.

Interessant album om naar te luisteren in zo'n verkiezingsweek als deze. Het is naar mijn mening een behoorlijk politiek beladen album. Common is ook op dit album een geweldige artiest om naar te luisteren. Hij heeft een goed album geproduceerd samen met Karriem Riggins. Helaas heeft hij voor mij wederom niet het niveau kunnen halen van bijvoorbeeld Resurrection of Be. Aan hem zelf ligt het niet zo zeer. Ik vind de bijdrage van de gastartiesten vaak zeer pop/r&b achtig. Een nummer als Red Wine gaat mij wat dat betreft net even te ver.

Na een paar luisterbeurten, heb ik deze een tijdje niet beluisterd. Dat heeft de beleving goed gedaan want ik vind het album na een nieuwe luisterbeurt een pak beter. Het haalt het natuurlijk niet bij zijn beste werk maar ik overweeg toch een halfje omhoog te gaan.

Pyramids