Jarvis Cocker - Jarvis (2006)

Afstand genomen, batterijen opgeladen, vol uit de startblokken, en wat geweldig om dan te merken dat Cocker het nog niet verleerd is. Bijna helemaal alleen gecomponeerd, voor een groot deel zelf ingespeeld, en met teksten waaruit blijkt dat hij nog niets van zijn scherpte heeft verloren – met recht een soloplaat, en wàt voor een. Net zo afwisselend als de platen van Pulp, af en toe misschien wat soberder en een enkele keer wat rauwer, en al met al een uitstekende plaat zonder ook maar één zwakke plek. En wat heb ik die regels "the cream cannot help but always rise up to the top / Well I say, shit floats" vaak bij mezelf gezegd – mooie wijze woorden.