Singles (1992)

Eerst iets over de film; die was gewoon erg slecht.
Een soort van Friends In Seattle, met een zeer slecht acterende Matt Dillon. Hij zet de artiesten uit Seattle neer als erg simpele houthakkers.
Eddie Vedder van Pearl Jam heeft ook een rolletje in deze film, alleen is hij te schuchter om de camera aan te kijken. De rest van Pearl Jam weet zich ook niet echt een houding aan te meten.

Nu over de soundtrack; die is namelijk briljant.
Zoals ik eerder al op merkte, vind ik het gemis van Nirvana erg jammer, en had Jimi Hendrix van mij weg gelaten mogen worden.
Maar voor de rest, is hij gewoon steengoed.

Na de sterke opener van Would? (Alice In Chains), volgt het mooie Breath van Pearl Jam. Ze komen later nog eens terug met het nog betere State Of Love And Trust.

Het beste nummer van Mother Love Bone (Chloe Dancer / Crown of Thorns) staat er op. Eigenlijk is deze hele soundtrack een ode aan Andrew Wood, want ook Soundgarden, Pearl Jam en Mudhoney zijn vertegenwoordigd.
Indirect kan Nearly Lost You natuurlijk ook zo gezien worden.
Jammer dat er dan weer geen nummer van Temple Of The Dog op staat, maar dat lag weer te veel voor de hand denk ik.

Die cover van Led Zeppelins Battle Of Evermore is knap gemaakt, is bijna niet van het orgineel te onderscheiden.
Ik wist niet dat dit de band Heart was (die dus ook uit Seattle komt), toch wel een grote verrassing.

De nummers van Paul Westerberg zijn wel grappig, maar voegen niet echt wat toe.

Smashing Pumpkins zorgen wel weer voor een waardige geslaagde afsluiter.

En zo wordt je via het album van Mother Love Bone door users doorverwezen naar deze soundtrack Singles. Normaal bedenk je zoiets niet, DE grunge soundtrack zit bij deze film... Hij had voor een groot deel werkelijk niet misstaan als soundtrack bij de net uitgebrachte film Pearl Jam 20 Years (ook een aanrader trouwens, net als de soundtrack ervan). Veel van deze artiesten spelen (logischerwijs) een rol daarin.

Wat betreft Singles hebben het hier niet zo maar over een soundtrack, hell wat een goede songs staan hier op zeg. Degene die dit heeft samengesteld wist er duidelijk wat meer van.

Het is volkomen onmogelijk om 3 favoriete tracks aan te kruisen: ik heb er 10! 2x (alleen hier de albumversies te horen) Pearl Jam - waaronder het magistrale State of Love and Trust - het sublieme Crown of Thorns van Mother Love Bone, 2x Chris Cornell / 1x met Sound Garden, maar ook Battle of Evermore van Lovemongers & Overblown van Mudhoney zijn niet verkeerd. Daarna staat nog Nearly Lost You van Screaming Trees wat echt een dijk van een nummer is. En dan eindigt het album met een klassieker: Drown van the Smashing Pumpkins, in zijn volle glorie (de volle lengte).

Het eerste nummer van Paul Westerberg (je zal maar tussen deze bands gezet worden...) is wat minder, maar Waiting for Somebody is niet eens zo slecht. Oh ja, ene Jimi Hendrix staat er ook nog op: die kan het ook wel. Alleen past 'ie hier niet echt. Daar had natuurlijk Nirvana moeten staan. Dat is mijn enige kritiekpunt op deze verder sublieme soundtrack.