Bel Canto - White-Out Conditions (1987)

Onlangs ontdekte ik dat Bel Canto een nieuw album had uitgebracht. Nou ja nieuw, we hebben het over 2024. Het waren helden van weleer, en dus ga je de gouwe ouwe meteen weer draaien. Te beginnen met deze.
Dit kwam uit toen ik zwaar verslaafd was aan het aetherial werk van 4AD. Cocteau Twins en Dead can Dance brachten me in de hoogste sferen en ik zocht me suf naar muziek die dat ook teweeg bracht. Bel Canto was ook 1 van die bands die mijn interesse hadden, maar het was het nét niet. Prachtig, maar het raakte me niet zo intens als eerdergenoemde bands. Ik vond het super goed geprobeerd, maar miste de bezieling.
Nu, na een aantal jaren heb ik het alweer verschillende keren beluisterd en en My God, wat is het eigenlijk toch prachtig! Het heeft aan kracht helemaal niet verloren en het kinkt meer intens dan vroeger voor mij. Even niet met het vergelijk met DCD en CT in het achterhoofd en dat scheelt enorm. Dit is gewoon een fantastisch album en klinkt nog steeds als een klok. Alles is raak en mooi en de veelzijdigheid geweldig. Wát een plaat!
Ook Birds of Passage alweer beluisterd en ik merk dat White out Conditions het meest aanspreekt. Het is puur en trefzeker zonder al te veel opschmuck. Birds of Passage is ‘rijker’ en lijkt meer doordacht en beter afgewerkt, maar dat pure van het debuut is er wel een beetje af. Ik trok meteen de vergelijking met Tears for Fears. The Hurting is meer basic, maar meer trefzeker. Opvolger Songs from the big chair beter afgewerkt en meer doordacht, maar het pure was er een beetje vanaf. Bij Bel Canto is het niet anders; op het eerste album is alles raak. Belangrijk verschil onder andere is de zang. Het meerstemmige dat op BOP meerdere keren voorkomt haalt iets van de magie en van de eenvoud weg. De albums daarna, die ik nog ga beluisteren, worden steeds commerciëler en raken steeds verder verwijderd van de Noorse kou die je op WOC nog hoort.
Een heel verhaal waarmee ik eigenlijk wil zeggen dat dit mijn favoriet is en zal blijven. Misschien een keer een betere remix zou mogen, maar zonder dat blijft het een prachtig muzikaal document.