Elvis Costello & The Attractions - Almost Blue (1981)
mijn stem
96 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop / Country
Label: F-Beat
-
Why Don't You Love Me (Like You Used to Do) (1:39)
-
Sweet Dreams (3:00)
-
Success (2:42)
-
I'm Your Toy (3:24)
-
Tonight the Bottle Let Me Down (2:10)
-
Brown to Blue (2:41)
-
Good Year for the Roses (3:09)
-
Sittin' and Thinkin' (3:03)
-
Colour of the Blues (2:21)
-
Too Far Gone (3:28)
-
Honey Hush (2:15)
-
How Much I Lied (2:48)
-
Stranger in the House * (3:39)
met George Jones
-
We Oughta Be Ashamed * (2:48)
met Johnny Cash
-
Radio Sweetheart [Live] * (3:15)
-
Stranger in the House [Live] * (3:57)
-
Psycho [Live] * (3:36)
-
If I Could Put Them All Together (I'd Have You) [Live] * (2:29)
-
Motel Matches [Live] * (2:22)
-
He'll Have to Go [Live] * (2:52)
-
Girls Talk [Live] * (1:47)
-
Too Far Gone * (3:12)
-
He's Got You * (3:52)
-
Honky Tonk Girl * (2:27)
-
That's Why I'm Walking * (2:22)
-
Wondering * (2:22)
-
Darling, You Know I Wouldn't Lie * (2:38)
-
My Shoes Keep Coming Back to You * (2:03)
-
Blues Keep Calling * (2:08)
-
Tears Before Bedtime * (2:27)
-
Psycho * (3:23)
-
Cry, Cry, Cry * (2:50)
-
I'll Take Care of You * (3:12)
-
Your Angel Steps Out of Heaven * (1:59)
-
Brand New Heartache [Live] * (2:30)
-
There Won't Be Anymore [Live] * (2:32)
-
Sittin' and Thinkin' [Live] * (2:52)
-
Honey Hush [Live] * (2:31)
-
I'm Your Toy [Live] * (4:02)
toon 27 bonustracks
totale tijdsduur:
32:40
(1:48:47)
0
geplaatst: 9 december 2019, 12:55 uur
Na gemengde gevoelens bij King of America, heb ik deze oudere countryplaat van Costello maar eens aangeslingerd, hopend dat hier iets meer van de 'angry young men'-stijl terug te vinden is.
Een plaat vol (country)covers is echt een rock en roll-cliché, en pakt over de gehele lijn eigenlijk nooit écht geslaagd uit. Reden is dat de productie vaak niet rauw genoeg is om in de buurt te komen van de originelen en de formules van de countrysongs over een hele plaat te doorzichtig dreigen worden.
Hebben we op dit album het bijkomende probleem dat Costello zich totaal geen raad lijkt te weten met de uptempo rockabilly-nummers. Why Don't You Love Me (Like You Used to Do) en Tonight the Bottle Let Me Down zijn een aanslag op mijn goede smaak, en Honey Hush is gewoon saai (ondanks de sexy gitaarsound).
Verder moet Costello natuurlijk gewoon met z'n fikken van Parsons' Flying Burrito #1 afblijven als ie 't zo lijzig aanpakt als hier.
Geslaagder zijn de ballades waarop Costello zich verliest in gemeende kitsch (Good Year for the Roses en Sweet Dreams) of de instrumentatie gewoon puur en origineel is, zoals op Brown to Blue en Success.
Fijn is wel dat de plaat niet al te lang duurt, zoals het hoort.
Een plaat vol (country)covers is echt een rock en roll-cliché, en pakt over de gehele lijn eigenlijk nooit écht geslaagd uit. Reden is dat de productie vaak niet rauw genoeg is om in de buurt te komen van de originelen en de formules van de countrysongs over een hele plaat te doorzichtig dreigen worden.
Hebben we op dit album het bijkomende probleem dat Costello zich totaal geen raad lijkt te weten met de uptempo rockabilly-nummers. Why Don't You Love Me (Like You Used to Do) en Tonight the Bottle Let Me Down zijn een aanslag op mijn goede smaak, en Honey Hush is gewoon saai (ondanks de sexy gitaarsound).
Verder moet Costello natuurlijk gewoon met z'n fikken van Parsons' Flying Burrito #1 afblijven als ie 't zo lijzig aanpakt als hier.
Geslaagder zijn de ballades waarop Costello zich verliest in gemeende kitsch (Good Year for the Roses en Sweet Dreams) of de instrumentatie gewoon puur en origineel is, zoals op Brown to Blue en Success.
Fijn is wel dat de plaat niet al te lang duurt, zoals het hoort.
0
geplaatst: 7 november 2022, 19:56 uur
Najaar 1981. En toen was daar plotseling een “tussendoortje” van Costello. Covers. Country. Tja, daar kon ik niet zoveel mee. Het leverde zowaar zijn tweede Nederlandse hit op: tweeëneenhalf jaar na Oliver’s Army piekte Good Year for the Roses rond Kerst in de top 20 van zowel de Nationale Hitparade als de Top 40, in Vlaanderen #25.
Liet het album links liggen, ook in de bieb. Omdat ik de hit saai vond en (waarschijnlijk) vanwege Oors gereserveerdheid.
Nu pas besef ik dat het wel een knappe prestatie is van Elvis en zijn Attractions om na alle puntige new wave met een countryalbum te komen. Opgenomen in Nashville, waar de mannen erin slaagden de Britse sound te verwisselen voor deze Amerikaanse. Dit met hulp van John McFee van de Doobie Brothers, die pedalsteel speelde. Overigens een bandje dat ik bepaald níet met traditionele country associeerde.
Bovendien ontdek ik dankzij streaming dat er toch twee liedjes op staan die me bevallen, te weten Why Don’t You Love Me en Honey Hush. Ze staan het dichtste bij zijn new wave, waarvan ik hield en houd. Later in dat decennium zou ik alt. country horen, daar kon ik meer mee dan met de overige nummers van Almost Blue, waar de traditionele vorm klinkt.
Liet het album links liggen, ook in de bieb. Omdat ik de hit saai vond en (waarschijnlijk) vanwege Oors gereserveerdheid.
Nu pas besef ik dat het wel een knappe prestatie is van Elvis en zijn Attractions om na alle puntige new wave met een countryalbum te komen. Opgenomen in Nashville, waar de mannen erin slaagden de Britse sound te verwisselen voor deze Amerikaanse. Dit met hulp van John McFee van de Doobie Brothers, die pedalsteel speelde. Overigens een bandje dat ik bepaald níet met traditionele country associeerde.
Bovendien ontdek ik dankzij streaming dat er toch twee liedjes op staan die me bevallen, te weten Why Don’t You Love Me en Honey Hush. Ze staan het dichtste bij zijn new wave, waarvan ik hield en houd. Later in dat decennium zou ik alt. country horen, daar kon ik meer mee dan met de overige nummers van Almost Blue, waar de traditionele vorm klinkt.
* denotes required fields.
* denotes required fields.