menu

Michael Bloomfield, Al Kooper and Stephen Stills - Super Session (1968)

mijn stem
3,88 (56)
56 stemmen

Verenigde Staten
Blues
Label: Columbia

  1. Albert's Shuffle (6:53)
  2. Stop (4:18)
  3. Man's Temptation (3:24)
  4. His Holy Modal Majesty (9:12)
  5. Really (5:26)
  6. It Takes a Lot to Laugh, It Takes a Train to Cry (3:29)
  7. Season of the Witch (11:07)
  8. You Don't Love Me (4:09)
  9. Harvey's Tune (2:10)
  10. Albert's Shuffle [2002 Remix W / O Horns] * (6:58)
  11. Season of the Witch [2002 Remix W / O Horns] * (11:07)
  12. Blues for Nothing [Session Outtake] * (4:15)
  13. Fat Grey Cloud [Live] * (4:38)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur: 50:08 (1:17:06)
zoeken in:
Pieter Paal
Je stopt een paar top-muzikanten in de studio en laat ze lekker jammen en hier is het resultaat. Een plaat met heel veel mooie muziek met als klapper de Curtis Mayfield-cover 'Man's temptation'.

Harald
The mother of all jam records!
Mike Bloomfield was Bob Dylans guitarrist op Highway 61. Al Kooper speelde b.v het french horn op You cant always get what you want (Stones)

Harald
Staat nog niet op deze site maar The Live Adventures of Bloomfield & Kooper (2 Lp´s) (released 1969) is ook een absolut interssante plaat. Helaas zonder Stephen Stills

En Mike Bloomfield eerste solo plaat It´s not killing me (released 1969) hoort in iedere serieuse verzameling

EVANSHEWSON
Harald schreef:
The mother of all jam records!
Mike Bloomfield was Bob Dylans guitarrist op Highway 61. Al Kooper speelde b.v het french horn op You cant always get what you want (Stones)


Ik had al van deze gehoord, maar helaas ik heb er nog niets van gehoord! (heb dus van het bestaan van de plaat gehoord, maar nog geen nummers ervan, het is maar om vorige nogal ingewikkelde zin wat te verduidelijken, zo het niet nog verwarder wordt natuurlijk).

Om maar te zeggen dat mijn nieuwsgierigheid gewekt is

Pieter Paal
Hij is in de jaren 70 nog eens heruitgebracht in de Embassy-serie van CBS. Alleen is de naam Steve Stills op de hoes veranderd in Stephen Stills.
Als cd is hij volgens mij gewoon op Sony Music als cd heruitgebracht in de Nice Price-serie, maar de hierboven genoemde versie heeft nog wat extra bijzonderheden.

Down_By_Law
Inderdaad een briljant album. Opvallend is dat de nummers op de Bloomfield-kant (nrs. 1 t/m 5) en de Stills-kant (6 t/m 9) ongeveer even goed zijn. Beide gitaristen schitteren, en elk nummer is fantastisch. Een dikke 5/5.

avatar van dj maus
3,5
Ik heb toch een duidelijke voorkeur voor de Stills-kant

avatar van Stijn_Slayer
4,5
Heel erg mooi, dit weekend eens zien of ik deze kan vinden

avatar van Stijn_Slayer
4,5
Gevonden, 7.99 bij Kroese

Down_By_Law
Ik heb toch maar besloten dit gigantische meesterwerk in mijn Top 10 te zetten. Nu staat Stephen Stills er 2 keer in, maar hij verdient dat ook. Elk nummer is fenomenaal, en het gitaarwerk is op vrijwel elke track verbluffend.

avatar van henk01
4,5
3 jaar geen berichten bij deze !!

Dit klinkt erg lekker in de oren, beetje gedateerd maar wat is het lekker.
Pure muziek zo het hoort (volgens mij)

4.5*

avatar van Stijn_Slayer
4,5
Het zijn heerlijke jamsessies, maar toch strak gespeeld. Een vrij unieke mix van blues, rock en Koopers orgelklanken. Al Kooper en Mike Bloomfield zijn topmuzikanten, maar het zegt ook wel wat over Stephen Stills dat hij zomaar komt invallen en het niveau hoog kan houden. Ik vind het wel jammer dat hij niet wat nummers had kunnen zingen.

avatar van henk01
4,5
Het bewijst (wat hier al wel eerder is geschreven) dat Stills zijn betere periode vóór 1975 liggen.

avatar van HammerHead
3,0
Season of the Witch is echt geweldig, voor de rest klinkt het toch te weinig bijzonder om mij echt te kunnen overtuigen.

avatar van vanwijk
4,5
Gisteren gekregen van een vriend op mijn jubileum! Prachtig cadeau.

avatar van heartofsoul
4,5
Dit heb ik altijd een heerlijk album gevonden. Hoorde het voor het eerst in een club, eind jaren '60, en een paar jaar later op feestjes. Vooral Season of the Witch vond ik prachtig (nog steeds trouwens). Ach, waar zijn die tijden gebleven...

Bij het terugbeluisteren moet ik toch constateren, dat ik een lichte voorkeur voor de nummers 6 t/m 9 heb (dus kant twee van het oude vinylalbum) t.o.v. kant 1. Mike Bloomfield is uiteraard een goede gitarist, maar zijn spel hier spreek me wat minder aan dan op de twee eerste Paul Butterfield Blues Band albums. Weet ook niet precies hoe dat komt. Steve Stills daarentegen had ik graag wat meer gehoord, ook wat zang betreft. Nu blijft het toch meer een Al Kooper-plus aangelegenheid, al is Kooper zeer op dreef. Hij had zojuist Blood Sweat and Tears verlaten en qua sfeer sluit het daar wel bij aan. Opvallend vind ik het gebruik door Kooper van de ondioline in His Holy Modal Majesty, een geluid dat ik aanvankelijk niet kon thuisbrengen.

Resumerend: heerlijk album, dat bij mij niet alleen nostalgische herinneringen oproept, maar ook in muzikaal opzicht zeer bevredigend uitwerkt.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:36 uur

geplaatst: vandaag om 13:36 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.