Dropkick Murphys - 11 Short Stories of Pain & Glory (2017)

mijn stem
3,28
25 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Born and Bred

  1. The Lonesome Boatman (2:42)
  2. Rebels with a Cause (3:00)
  3. Blood (4:01)
  4. Sandlot (3:44)
  5. First Class Loser (2:55)
  6. Paying My Way (3:54)
  7. I Had a Hat (3:02)
  8. Kicked to the Curb (3:26)
  9. You'll Never Walk Alone (3:22)
  10. 4-15-13 (4:47)
  11. Until the Next Time (3:47)
totale tijdsduur: 38:40
8 BERICHTEN 1 MENING
zoeken in:
avatar van repelstefan
3,5
0
geplaatst: 6 januari, 14:18 uur [permalink]
Altijd leuk een nieuwe Dropkick. Blood was alvast goed maar de versie van You'll Never Walk Alone vind ik erg tegenvallen. Het origineel doet met ook niet zoveel, misschien dat dat meespeelt.

avatar van Shangri-la
2,5
0
geplaatst: 7 januari, 01:33 uur [permalink]
Ik ben meer van The Pogues eerlijk gezegd.

 
0
geplaatst: 7 januari, 12:02 uur [permalink]
repelstefan schreef:
Altijd leuk een nieuwe Dropkick. Blood was alvast goed maar de versie van You'll Never Walk Alone vind ik erg tegenvallen. Het origineel doet met ook niet zoveel, misschien dat dat meespeelt.


Alleen op Anfield klinkt YNWA mooi. Verder nergens.

avatar van Don Cappuccino
3,0
0
geplaatst: 7 januari, 13:07 uur [permalink]
Bij de laatste twee platen was de band mij een beetje kwijt, met 11 Short Stories of Pain & Glory word ik weer een tikje meer overtuigd. Het absolute hoogtepunt van de plaat is 4-15-13, een prachtig nummer met een ijzersterke tekst, geschreven ter nagedachtenis van de slachtoffers van de aanslag op de marathon in Boston. De band houdt het grotendeels allemaal een stuk rustiger en klinkt soms behoorlijk als een ruwe en minder begenadigde versie van Bruce Springsteen & The E Street Band, wat trouwens helemaal niet negatief hoeft te zijn. Ook staan er weer typerende folkpunkbrulnummers erop en een versie van You'll Never Walk Alone die niet had gehoeven. Zeker geen slechte plaat, maar voor Dropkick Murphys zal ik altijd naar Do Or Die pakken. Drie sterren.

avatar van AOVV
3,0
0
geplaatst: 7 januari, 14:32 uur [permalink]
'4-15-13' is inderdaad een pakkende song, Don. Voor het overige is het meer van hetzelfde; ik val, net als de band, in herhaling als ik zeg dat we ondertussen wel weten wat te verwachten van deze jongens.

Vergeleken met de vorige twee albums blijft hier op 't eerste gehoor weer wat meer hangen, in positieve zin. Hoewel 'You'll Never Walk Alone' echt niet had gehoeven. 🙂

3 sterren

avatar van lowieke
 
0
geplaatst: 7 januari, 14:37 uur [permalink]
Jammer.. Ik ben al zo verschrikkelijk lang een trouwe aanhanger van DKM maar nu gaat echt de verkeerde kant op. De streetpunk dreef al steeds verder weg maar nu klinkt het op het eerste gehoord als neutrale folk muziek.

avatar van Mr. B
3,0
0
geplaatst: 10 januari, 10:17 uur [permalink]
Tam plaatje met een paar uitschieters, maar geen echte hoogvliegers. Zal hem nog een paar keer luisteren.

avatar van Metalhead99
3,5
0
geplaatst: 12 februari, 18:47 uur [permalink]
Persoonlijk vind ik deze versie van You'll Never Walk Alone wel opbeurend en deze staat in schril contrast met First Class Loser. Laatstgenoemde vind ik dan weer helemaal niet opbeurend en een beetje deprimerend zelfs.
Ik ga bij het beluisteren van platen meestal op mijn gevoel af en ik geef deze 3,5*. Misschien scheelt het dat ik niet heel erg bekend ben met het overige materiaal van de band.