Cressida - Cressida (1970)

De beste en mooiste psychedelische progressieve folkplaat ooit gemaakt.

Denk King Crimson/Barclay James Harvest/Moody Blues maar dan beter.
De zang heeft wat weg van Justin Hayward. De productie is buitengewoon helder. Alle solo-instrumenten (gitaar, orgel, mellotron) zijn perfect op elkaar afgestemd.

De band jamt maar weet alles onder de 5 minuten te houden, wat het geheel een beetje poppy maakt. Maar verre van dat, dit is art-rock op haar best.

Luister naar de swingende funk van "Home is Where I Long to Be" en je bent direct verslaafd...

Eeuwig jammer dat deze band slechts twee platen heeft gemaakt.

In principe ligt deze plaat helemaal in mijn straatje: een stimulerende kruising van pop, singer/songwriter en symfo, een sympathieke instrumentatie inclusief heerlijk swirling Hammond-orgel, en een heldere en lichte sound die mede zorgt voor de zeer hoge draaibaarheidsfactor. Waar dit in theorie voor mij een vijf-sterren-album zou kunnen zijn geef ik echter toch niet meer dan ****, gedeeltelijk vanwege de af en toe enigszins onvaste stem die niet storend maar ook niet echt goed is, gedeeltelijk omdat teveel composities nèt niet klassiek-pakkend of vanzelfsprekend zijn (waardoor ook de hit die deze band had kunnen doen doorbreken ontbreekt, hoewel het poppy Light in my mind daar eigenlijk best voor had kunnen zorgen). Dus een heerlijke plaat die ik graag eigenlijk nog wat beter had willen vinden. (Met dank aan Aproxis.)

Vind de zang niet echt storen. Ik vind het de eerste zanglijnen van het eerste nummer wat weghebben van robert wyatt

Mja, ik moet mijn score toch een beetje naar boven bijstellen, want de afgelopen jaren heb ik de twee platen van deze band toch wel elke paar maanden uit de kast gehaald en dan een keer of 2-3 gedraaid, steeds weer verlangend naar dat heerlijke orgeltje en die melodieën die continu het perfecte midden tussen pop en folk houden. Muziek die klein gehouden wordt, niet uit een gebrek aan ambitie maar ter verhoging van de intimiteit en die bij mij precies de juiste snaar raakt.

Dit is voor mij één van de beste platen ooit gemaakt.
Omdat de lp erg moeilijk te krijgen is, heb ik nu een (goed klinkende) lp-reissue op het Akarma-label (maar deze zijn niet officieel).

Mssr Renard, bij dodax zijn beide platen van Cressida gewoon te koop, uitgegeven in 2014 op het Repertoire-label, waarvan ik zelf een paar uiterst verzorgde releases heb (zij het dan op CD). Overigens niet gratis (€22 per stuk, maar dat is misschien niet eens zo duur, ik ben zelf niet thuis in vinyl en de bijbehorende prijzen).

Ik koop geen cd's. Ik vind ze niet duurzaam, de hoesjes gaan altijd kapot. Daarbij heb ik geen goede cd-speler, en wil daar liever ook niet (meer) in investeren.

Maar goed, dat is mijn verhaal, daar heeft Cressida niets mee te maken. Ik heb dan ook eigenlijk die (onofficele) release per ongeluk gekocht.

Maar ik stream hun muziek wel vaak, dus hoop wel dat ze een paar centen aan mij verdienen.

Vinyl kan 50 cent kosten of een paar honderd euro. Het gaat erom wat de staat van de plaat en/of hoes is en hoe zeldzaam een uitgave is.
Veel nieuwe vinyl-reissues zijn overigens gewoon een cd (of mp3's) die overgezet zijn op vinyl. Goed uitkijken dus, en discogs en de bandwebsites raadplegen.

Bijvoorbeeld de eerste plaat van Cressida kost wel 100 euro op discogs. Daarom vind ik het wel jammer dat de remasters niet op LP zijn verschenen.

Je had wel begrepen dat die Repertoire-releases vinyl zijn, hoop ik? En ook allebei geremasterd volgens de site van Repertoire, zie aldaar.

Ik ga dan gelijk eens kijken, want die eerste plaat is wel erg leuk om te hebben.
Dank je wel voor info en excuses voor de verwarring.

Geen punt, en succes!

Ik beluister deze nu door veel betere hoofdtelefoons dan voorheen (hoofdtelefoons worden steeds beter).

En jemig, wat een geweldige en open productie. Prachtige balans tussen orgel (ook clavecimbel, piano en mellotron trouwens), basgitaar, akoestische gitaar, electrische gitaar en drums.

Zo'n nummer als Home and Where I Long To Be is waarlijk hemels. Ik weet niet met hoeveel sporen deze is opgenomen, maar de links/rechts verhouding is ook erg fraai. Vooral de gitaarpartijen zijn mooie gepand.