Coil - Musick to Play in the Dark Volume One (1999)
mijn stem
99 stemmen
3
geplaatst: 7 december 2020, 09:57 uur
John Balance (echte naam Geoffrey Laurence Burton) en levenspartner Peter “Sleazy” Christopherson richtten in 1982 de interessante, experimentele band Coil op. Hun moeilijk in een hokje te plaatsen avant-gardistische muziek werd gemakshalve door veel recensenten omschreven als doom ambient. Maar dat dekte niet de gehele lading van hun grensverleggende muziek. Vaak was deze esoterisch en maakte met regelmatig gebruik van occulte elektronica en poëzie, die vaak ontstond in gedrogeerde geestestoestand.
Musick to Play in the Dark Volume One kwam zoals veel van hun oeuvre tot stand in hun Victoriaanse huis in de badplaats Weston-Super-Mare. Deze heruitgave werd compleet gerestaureerd en geremasterd. Oorspronkelijk verscheen dit album in 1999 en was na korte tijd nog maar moeilijk aan te komen. Het precies een uur durende album neemt de luisteraar in zes lange composities mee op een zeer indringende trip, die zelfs twintig jaar later nog niets aan zeggingskracht heeft ingeboet.
Men bouwde tijdens hun bestaan een imposant oeuvre op, waarin Musick to Play in the Dark Volume Two en Horse Rotorvator ook tot de hoogtepunten gerekend mogen worden. Op laatstgenoemde album is Marc Almond te horen in Slur en in de Leonard Cohen cover (!) Who by Fire. Helaas kwam in 2004 abrupt een einde aan Coil, doordat Burton overleed na een val van zijn balkon.
De veelzijdige Christopherson richtte hierna opnieuw de vermaarde, eveneens experimentele groep Throbbing Gristle op. Helaas kwam ook in 2010 een abrupt einde aan deze groep door de plotselinge dood van Christopherson , ook onder mysterieuze omstandigheden. Hij overleed in Thailand in zijn slaap, maar de doodsoorzaak is nooit openbaar gemaakt.
Naast eerder genoemde groepen was het Verenigd Koninkrijk trouwens in die tijd nog twee belangrijke experimentele groepen rijk, Henry Cow en Slapp Happy. Absoluut terecht dat het label Dais de klassieker Musick to Play in the Dark Volume One opnieuw heeft uitgebracht, zodat deze intrigerende groep wederom in de belangstelling zal komen.
Musick to Play in the Dark Volume One kwam zoals veel van hun oeuvre tot stand in hun Victoriaanse huis in de badplaats Weston-Super-Mare. Deze heruitgave werd compleet gerestaureerd en geremasterd. Oorspronkelijk verscheen dit album in 1999 en was na korte tijd nog maar moeilijk aan te komen. Het precies een uur durende album neemt de luisteraar in zes lange composities mee op een zeer indringende trip, die zelfs twintig jaar later nog niets aan zeggingskracht heeft ingeboet.
Men bouwde tijdens hun bestaan een imposant oeuvre op, waarin Musick to Play in the Dark Volume Two en Horse Rotorvator ook tot de hoogtepunten gerekend mogen worden. Op laatstgenoemde album is Marc Almond te horen in Slur en in de Leonard Cohen cover (!) Who by Fire. Helaas kwam in 2004 abrupt een einde aan Coil, doordat Burton overleed na een val van zijn balkon.
De veelzijdige Christopherson richtte hierna opnieuw de vermaarde, eveneens experimentele groep Throbbing Gristle op. Helaas kwam ook in 2010 een abrupt einde aan deze groep door de plotselinge dood van Christopherson , ook onder mysterieuze omstandigheden. Hij overleed in Thailand in zijn slaap, maar de doodsoorzaak is nooit openbaar gemaakt.
Naast eerder genoemde groepen was het Verenigd Koninkrijk trouwens in die tijd nog twee belangrijke experimentele groepen rijk, Henry Cow en Slapp Happy. Absoluut terecht dat het label Dais de klassieker Musick to Play in the Dark Volume One opnieuw heeft uitgebracht, zodat deze intrigerende groep wederom in de belangstelling zal komen.
4
geplaatst: 9 december 2020, 08:44 uur
Het zwaar onstuimige Throbbing Gristle legt met The Second Annual Report in 1977 als een vreemde bastaardvogel een rottend ei tussen het aanbod van de opkomende postpunk en tegenstrijdige no wave. Een misselijk makende heftige angstaanjagende bevalling, waarmee de geboorte van de alles vernietigende industrial music bewerkstelligt wordt. De kiem voor de elektronische vervreemding die in de jaren tachtig de ideale voedingsbodem vormt voor de duistere nazaten die zich vanuit de donkere achterkamers van de ziel openbaren en als in pek gedrenkte zwarte inktvlekparasieten de nodige verschrikkende verderf en onheil achterlaten.
De geheimzinnige hoofdgoeroe van het gezelschap Genesis P-Orridge gaat vervolgens met de ziekelijke geest van Peter Christopherson aan de slag in Psychic TV, welke zich na de toevoeging van John Balance uiteindelijk afsplintert in Coil. Peter Christopherson en John Balance verlaten daarmee het vaderlijke nest van de gekwelde getekende feniks Genesis P-Orridge en maken al snel naam met het meesterwerk Horse Rotorvator, waarbij ook een Marc Almond een verrassende sinistere bijrol vervult. Na meerdere baanbrekende platen komt eind 2004 het trieste bericht naar buiten dat John Balance is overleden aan de gevolgen van een noodlottige val in zijn huis. Zes jaar later volgt zijn partner Peter Christopherson, waarmee er een einde komt aan het Coil hoofdstuk.
De vraag naar de obscure lastig te krijgen albums overtreft het aanbod, en als er dan toch wat aangeboden wordt, ligt de marktwaarde gigantisch hoog. Hoe geweldig is het dan dat het platenlabel Diaz na twintig jaar de rechten krijgt om het meesterwerk Musick to Play in the Dark Volume One opnieuw uit te brengen. De eerste van een tweeluik, welke een jaar later een vervolg krijgt met Musick to Play in the Dark Volume Two. Het basistweetal krijgt hierbij hulp van voormalig Julian Cope keyboardspeler Thighspaulsandra en art-punker Drew McDowall.
Door de zintuiglijke beperking van het zicht komt de waarneming veel directer binnen. Alles is gericht op het gehoor. Een gevoeligheid waarbij de angsten de overhand hebben. De dag afsluiting wordt overwoekert door negatieve gedachtes. Wat overdag zo vertrouwd over komt wil in de nacht bedreigend en bevreemdend werken. De dood heeft vrij spel, en pas in het ochtendlicht zullen zijn sporen zichtbaar zijn. Een sluipmoordenaar die uiteindelijk ook in de slaap Peter Christopherson jaren later onverwachts weet te verrassen.
Het onbehaaglijke intro van Are You Shivering? vormt de poortsleutel van de helse ervaring die het komende uur als een verduisterend doodskleed nederdaalt. Een deprimerend zwaar stukje postpunkbeleving gevolgd door een ijselijke ademhaling waaroverheen bezwerende psychopathische woorden door een macabere sadist uitgesproken worden. De vitaliteit van het leven wordt weggespoeld door neer druppelende klanken die de sterfelijkheid als een lekkende aorta symboliseren. De gruwelijke neerwaartse drugtrip naar de ziekelijke nachtmuziek van de ziel openbaart zich.
Dromerige ambient vormt het decor voor het langzaam in extase brengende Red Birds Will Fly Out of the East and Destroy Paris in a Night. Een aangenaam episch instrumentaal muziekstuk waarbij het elektro-genie Thighspaulsandra zich mag uitleven totdat vakkundig de mechanische motor tot zelfvernietiging in werking wordt gesteld. De stroperige jazzklanken van Red Queen roepen het door schemerrook gevulde nachtclub gevoel op, waar de pianist als objectieve observator zijn registraties projecteert in het verbeeldende toetsenspel. Een verbitterende John Balance speelt zijn achterdochtige vocale rol treffend en deelt een flinke sneer uit naar de falende maatschappij.
Na het overlijden schenk je het lichaam terug aan de aarde, als dank laat hij op die gezegende grond eetbare groenten groeien. Het klinkt allemaal zo simpel in het minimalistische Broccoli, maar het heeft iets onbehaaglijks kannibalistisch in zich. De kracht zit juist in de eenvoud van de overdracht. Het dierlijke Strange Birds moet haast wel zijn oorsprong hebben bij de obsessieve fascinatie die Alfred Hitchcock voor vogels heeft. Zijn klassieke thriller The Birds heeft een soortgelijke opbouw. De onschuld wordt al snel overwoekerd door het langzaam binnendringende gevaar van de dreiging van buitenaf, waardoor het een vijandige wending krijgt.
The Dreamer Is Still Asleep heeft het verzachtende van een stervende die van boven op zijn zielloze lege omhulsel neerkijkt. De toereikende handen die hem de eeuwige rust toewensen. Musick to Play in the Dark Volume One is hiermee een voorbode voor wat zal komen, niet op muzikaal gebied, maar juist op persoonlijke vlak. Alsof Peter Christopherson en John Balance zich bewust zijn van het lot wat ze te wachten staat. De dood wordt rechtstreeks in de ogen gekeken, en wacht zijn moment af om deze missie te voltooien.
Coil - Musick to Play in the Dark Volume One | Electronic | Written in Music - writteninmusic.com
De geheimzinnige hoofdgoeroe van het gezelschap Genesis P-Orridge gaat vervolgens met de ziekelijke geest van Peter Christopherson aan de slag in Psychic TV, welke zich na de toevoeging van John Balance uiteindelijk afsplintert in Coil. Peter Christopherson en John Balance verlaten daarmee het vaderlijke nest van de gekwelde getekende feniks Genesis P-Orridge en maken al snel naam met het meesterwerk Horse Rotorvator, waarbij ook een Marc Almond een verrassende sinistere bijrol vervult. Na meerdere baanbrekende platen komt eind 2004 het trieste bericht naar buiten dat John Balance is overleden aan de gevolgen van een noodlottige val in zijn huis. Zes jaar later volgt zijn partner Peter Christopherson, waarmee er een einde komt aan het Coil hoofdstuk.
De vraag naar de obscure lastig te krijgen albums overtreft het aanbod, en als er dan toch wat aangeboden wordt, ligt de marktwaarde gigantisch hoog. Hoe geweldig is het dan dat het platenlabel Diaz na twintig jaar de rechten krijgt om het meesterwerk Musick to Play in the Dark Volume One opnieuw uit te brengen. De eerste van een tweeluik, welke een jaar later een vervolg krijgt met Musick to Play in the Dark Volume Two. Het basistweetal krijgt hierbij hulp van voormalig Julian Cope keyboardspeler Thighspaulsandra en art-punker Drew McDowall.
Door de zintuiglijke beperking van het zicht komt de waarneming veel directer binnen. Alles is gericht op het gehoor. Een gevoeligheid waarbij de angsten de overhand hebben. De dag afsluiting wordt overwoekert door negatieve gedachtes. Wat overdag zo vertrouwd over komt wil in de nacht bedreigend en bevreemdend werken. De dood heeft vrij spel, en pas in het ochtendlicht zullen zijn sporen zichtbaar zijn. Een sluipmoordenaar die uiteindelijk ook in de slaap Peter Christopherson jaren later onverwachts weet te verrassen.
Het onbehaaglijke intro van Are You Shivering? vormt de poortsleutel van de helse ervaring die het komende uur als een verduisterend doodskleed nederdaalt. Een deprimerend zwaar stukje postpunkbeleving gevolgd door een ijselijke ademhaling waaroverheen bezwerende psychopathische woorden door een macabere sadist uitgesproken worden. De vitaliteit van het leven wordt weggespoeld door neer druppelende klanken die de sterfelijkheid als een lekkende aorta symboliseren. De gruwelijke neerwaartse drugtrip naar de ziekelijke nachtmuziek van de ziel openbaart zich.
Dromerige ambient vormt het decor voor het langzaam in extase brengende Red Birds Will Fly Out of the East and Destroy Paris in a Night. Een aangenaam episch instrumentaal muziekstuk waarbij het elektro-genie Thighspaulsandra zich mag uitleven totdat vakkundig de mechanische motor tot zelfvernietiging in werking wordt gesteld. De stroperige jazzklanken van Red Queen roepen het door schemerrook gevulde nachtclub gevoel op, waar de pianist als objectieve observator zijn registraties projecteert in het verbeeldende toetsenspel. Een verbitterende John Balance speelt zijn achterdochtige vocale rol treffend en deelt een flinke sneer uit naar de falende maatschappij.
Na het overlijden schenk je het lichaam terug aan de aarde, als dank laat hij op die gezegende grond eetbare groenten groeien. Het klinkt allemaal zo simpel in het minimalistische Broccoli, maar het heeft iets onbehaaglijks kannibalistisch in zich. De kracht zit juist in de eenvoud van de overdracht. Het dierlijke Strange Birds moet haast wel zijn oorsprong hebben bij de obsessieve fascinatie die Alfred Hitchcock voor vogels heeft. Zijn klassieke thriller The Birds heeft een soortgelijke opbouw. De onschuld wordt al snel overwoekerd door het langzaam binnendringende gevaar van de dreiging van buitenaf, waardoor het een vijandige wending krijgt.
The Dreamer Is Still Asleep heeft het verzachtende van een stervende die van boven op zijn zielloze lege omhulsel neerkijkt. De toereikende handen die hem de eeuwige rust toewensen. Musick to Play in the Dark Volume One is hiermee een voorbode voor wat zal komen, niet op muzikaal gebied, maar juist op persoonlijke vlak. Alsof Peter Christopherson en John Balance zich bewust zijn van het lot wat ze te wachten staat. De dood wordt rechtstreeks in de ogen gekeken, en wacht zijn moment af om deze missie te voltooien.
Coil - Musick to Play in the Dark Volume One | Electronic | Written in Music - writteninmusic.com
* denotes required fields.