I - Between Two Worlds (2006)

Ik heb 'm vanmiddag toevallig ook beluisterd en het was nogal anders dan wat ik op voorhand verwacht had. Bij namen als Immortal, Gorgoroth en Enslaved zat ik nu niet bepaald aan een "smerige" heavy metal plaat te denken. Dat is echter wel precies wat het geworden is. Eigenlijk is dit op een subtiel onderliggend laagje na helemaal geen black metal meer te noemen, maar meer een soort van Immortal meets Motörhead experiment.

Abbath klinkt hier als een extra schorre Lemmy, wat niet eens zo raar is als je bedenkt dat hij zich de laatste jaren ook bezig hield met een Motörhead coverband.

Weken en weken heb ik in een gezonde spanning gezeten, benieuwd als ik was naar de inzending van collega Kronos voor deze – nogmaals – fijne topic Het Metal Album van de Week. Wij hebben folkmetal gehad, wij hebben Black Metal gehad, wij hebben Andere Metal gehad, wij hebben Metal van mijn jaren tachtig gehad en nu hebben wij dit album.
Ik was heel verrast met deze keuze, want nog nooit van gehoord (Kronos – Sir Spamalot: 1-0), noch van deze groep, noch van de groepsleden met hun verleden in andere bands. Een zeer aangename verrassing. Zoals een aantal collega’s hier op de site al weten, hou ik van stevig maar melodieus en dat hebben wij hier in overvloed.
De productie zorgt ervoor dat de plaat knalt in de hoofdtelefoon en het gitaarwerk vind ik ongemeen lekker, een beetje smerig maar kamerbreed zonder een brij te worden. Ik hoor alle individuele instrumenten en dat vind ik bijzonder leuk. De gitaristen kunnen trouwens ook zeer lekker soleren, er is wel goed nagedacht over de individuele gitaarpartijen. De zang vond ik in het begin nogal bizar. Nochtans kan ik tegen een stootje en het moeten niet allemaal Ronnie James Dio of Robert Plant of wie dan ook zijn, het moet passen bij de muziek. Ik vind de zang wel passen en na de tiende luisterbeurt deze week kan ik wel zeggen dat het geheel klopt. Een andere zang zou gewoon niet passen. De teksten zijn gewoon teksten en lekker stoer en dat hoort bij deze muziek: episch en gedragen. Hier vind je geen filosofische teksten maar het past bij de muziek.
Opener The Storm I Ride is voor mij een song met liefde op het eerste gezicht en de rest doet nauwelijks onder. Toch een klein puntje van kritiek: weinig tempoverschillen tussen de nummers onderling of het zou het begin van Battalions moeten zijn, maar de heren gitaristen schudden moddervette riffs en fraaie solo’s uit hun mouw. Verdere hoogtepunten voor mij zijn Warriors en Moutains.
Normaal heb ik een hekel aan de term “supergroep”, zoals ook aan deze groep toebedeeld wegens het verleden van de leden, want een supergroep is veelal veel geblaat en weinig wol. Toch blijft dit een lekker plaatje en nu spring ik in mijn drakkar om te gaan plunderen.

Deze all-star band bestaande uit leden van Immortal, Enslaved en Gorgoroth brengt met deze plaat zijn debuut cd uit. Voornamelijk doordat Abbath, ook wel bekend van Immortal, de frontman is van deze band werd er reikhalzend naar uitgekeken. Nu is het de vraag maakt I de verwachtingen waar?

Ik kan dit beantwoorden met een volmondig ja. Nu moet je met I niet verwachten dat hier een vervolg word gegeven op Immortal, nee I doet gewoon zijn eigen ding en dat is vieze ruige, maar toch ook erg rockende Black ‘n’ Roll maken. Anders kan ik het niet bestempelen. Het begint al met de heerlijke opener The Storm I Ride wat ook gelijk laat horen dat de leden ook wel van wat Motorhead houden. Wat hebt album sterk maakt is dat het niet alleen maar nummers zijn als the Storm I ride. Dat laat een nummer als Mountains wel horen. Er is namelijk ook ruimte voor sfeervolle passages en een aantal zeer gave solo’s. Neem het laatste deel van het titel nummer, dat is heerlijk sfeervol gitaarwerk.

Wat deze plaat zo goed maakt is dat die zowel in de zomer als in de winter staat als een huis. De meer rockende nummers passen heerlijk bij het zomerse weer, terwijl de wat langere en uitgesponnen nummers perfect bij het gure winterse weer past. Ik durf wel te zeggen dat ze met deze plaat een klassieker hebben uitgebracht die nog velen jaren bij menig fan rondjes zal draaien.

Ik geef hem 4,5 ster