Slechtvalk - The War That Plagues the Lands (2001)

Op dit album is duidelijk te horen dat Black Metal van hoge kwaliteit niet noodzakelijk uit Noorwegen of Zweden hoeft te komen.
Ik heb het nu al zo'n 2 jaar en het staat nog regelmatig eens op, dus dat wil toch al wel wat zeggen.
4*

Wat mij wel ergert is dat ze kritiek krijgen omdat ze Christelijk zijn. Lekker boeiend, gaat toch om hun muziek.

daarin hebt ge gelijk, ze mogen dan wel christelijk zijn (alsof dat een doodzonde is) het is niet omdat hun geloof niet past in het blackmetal-wereldje dat de muziek slechter is.

wat mij betreft, ik vind ze stukken beter dan vele 'satanistische' bands (zoals dimmu borgir, emperor, mayhem, darkthrone)

Morgen verschijnt de nieuwe Slechtvalk genaamd At Death's Gate en Post.nl meldde dat ie onderweg is. In de aanloop beluister ik hun discografie.

Ben er vanavond voor gaan zitten mét het cd-boekje erbij. Tweede album The War that Plagues the Land gaat precies over wat de titel aanduidt.
Het verhaal is - als ik het goed begrijp - in drieën opgebouwd. Eerst een ik-persoon die als wachter heeft gefaald door in te slaap te vallen, waardoor zijn kameraden zijn gedood. Bij de koning zoekt en vindt hij genade, maar later sneuvelt hij door vijandelijke pijlen.
Daar wordt hij gevonden door een tweede ik-persoon, die hem meeneemt naar een kerkje, dat echter in brand wordt gestoken door soldaten van de draak. Hij begraaft de doden en ontdekt dat de vijanden zijn gedood door wilde dieren.
Die laatste gedode soldaten vragen zich vervolgens af "Why have we fallen for the lies of the dragon, and condemned our souls into this void?"
Het plechtige slotlied In Paradisum heeft een gesproken tekst in het Latijn, beginnend met "In Paradisum deducant te Angeli." Een nummer dat ze wel op mijn begrafenis mogen afspelen, mede omdat ik de gezichten halverwege het nummer wel zou willen zien. O nee, dat wordt lastig...

Een heel verhaal, dat niet als poëzie maar als proza is geschreven. Geen eindrijm dus, wat het effect van een audioserie versterkt. Snelle nummers worden afgewisseld met midtempo of langzame composities. Een conceptalbum pur sang. In deze gotische black metal vormen brute beuknummers een contrast met de soms zijdezachten toetsen én de sopraanzang. Als episch geheel beleef ik dit als het zien van een sterke serie of het lezen van een meeslepend boek.
Was de voorganger nog het werk van een éénmansgroep, slechts één jaar verder hebben de volgende mensen zich bij Shamgar (screams en andere zang, gitaar) gevoegd om The War that Plagues the Land te maken: sopraan Fionnghuala, gitarist Ohtar, toetsenist Sorgier, bassist Nath en drummer Grimbold.

Een volgend bericht van Post.nl meldt dat de nieuwe Slechtvalk ergens tussen de vroege ochtend en de latere avond kan worden bezorgd. We gaan het meemaken. Bij mooi weer wil ik ook nog naar de stad fietsen voor de nieuwe van The Cure. Ondertussen heb ik tijd voor opvolger At the Dawn of War.