Gert Vlok Nel - Beaufort-Wes Se Beautiful Woorde (2006)
mijn stem
72 stemmen
0
geplaatst: 23 december 2023, 16:31 uur
Het eerste bericht in elf jaar. Is Gert Vlok Nel een beetje vergeten? Kwam Beaufort-Wes se Beautiful Woorde tegen in een bak met tweedehands werk in de versie met bonus-dvd, waarop de documentaire van Walter Stolkman staat.
Er zijn wel overeenkomsten tussen de cd en de dvd. Het leven in Beaufort-Wes zoals ik dat voorbij zag komen was kalm en regelmatig, op het monotone af. Dat keert terug in zijn muziek, waarin Timotei sjampoe, Epitaph en vooral het een dikke elf minuten durende Waarom roep ek na jou vanaand vanwege alle herhaling en simpele gitaarspel lichtelijk op de zenuwen gaan werken.
Hierboven wordt Nick Drake als vergelijking gebruikt; ik denk eerder aan Vlok Nels landgenoot Koos Kombuis, ook niet de grootste virtuoos op akoestische gitaar. Maar die maakt overwegend kortere liedjes en biedt daarmee veel meer variatie.
Met de taal (hierboven noemen mensen het 'taaltje', zó neerbuigend) bewijst Vlok Nel echter een poëet te zijn. Hij is voor mij dan ook meer een dichter die muziek maakt dan een muzikant die teksten schrijft. Afrikaans is een prachtige taal, rijk aan woorden en uitdrukkingen.
Onlangs kwam ik de nieuwe Fokofpolisiekar tegen. Een heel ander genre, waarbij echter de taal opnieuw recht tussen de ogen kan knallen. Voor een Nederlander is het Afrikaans zowel herkenbaar als afwijkend. Zou dat tot een bepaalde vertedering leiden, waardoor (Mu)Mensen het met een verkleinwoord aanduiden? Net zoals ik dat soms richting het Vlaams en zijn dialecten hoor?
In 2011 en 2013 stond Vlok Nel in Nederland op het Festival voor het Afrikaans, dat vorige maand zijn terugkomst vierde in Den Haag, na de jaren van de coronapandemie. In 2018 deed hij een kleine tournee door Nederland, sindsdien werd het vrij stil rond hem.
Het zou leuk zijn als hij over twee jaar op de volgende editie van het Festival staat met nieuw werk. Want al ben ik niet heel enthousiast, geboeid word ik hier en daar wél, met name op het titelnummer van de cd, Moenie my hier vergeet nie, Dixie en Rivier.
Er zijn wel overeenkomsten tussen de cd en de dvd. Het leven in Beaufort-Wes zoals ik dat voorbij zag komen was kalm en regelmatig, op het monotone af. Dat keert terug in zijn muziek, waarin Timotei sjampoe, Epitaph en vooral het een dikke elf minuten durende Waarom roep ek na jou vanaand vanwege alle herhaling en simpele gitaarspel lichtelijk op de zenuwen gaan werken.
Hierboven wordt Nick Drake als vergelijking gebruikt; ik denk eerder aan Vlok Nels landgenoot Koos Kombuis, ook niet de grootste virtuoos op akoestische gitaar. Maar die maakt overwegend kortere liedjes en biedt daarmee veel meer variatie.
Met de taal (hierboven noemen mensen het 'taaltje', zó neerbuigend) bewijst Vlok Nel echter een poëet te zijn. Hij is voor mij dan ook meer een dichter die muziek maakt dan een muzikant die teksten schrijft. Afrikaans is een prachtige taal, rijk aan woorden en uitdrukkingen.
Onlangs kwam ik de nieuwe Fokofpolisiekar tegen. Een heel ander genre, waarbij echter de taal opnieuw recht tussen de ogen kan knallen. Voor een Nederlander is het Afrikaans zowel herkenbaar als afwijkend. Zou dat tot een bepaalde vertedering leiden, waardoor (Mu)Mensen het met een verkleinwoord aanduiden? Net zoals ik dat soms richting het Vlaams en zijn dialecten hoor?
In 2011 en 2013 stond Vlok Nel in Nederland op het Festival voor het Afrikaans, dat vorige maand zijn terugkomst vierde in Den Haag, na de jaren van de coronapandemie. In 2018 deed hij een kleine tournee door Nederland, sindsdien werd het vrij stil rond hem.
Het zou leuk zijn als hij over twee jaar op de volgende editie van het Festival staat met nieuw werk. Want al ben ik niet heel enthousiast, geboeid word ik hier en daar wél, met name op het titelnummer van de cd, Moenie my hier vergeet nie, Dixie en Rivier.
3
geplaatst: 12 augustus 2025, 15:57 uur
prachtig, sfeervol album van de Zuid-Afrikaanse dichter Gert Vlok Nel. inderdaad meer een dichter die muziek maakt dan een muzikant. dankzij de documentaire "Beautiful in Beaufort-Wes" die in 2006 op de Nederlandse t.v. werd uitgezonden door de voormalige omroepzender NPS stond hij destijds, achteraf tijdelijk, in de schijnwerpers en kwam het tot verschillende tournees in Nederland. hierboven wordt het e.e.a. geweldig omschreven door columnist (wijlen) Martin Bril in de post van grand wazoo.
zijn poëtische teksten worden op dit "folky" album veelal akoestisch en vrij minimalistisch muzikaal ingekleurd met o.a. harmonica, piano/orgel en steel gitaar, waarbij de liedjes veel melancholie en weemoed oproepen. als luisteraar ervaar je regelmatig een soort van broeierige, desolate sfeer dat beelden oproept van de zinderende warmte en de oneindige, lege Zuid-Afrikaanse vlaktes.
heerlijk relaxte, rustige muziek die het zeker op deze zomerse dagen goed doet. de teksten van de in het Zuid-Afrikaans gezongen liedjes staan in het begeleidende boekwerkje allemaal vertaald in het Engels. het album werd Opgedra aan Vlokkie.
Album werd geproduceerd door Valiant Swart
Recorded at Sunset Recording Studios, Stellenbosch, Zuid-Afrika
All songs & poems by Gert Vlok Nel
Gert Vlok Nel: vocals, acoustic guitar, hatmonica
Schalk Joubert, Annette Moolman: bass
Andrew Beck: piano, organ
Eugene Trofimczyk: snare drums
Valiant Swart: steel guitar
Johann Kotze, Rick Stander: guitar, lead guitar
Anri Serfontein: violin (track 4)
Attie Nel, Pieter Du Toit, Nicole Holm: backing vocals
de toelichting bij de film documentaire "Beautiful in Beaufort-Wes" van Walter Stokman op de 2 disc set inclusief dvd zegt veel over dit album:
"De Zuid-Afrikaanse dichter en zanger Gert Vlok Nel woont in Beaufort-Wes, een dorp in de Groot Karoo, het lege land tussen Kaapstad en Johannesburg. Het leven in het dorp vormt de inspiratie voor Gert Vlok Nels werk. Beaufort-Wes heeft door zijn gedichten en liedjes een bijna mythische status gekregen; recensenten hebben het over het "echte" Zuid-Afrika, ver van de verwesterde grote steden. Met zijn gedichten en liedjes reizen we door het dorp en ontmoeten Gert, zijn vader, Beaufort-Wes en haar bewoners"
zijn poëtische teksten worden op dit "folky" album veelal akoestisch en vrij minimalistisch muzikaal ingekleurd met o.a. harmonica, piano/orgel en steel gitaar, waarbij de liedjes veel melancholie en weemoed oproepen. als luisteraar ervaar je regelmatig een soort van broeierige, desolate sfeer dat beelden oproept van de zinderende warmte en de oneindige, lege Zuid-Afrikaanse vlaktes.
heerlijk relaxte, rustige muziek die het zeker op deze zomerse dagen goed doet. de teksten van de in het Zuid-Afrikaans gezongen liedjes staan in het begeleidende boekwerkje allemaal vertaald in het Engels. het album werd Opgedra aan Vlokkie.
Album werd geproduceerd door Valiant Swart
Recorded at Sunset Recording Studios, Stellenbosch, Zuid-Afrika
All songs & poems by Gert Vlok Nel
Gert Vlok Nel: vocals, acoustic guitar, hatmonica
Schalk Joubert, Annette Moolman: bass
Andrew Beck: piano, organ
Eugene Trofimczyk: snare drums
Valiant Swart: steel guitar
Johann Kotze, Rick Stander: guitar, lead guitar
Anri Serfontein: violin (track 4)
Attie Nel, Pieter Du Toit, Nicole Holm: backing vocals
de toelichting bij de film documentaire "Beautiful in Beaufort-Wes" van Walter Stokman op de 2 disc set inclusief dvd zegt veel over dit album:
"De Zuid-Afrikaanse dichter en zanger Gert Vlok Nel woont in Beaufort-Wes, een dorp in de Groot Karoo, het lege land tussen Kaapstad en Johannesburg. Het leven in het dorp vormt de inspiratie voor Gert Vlok Nels werk. Beaufort-Wes heeft door zijn gedichten en liedjes een bijna mythische status gekregen; recensenten hebben het over het "echte" Zuid-Afrika, ver van de verwesterde grote steden. Met zijn gedichten en liedjes reizen we door het dorp en ontmoeten Gert, zijn vader, Beaufort-Wes en haar bewoners"
* denotes required fields.
* denotes required fields.