Lisa Gerrard - The Silver Tree (2006)

Magistraal werk van Lisa Gerrard. Het ambient deel is een voortvloeisel van haar meesterlijke score van Whale Rider, naast der composities en stem zoals men die al kende. Gerrard is buiten DCD met Perry nooit minder geweest, uitgezonderd haar score met Bourke voor Ali. Wat rest is een verder zowat kritiekloze fan, die deze zeer binnenkort wel op 5 sterren zal gaan zetten... (mij zelf kennende). Al staat het 'trip hop' (niet helemaal juist term in dit geval) gedeelte, wat Ali ook een tikkeltje kenmerkte, wellicht ietswat in de weg.

Eerder verschenen op jorros-muziekkeuze.nl)

Het tweede solo album van de zangeres van Dead Can Dance. Net na de periode dat Dead Can Dance een afgesloten boek leek. Leek, wat inmiddels heeft Dead Can Dance nog twee albums afgeleverd.

Voor wie Dead Can Dance niets zegt. Lisa Gerrard werd wat breder bekend doordat zij de zangeres was van Now We Are Free uit de film Gladiator (2000). Ze won daar een Golden Globe voor.

Één van de beste zangeressen die ik ken en ook diverse malen live heb mogen horen zingen. Solo zowel als met Dead Can Dance. Waar zij met Dead Can Dance vooral Wereldse muziek maakt is dit soloproject meer ambient van karakter. Het is geen lichte kost dus ga er even voor zitten.

Geniet van de stem die drie octaven beheerst. Critici beschrijven haar stem als ‘Not of this world’. Naast zangeres is zij ook een bekwaam Yangqin bespeelster. Een Chinees instrument waarbij je met hamer(tje)s op snaren slaat die op een klankbord zijn gespannen. Vooral bij Dead Can Dance veel gebruikt.

Een album als dit nummer voor nummer doorlopen is zinloos. Het album als geheel is een ervaring. Er zitten geen zwakke momenten in. Zelf hou ik wel iets meer van haar medewerking in Dead Can Dance dan van haar solowerk. De samenwerking met Brendan Perry geeft iets meer glans aan haar vocale prestaties.