Anne Clark - Changing Places (1983)

CHANGING PLACES 1983

Hou je wel van de teksten van Ian Curtis?
Dan moet je zeker Anne Clark een kans geven.
Weinig teksten wisten de maatschappelijke vervreemding
zo sterk in metaforen te gieten als deze Britse dichteres.

Changing Places is opgedeeld in twee muzikale plaatkanten.

Op zijde één (1-6) treedt synthesizer componist
David Harrow aan (een muzikaal neefje van Vince Clark).

Dat zorgt vooral in de uptempo nummers voor knetterwerk.
Sleeper in Metropolis wordt de eerste Anne Clark klassieker.
In het techno en electro tijdperk veelvuldig gesampled en geremixt.
De grootstad als een zielloze machine: de mens als

Outside the cancerous city spreads
Like an illness
It's symptoms
In cars that cruise to inevitable destinations
Tailed by the silent spotlights
Of society created paranoia

http://nl.youtube.com/watch?v=TVVc8yO7b_s

Ook Wallies dient zich aan als een hitsingle.
Dat werd het niet, al is het wel lekker dansen op dit nummer.
Over het oppervlakkige geklets van dronken jongens op een feestje.
Daartussen declameert Anne een feministisch pamflet.

Against the power of their misguidance
We must learn to fight
To be just what we want to be
Morning, noon and night
Night is for the hunters
And the hunted are you and me
Hunted for just having
Some from of identity

Op zijde twee schreef en vertolkte Vinnie Reilly
(ook bekend van Durutti Column) de muziek.

Het sterkste nummer van deze plaatkant is wellicht All Night Party,
waarin Reilly echo's aan Joy Divisions The Eternal oproept.
Clark staat op de dansvloer met een glas in haar hand.
A Forest van The Cure is dichtbij.

In my hand I hold empty desires
In my hand an emptying glass
Standing in the corner
At the all night party

Of de beklemmende stilte van Pandora's Box, een nummer
als een grafzerk van een veel te vroeg gestorven liefdesideaal.

Love is a dangerous game to play with
A battle where only one side wins
A toy that is so easily broken
Rules that are only make believe
The loser a doll you once held so close
Now left unguarded in a forgotten room
The winner a cheat whose mind's on other things
Unrelentant from the beginning
Knowing what the result would be

Hier en daar geurt de doem van de bom nog na.
Daardoor klinkt het album ook tekstueel soms wat gedateerd.
Maar laat ik het maar een onweerstaanbaar tijdsdocument noemen.
En Anne Clark is waarlijk de poëtische zielsverwante van Ian Curtis.

Deze dame is zeker de vrouwelijke tegenganger van Ian Curtis. Donkere teksten met een beat eronder... Voor de mensen die deze dame nog niet hebben ontdekt. Lees dan snel eens volgende tekst die boekdelen spreekt.

A Poem for a Nuclear Romance

What will it matter then
When the sky's not blue but blazing red
The fact that I simply love you

When all our dreams lay deformed and dead
We'll be two radioactive dancers
Spinning in different directions
And my love for you will be reduced to power

The screams will perform louder and louder
Your marble flesh will soon be raw and burning
And kissing will reduce my lips to a poem

Hideous creatures will return from the underground
And the fact that I love you
Will die

You don't have to sleep to see mightmares
Just hold me close
Then closer still
And you'll feel the probabilities pulling us apart.

Wat maakt deze dame zo apart dan of is zij gewoon een cloon van Ian Curtis. Wel neen ze is geen cloon ze is, zoals iemand hierboven al zei, gewoon een zielsverwand van Ian Curtis.

Ze schetst hele situaties de hele tijdsgeest van de jaren 80 met een simpel gedicht. Daarenboven ben ik nog nooit zo gepakt geweest door zo'n kale muziek... Simpele beats en soundscapes kleuren deze plaat, maar bovenal is het de teksten van Anne Clark die deze plaat zo verschrikkelijk brillant maken. Ze spreekt jij luistert en je word gewoon terplekke neergebliksemd.

Probeer deze plaat, ze is gewoon brillant want geef toe net 40 stemmen voor deze plaat is gewoon schandalig....

Alle mensen die ooit van Joy Division hebben gehoord en die band kunnen smaken, sit down and listen to Anne Clark! Je zult het met mij eens zijn dat deze dame gewoon meer verdientdan een povere 40 stemmen voor deze top plaat.

Mijn oudste dochter schrijft alweer een paar jaar in haar dagboek.
Heel onschuldig allemaal, en als ouder zijnde mag ik er nog regelmatig in kijken, of leest ze iets voor.
Dan na de lagere schooltijd komt de tijd tot volwassenwording.
Worstelen met de minder ideale wereld om je heen.
Voortaan wordt het slotje gebruikt, en is het open boek steeds vaker gesloten.
De puberteit blijft een van de lastigste periode in iemands leven.
Anne Clark ontdekt haar seksualiteit, die anders is dan gemiddeld.
Ook het besef dat je als jonge vrouw zijnde niet het ideale schoonheidsbeeld hebt.
Onzeker over het uiterlijk, de aanleg om wat dikker te worden.
Hoe knap is het dan om juist je gedichten openbaar te maken.
Waarschijnlijk heeft ze hierdoor veel jongere vrouwen door een moeizame periode heen geholpen.
Maar ook ik hoor juist door de wanhoop veel troost terug.
Strijdbaar, niet de vuist in de lucht, maar juist de pen.
She Sells Sanctuary.
Maar dan vooral het geloof in jezelf.
Hopelijk gaan mijn dochters later in de puberteit ook naar Anne Clark luisteren.
Het is hun eigen duisternis die ze moeten overbruggen; ieder op hun eigen manier.
Even geen Facebook of andere Social Media, maar de intensiteit en gevoeligheid van de muziek.