Hi-Tek - Hi-Teknology²: The Chip (2006)

Gelekt op het internet.

Ja ik las dit op een site. Zeer veel grote namen, maar gewoon een mixtape toch?

Nee een album

Ik wist trouwens niet dat Hi-Tek zelf rapt ?
Bij The Chip (nummer 2) rapt hij zelf namelijk...

Volgens heeft hij ook op het Refelection Eternal album gerapt. (The Blast)

En ook op Hi-Teknology. Heb het album sinds vanochtend binnen, ben erg benieuwd.

Die laatste drie tracks staan overigens niet op alle versie's geloof ik.

Hi-Tek is de laatste jaren niet echt goed bezig. Hij zal meer geld verdienen dan ooit, met zijn producties voor 50 Cent, D-12 en anderen, maar hij benut zijn talenten steeds slechter. Zijn debuut Hi-Teknology was een prima album, maar het absolute hoogtepunt van zijn gehele oeuvre is het samenwerkingsalbum Train Of Thought met Talib Kweli, samen Reflection Eternal hetend.

Het nummer waarop Hi-Tek rapt op deze plaat is meer een soort intro van het geheel. Het nummer duurt dan ook minder dan 2 minuten. Het "echte" openingsnummer - met Q-Tip en Kurupt - is een vrij vreselijk begin. Een slappe instrumentatie wordt compleet verziekt door een afgrijselijk gezongen refreintje en de matte coupletten van Kurupt en Q-Tip kunnen dit nummer absoluut niet redden. Vervolgens mag een klein mannetje - Lil Tone - een nutteloze skit volpraten, waarna het tweede "echte" nummer, alweer het vijfde nummer van de cd, Can We Go Back, begint. Deze reünie met Talib Kweli is ondanks zijn degelijke verses ook nauwelijks om aan te horen, door wederom een krachteloze instrumentatie die wordt vergezeld door een dertienineendozijn-overdetop en niet passend R&B refrein.
Geen al te best begin dus van het album. Josephine (met The Willie Cottrell Band, Ghostface Killah & Pretty Ugly) is wel iets beter dan de eerdere tracks, maar is nog steeds ver ondermaats - erg jammer.
Het Busta Rhymes nummer March bevat gelukkig nog wel enige kracht - dat misten alle voorgaande nummers - maar mist dan weer afwisseling qua flows en vooral een gecompliceerde productie. De marcherende mensen en het o zo eenvoudige pianodeuntje van Hi-Tek die samen de beat vormen bieden veel te weinig, dus wederom een tegenvallende track.
De ode aan New York - Where It Started At (NY) - met grootheden Jadakiss, Raekwon, Talib Kweli en de minder bekende Dion en Papoose - zorgt ervoor dat de licht stijgende lijn wat verder omhoog gaat, maar echt imponerend wordt het toch niet. Dit keer zijn het de voorspelbare strijkers, onoriginele teksten, soms flauwe gastoptredens en het te vaak herhalen van de sample die het nummer voor het grootste deel de das om doen. Baby We Can Do It, 1-800-Homicide (met The Game) en in mindere mate Let It Go (met Talib Kweli) lijden weer aan vreselijk, op de hitlijsten gerichte en misplaatste R&B zangers en zangeressen, die ervoor zorgen dat Money Don't Make U Rich (met Strong Arm Steady) - een prima track - ineens een enorme uitblinker wordt.
Zo gaat het nog allemaal even door, en het liefst zou ik alles zo snel mogelijk skippen. Het slotnummer, dat mag ook wel die gastenlijst, is nog enigzins noemsnwaardig, hoewel ook dat slappe refrein een flink deel van de kracht weghaalt.

De gastenlijst beloofde veel, maar helaas, geen enkele belofte lijkt ingelost omtrent de plaat. Afgrijselijke refreintjes en slappe producties met gasten die het album niet uit het dal kunnen trakken. Het was onrealistisch om van Hi-Tek nog een wereldplaat zoals Train Of Thought te verwachten, waar alles productioneel aan klopt, maar dit overtreft mijn meest negatieve verwachtingen. 1,5* voor enkele goede gastrappers en coupletten, maar een enorme teleurstelling, eigenlijk kan ik wel van een fiasco spreken. Heel snel vergeten dit album.

Ik ben het album nu aan het luisteren. Ik ben nu bij nummer 12.
Tot nu toe idd veel slappe RnB refreintjes, met commerciele potenties.



idd, ik heb 15 tracks.

Paar lekkere tracks, paar leuke gastoptredens, maar helaas een stuk minder dan z'n eerste plaat verder.

Echt "hitlijstgericht" kan ik de meeste nummers met een refreintje toch niet noemen, eerder richting "soulful".

klinkt erg lekker wat ik tot nu toe gehoord heb.

4.5/5 dit vind ik erg goed

sjee dit wordt wel erg laag beoordeelt :s waar hebben jullie last van?? lol

De lol hoeft er niet bij ik ben het met je eens, de beats zijn te relaxed, Talib Kweli weer met zijn vertrouwde stem erop, de gastartiesten vullen goed aan op zijn beats.
Hi-Tek weet wel wat hji moet doen met zijn beats.

Toch een 3,5 hoor, alleen omdat het soul is of wat "commercieeler klinkt" is wat onzinnig, de features die rappen alsnog topteksten zoals Talib Kweli en Common, maar die 2 houden het altijd al real.
Helaas moet ik er toch aan geloven dat er teveel grote namen opstaan en Hi-Tek niet echt de kans geeft aan de ietwat onbekendere rappers, Mos Def had er ook wat vaker op gemogen net als Common want die passen best goed op die beats.

wat is "Josephine" een heerlijk nummer, door de Willie Cottrell Band natuurlijk. verder nog enkele erg leuke nummers als "Keep it Moving", "Let it Go". het is een catchy soul/rap album geworden wat ik wel leuk vind. Toch vind ik dat de kwaliteit van veel nummers (ik bedoel dan de inbreng van oa. Bun B, Slim Thug en Lil Tone) te wensen overlaat en mijn stem een krappe 3.5* is, vooral door de leuke eerder genoemde nummers.

een relax/rustig album
maar wel teveel gastartiesten

Maar Hi-Tek is dan ook weer niet echt een rapper heh

Wel jammer dat er van de 15 tracks, 4 nog geen 2 min duren.
Maar ik vind het zeker geen slecht album, die soulful beats klinken wel lekker.

3.5/5

Had er wel veel meer van verwacht though.

Babygrande is toch ook geen Major Label.. Maar heeft wel veel Goede artiesten als IT en JMT.

Babygrande is gewoon dé label van dit moment voor mij. JMT, Canibus' Rip the Jacker, Hi-Tek, GZA (idd, GZA), Immortal, Outerspace, 7L & Esoteric...

Geen verkeerde namen toch?

Bronze Nazareth

O en dan vergeet ik nog Apathy.

Na een paar keer luisteren helemaal niet leuk meer. 2.5*

so tired met bun b een van de lekkerste nummers die ik heb gehoord de laatste tijd

Zit wel goed met deze cd, heel relaxt allemaal,
alleen voelt het aan als een gewone verzamel ...
Verder wel leuke en gevarieerde gastbijdrages.
Ook niet meer dan dat.

Jammer dat mijn exemplaar maar 15 nummers telt
zo mis ik nog wat slim thug, talib kweli en mos def...

Ik vind Music For Life echt prachtig is de rest van de cd ook van dit niveau?

Een aantal prachtige nrs. Heb hem nog niet volledig, maar tot nu toe klinkt alles prachtig. Met name So Tired.

Where I Started vind ik persoonlijk een van de beste 2006 nummers, zoniet de beste.

Hhmmm wordt behoorlijk laag beoordeelt. Wel te begrijpen. Maar ik vind de beats nog steeds erg goed. Goede gastoptredens. Geef hier 4*. Staan een paar zeer zeer mooie nummers op. Erg laag gemiddelde....
Als hij bij sommige tracks andere rappers zou kiezen, zou dit zwaar 4,5* waard zijn.