Urban Dance Squad - Persona Non Grata (1994)
mijn stem
174 stemmen
Nederland
Rock
Label: Virgin
-
Demagogue (4:14)
-
Good Grief (4:31)
-
No Honestly! (3:28)
-
Alienated (5:18)
-
Candy Strip Exp. (4:51)
-
Selfsufficient Snake (5:29)
-
(Some) Chitchat (5:07)
-
Burnt Up Cigarette (4:09)
-
Selfstyled (3:17)
-
Mugshot (3:14)
-
Hangout (3:39)
-
Downer (10:40)
-
Demagogue [Remix] * (3:55)
-
Demagogue [Live] * (5:29)
-
Mugshot [Live Chicago 1995] * (7:00)
-
Good Grief [Live Chicago 1995] * (4:35)
-
Some Chitchat [Live Chicago 1995] * (4:31)
-
Boyz in Bandz [Live Chicago 1995] * (4:05)
-
On the Downlow [Live Chicago 1995] * (3:31)
-
Brainstorm on the U.D.S. [Live Chicago 1995] * (4:02)
-
Prayer for My Demo [Live Chicago 1995] * (3:48)
-
Alienated [Live Chicago 1995] * (5:43)
-
Candy Strip Experience [Live Chicago 1995] * (4:29)
-
Demagogue [Live Chicago 1995] * (6:44)
-
Selfsufficient Snake [Live Chicago 1995] * (5:32)
-
Hangout [Live Chicago 1995] * (3:36)
-
No Honestly [Live Chicago 1995] * (4:02)
-
Downer [Live Chicago 1995] * (7:51)
toon 16 bonustracks
totale tijdsduur:
57:57
(2:16:50)
0
geplaatst: 22 maart 2004, 14:15 uur
Een snoeiharde UDS plaat met dito gitaren. Minder melodieus maar heerlijk rauw album.
Het leverde een optreden op het Dynamo festival op.
Als ik me goed herinner maakte de DJ vanaf dit album niet meer deel uit van de groep. Dat is dus ook te horen in de veranderde stijl.
Het leverde een optreden op het Dynamo festival op.
Als ik me goed herinner maakte de DJ vanaf dit album niet meer deel uit van de groep. Dat is dus ook te horen in de veranderde stijl.
0
geplaatst: 21 januari 2012, 13:44 uur
Ja, eigenlijk is dat best raar. Hun eerste plaat was voor mij wel een soort openbaring, want hoewel ik het vroegste werk van de Red Hot Chili Peppers al kende (zo ten tijde van The uplift mofo party plan) ging Mental floss weer een stapje verder qua kruisbestuiving en vooral qua "kleurigheid" van de muziek, mede dankzij de inbreng van DNA. En Persona non grata had misschien ook wel zo'n typische loodzware nineties-metalplaat kunnen worden, zoiets als Weight van Henry Rollins die ongeveer in dezelfde tijd uitkwam (een vriend nam deze twee albums tegelijkertijd voor mij op cassette op...), maar op de een of andere manier houden de gitaar en de bas (en natuurlijk die hyperenergieke zang) dit album redelijk licht en vrolijk en ademend.
* denotes required fields.
* denotes required fields.