Jammer genoeg hun laatste maar ter gelijkertijd een ijzersterke afsluiter van hun carrière al vind the Argument wel een heel klein beetje minder dan hun eerste twee albums.Dat kan ook overigens ook komen door het feit dat Fugazi's laatste gewoon wat meer draaibeurten nodig heeft,vind hem wat ontoegankelijker en de band schuwt hier het experiment ook niet.
Wat wel weer erg goed naar voren komt is het mooie contrast tussen de zang van respectievelijk Guy Picciotto en Ian MacKaye,de fantastische ritme sectie en de onderhuidse spanning die heel het album in een vaste greep houdt.
De kwaliteit van de songs is vrij constant maar als ik dan toch favorieten moet noemen kom ik uit bij Full Disclosure,Epic Problem en The Kill,maar dat kan morgen zo weer anders zijn.
Concluderend prima plaat en spijtig dat ze er niet meer zijn.