Flue - Vista (1983)

Nounou, zuch van verlichting is mij een tikkeltje overdreven. Dat heb ik pas als ik net Entertainment heb beluisterd en daarna overschakel op Modern Eon.

Esmafarja vloeit als een lekker drankje goed naar binnen bij mij. Een ontspannen sfeer met een iets te nadrukkelijk aanwezige synthesizer die - als je je er op focust - toch wel erg simpel klinkt. Ik ben wel gecharmeerd door de stem, heel kalm en rustig maar toch een emotie uitzingend.
Some Times begint weer met diezelfde synthesizer alleen deze keer ook een Oosters saxofoongeluidje erbij (vermelding : Oosterse muziek heeft me nooit kunnen boeien, alleen die danseressen) Ik begrijp hoe je hier nerveus van kan worden maar voor mij nerveus te krijgen is er toch meer nodig. Een tikkeltje vervelend als dit nummer meer als eens gedraaid wordt maar voor een CLE (cd-luister-ervaring) vind ik het toch een voldoende scorend nummer.
Legacy wordt begonnen met een donkere drum en een synt-geluidje wat gebruikt wordt in dramatische films waarbij een kind van zijn ouders wordt weggehaald omdat er huiselijk geweld plaats vindt. De stem doet dit effect niet keren waardoor dit nummer enkel goed is als achtergrond-melodietje.
Prolusion is herkenbaar door de pianomelodie. Het doet me denken aan Tori Amos, maar door de violen? cello's ? is dit effect wel weer weg. Heel mooi geluid wat zich zeer goed opbouwt. Qua opbouw is er niets op aan te merken bij dit nummer. Wél had ik graag de zanger hierop gehoord, een beetje chaotisch en kwijnend naar een verloren liefde op schreeuwen/zingen. Zich uit leven. Helaas, er had hier meer in gezeten.
Topic begint met die - nu toch wel herkenbare- drums. Weer een achtergrondliedje. Meer is er niet van te maken. Het is te eenvoudig en biedt te weinig om diepgaand op in te gaan. Zoals Skyline al zegt : de stem redt het nummer.
Refuge is ook de titel van een nummer van Vonda Shepherd (of hoe je het schrijft) Dat nummer sprak mij wel aan. Dit nummer begint me iets te Oosters. Passionate en Hermit zijn twee 'gewoon' goede nummers.

Al met al is het album mij iets te mager. Het had gewoon zó veel beter kunnen zijn terwijl het nu alleen goed is om een lekker achtergrondmuziekje te hebben. Doe mij maar het andere album van Flue.

Deze kan inderdaad niet tippen aan 'One and a Half', en van sommige nummers word ik na een poosje hoorndol, maar toch kom ik uiteindelijk wel aan 3* voor dit plaatje. Ik had eerst 3,5* gegeven, maar zal 't uiteindelijk dan toch naar beneden moeten afronden.

Esmafarja (3*) was nog een goed nummer geweest waren ze er maar na ong. 3'33" mee gestopt. Die combinatie van Spaanse gitaar, pianoklanken en Oosterse buikdanseres sferen kunnen mij itt azra en skyline wél bekoren. Maar zodra ze met die 'Pa pa pa pa pa pa pa' beginnen wordt het tijd om te skippen.

Some-Times (4*) is een van mijn favorieten. Prominent aanwezige synths en heel erg dansbaar drumritme. Die saxofoon mag er zeker zijn en het krachtig piano-intermezzo (met daaromheen de andere oosters getinte instrumenten) op ongeveer 3'00" vind ik ook wel leuk. 't Verveelt mij helemaal niet, ook die couscouskreten (om het maar met De Kreuners te zeggen) vind ik wel tof. Enig minpuntje is weer dat ze het nummer beter weer een stuk hadden kunnen inkorten.

Lecacy (2,5*) (volgens dynamo d een weergaloos nummer) heeft imo niet veel om 't lijf. Het gaat allemaal een beetje te monotoon door naar mijn zin.

Prolusion (3*) doet mij op d'één of andere manier een beetje denken aan Struggle for Pleasure van Wim Mertens, dat overbekend is geworden als deuntje van de Proximus reclame, ware het dat bij bovengenoemd nummer de piano domineert, terwijl we hier ook strijkers hebben. 't Is bijna klassieke muziek dit.

Topic (3*) bevat idd dezelfde strijkers en dat vliegtuig waar skyline het over heeft vind ik wel een toffe inzet naar het vervolg. De saxofoon en de bliepjes allerhande spreken me ook wel aan, maar voor de rest duurt het weer vééééél te laaaaaaang.

Over Refuge (2,5*) kan ik heel kort zijn. 't Werkt al na 50 seconden op mijn zenuwen ...

over naar ...

Passionate (4*), wat ik als mijn tweede favoriet heb aangeduid. De sfeer zit helemaal goed hier! Heel leuke melodie, mooie saxofoon en strijker-solo (op 1'50" en 3'19"). Ook het ratelaar-effect (op o.a. 0'29") is heel tof gedaan. Dit nummer grijpt inderdaad terug naar de sfeer van 'One and a Half', wat goed is.

Zo ook Hermit (3,5*) dat heel veel leuke geluidjes bevat (krakende deur en klokkengelui o.a.en ik hoor zelfs meermaals iemand flink over een vuilnisbak struikelen). Ik mis echter een onverwachte wending, iets wat ineens losbarst, tussen het monotone drammen. Mocht dit er geweest zijn, kreeg dit nummer ook makkelijk een 4*.