Coil - Musick to Play in the Dark Volume One (1999)

Iets minder dan volume 2, maar nog uitstekende donkere ambient.

het is allemaal heel erg simpel, zo is het ook bedoelt, maar deze plaat heeft gewoon iets magisch, iets enorm mysterieus. eat your greens, especially broccoli...

Kouwe rillingen. Are You Shivering? is zodoende de perfecte titel om deze plaat te openen. En deze plaat is in mijn ogen heel bijzonder. Minimalistische klanken en een ijzig koele stem die teksten spreekt die op een rare manier vreselijk verontrustend zijn. Broccoli is hier nog wel het beste voorbeeld van. Een zin als "Eat your greens / especially broccoli" wordt net zo makkelijk uitgesproken als "The death of you father / the death of your mother / is something / you prepare for / all your life". De schemerige ambientklanken lijken een wereld voor zichzelf te scheppen waarin de betekenis van woorden er niet meer toe doet.Het is een vreselijk cliché, maar de kracht schuilt inderdaad in de eenvoud.

Het is alleen zo jammer dat de eleiktrische piano zo herkenbaar is als zodanig. De klank ervan doet me direct weer terugploffen op aarde, compleet met associaties aan amateuristische prutsbandjes. Wat haat ik dat.

En ben ik uit die rare droomwereld gestoten, dan hoef ik die hele cd eigenlijk ook niet meer. Dan zijn al die absurde teksten en duistere klanken ineens lachwekkend en goedkoop. Begrijp me goed, ik vind het verschrikkelijk mooie muziek, maar ik heb soms het idee dat het nog zo veel mooier had kunnen zijn als sommige klanken minder 'aards' en kazig waren.

Maar wat is Red Queen toch een prachtnummer zeg...

De jacht op een exemplaar is geopend
Wat een gruwelijk intrigerende plaat !

50 Britse ponden op Ebay geboden en m nog niet hebben

Is dit album zo moeilijk te verkrijgen dan? Ik heb 'm paar jaar geleden nog bij Plato besteld. Nu hebben ze 'm niet meer overigens, ook niet bij Bol.

Da's mooi. Moet ie kosten ?

Voor 50 euro krijg je van mij een exclusieve versie, met de tekst 'TDK CD-R80' erop. Een echt collectors item als je het mij vraagt!

Mmmmja maar die versie, hoe exclusief ook, heb ik al...

Weer in de laatste seconde overboden op Ebay

Sinds vandaag ben ik dan eindelijk de trotse eigenaar van een razend zeldzame first edition versie van deze onwaarschijnlijk indrukwekkende plaat

Mijn felicitaties gaan diep en zijn gemeend. Hulde VanDeGriend, HULDE.

Thanks

VanDeGriend

Nu volume 2 nog

En zowaar t winnende bod voor een 1st edition van Volume 2. Werkelijk voor een prikkie . Relatief gezien dan he...

Je bent lekker bezig VanDeGriend.

Een tip: ik kreeg laatst een mailtje van Threshold House.
Een aantal Coil albums waaronder Musick to play in the dark worden opnieuw uitgebracht.

Die mail heb ik ook gekregen. Als ik goed gelezen heb, gaat t om digitale releases, dus alleen te downloaden. Anyway...dan zou t the third edition zijn. Das al wat minder bijzonder.

Wat een geweldige cd is dit! Op aanraden van de zanger van AFI heb ik dit gedownload en ik vind het super. Het is alleen geen cd die ik 's nachts moet draaien Ik begin met 4 sterren en nu op naar Vol. 2

Ja, 2 is minstens zo goed vind ik.

AFI?

Een band waar ik ooit zo geobsedeerd door was dat ik alles wat zij leuk vonden ook ging downloaden

Op zich was dit niet zo'n slecht idee. Ik heb Morrissey/The Smiths, Joy Division en nu ook nog eens deze muziek ermee ontdekt.

Mooi album.. vooral eht tweede nummer en de laatste drie.. die andere twee ligt het omgevingsgeluid me er net iets te dik bovenop... het minimale trekt me er wel in, in die laatste drie nummers.

Heb alleen een probleem, kan er voor mezelf echt neit een score aan verbinden. Qua mijn beoordelings-idee zou dit rond de 3,5-4-4,5 uitkomen, maar voor mijn gevoel is elk cijfer wat ik geef niet goed.. dus ik beoordeel deze even niet

Nou.. nog een paar keer geluisterd, valt me toch een klein beetje tegen, op tweede en het vierde nummer na.. wordt een 3,5

De naam zegt het al, dit album komt het best tot zijn recht als je deze in het donker, lekker hard over je koptelefoon afspeelt. Verontrustende muziek gecombineerd met een monotone spreker die angstaanjagende teksten opzegt.

Het eerste nummer vind ik enorm weerzinwekkend en tegelijkertijd briljant. Het begint redelijk normaal met een dreigend geluidje en dan hoor je opeens een man die aan het rillen is en af en toe wat geluidjes maakt alsof ie schrikt. In combinatie met de waterdruppeltjes die je hoort vind ik dit echt het engste nummer dat ik ooit gehoord heb. Als ik deze 's nachts op m'n iPod luister wil ik niets liever dan het volgende nummer opzetten, maar het is toch ook wel weer heel boeiend en ik blijf luisteren. En dan vanuit het niets opeens de enge stem:

Are you shivering? Are you cold?
Are you bathed in silver or drowned in gold?
This dream's a vitality
With filaments as fine as a spider's web
Pour through your mouth
They pour through your mouth
O river of silver, O river of flowers
I lie down and shiver in your silver river
Out drips the last drop of this vital fluid

Our life has grown weary
The stars have grown old
Are you still shivering?
Are you still cold?
Are you loathsome tonight?
Does your madness shine bright?
Are you loathsome tonight?

In the oceans of the moon
Swimming squidlike and squalid
This bright moon is a liquid
The dark earth is a solid

This is moon music in the light of the moon

En ik dacht dat het niet vreselijker kon In die 9 1/2 minuut zorgt Coil ervoor, dat als ik op dat moment mijn iPod uit zou zetten, ik niet meer zou kunnen slapen, er zit dus niets anders op dan door te luisteren.

Het tweede nummer behoort tot mijn favoriete nummers van het album. Het beginmuziekje doet me op de één of andere manier altijd aan Bassie & Adriaan denken die worden achtervolgd door B100 Erg geweldig instrumentaal nummer is dit en één van de weinige, lange dark ambient (of hoe ze deze muziek ook noemen) nummers die mij niet weet te vervelen, maar mij weet te boeien tot het einde. Dit nummer straalt ook weer iets engs uit, maar dit nummer klinkt veel dreigender en minder vreselijk dan 'Are You Shivering?'

Nummer 3 doet me als enige niet zoveel. Mist een beetje de extremen die de andere nummers wel hebben. Het laatste stukje wanneer onze enge prater What are you going to do, if they don't believe you steeds herhaalt, zorgt wel weer voor een creepy moment.

Na het minste nummer is het meteen tijd voor het beste nummer van het album. Een nummer dat muzikaal erg minimalistisch is en een enorm eng stemmetje dat steeds hetzelfde stukje tekst zegt, en dan komt opeens die vertrouwde stem die ook weer besluit eng te gaan praten. Eat your greens, especially brocolli. Een enorm onschuldige zin, maar als deze twee stemmen het zeggen, en in hetzelfde stukje ook nog the death of your father, the death of your mother, is something you prepare for, all your life wordt gezegd, wordt het weer erg eng.

'Strange Birds' bestaat wederom uit erg minimalistische klanken en dierengeluiden. Daarnaast ook geluiden die buitenaards lijken te zijn, zoals die meer voorkomen op dit album. Erg fijn deze 7 minuten om je voor te bereiden op 'The Dreamer is Still Asleep', de albumafsluiter.

'The Dreamer is Still Asleep' gaat verder waar 'Strange Birds' gebleven was, maar op dit lied worden nog veel meer onheilspellende geluiden toegevoegd. Ook een lekker lange, verontrustende tekst weer erbij.

The beginning is also the end
Time defines it, time defines it
It will end
Like close friendship
Nothing could be further
We forget the space between people and things
Is empty
We forget, and don't notice the loss

Dit is misschien wel het meest muzikale nummer op het album. De prater doet zelfs een poging tot een soort van zingen. 10 minuten lang genieten dit nummer.

Precies een uur later verlaat Coil je met een ongekend akelig gevoel. De muziek maakt me bang en ik vind het geweldig. Toch knap dat muziek dat met je kan doen, al kan dat natuurlijk ook aan mijzelf liggen

Verhoogd van 4 naar 4,5 ster

Mooie review handsome_devil.

Ben je geestelijk al klaar voor deeltje 2?

Ik heb een zwak voor dromerige nummers met ritmeboxen.
en dit laatste ... the dreamer is still asleep ... is er weer zo één. dit is zó ontzettend mooi.

het is ook op John Balance' begrafenis ten gehore gebracht. kennelijk was ie zelf ook tevreden. Blijft de vraag hoe iemand met zo'n achternaam toch van de vliering zijn dood tegemoet kan vallen.

ps de aller-allereerste editie van deze CD was alleen te verkrijgen door de heren Coil enige cash toe te zenden. Zo ben ik eraan gekomen, compleet met ondertekend 'certificate of authencity'

Sorry hoor, maar ik vind deze plaat dus echt totaal niks en alles behalve mooi. Klungelig gekneuzel met minimale en simpele klanken, slappe vormen van electronic, het verschrikkelijke gezwam van een van de Coil-leden zelf, een piano . Nee, ik vind dit echt niks, en normaal sta ik echt open voor ambient. Maar dit kan ik amper ambient noemen eigenlijk, het is echt avant-garde. En nu weet ik dus dat het genre ook zijn mindere kanten heeft. 2*, kan er niet meer van maken.

coil.
muziek voor fijnproevers.

Het is ook avant-garde inderdaad. Voor echte pure ambient moet je ook niet bij Coil zijn.