Johnny Cash - The Best Of (1988)

Ik heb dezelfde cd met dezelfde titel maar dan met de hoes uit 1995. Andere hoes (indrukwekkend portret van Cash!). Ook op het Pop Shop label maar dan van Columbia (original Sony recording).

Mooie, goedkope, verzamelaar waar voor mij de meeste hits wel op staan. Ook de wezenloze uitvoering van Bonanza mag de pret hier niet drukken. Als kind vond ik dit al prima muziek. Na het zien van de film Walk The Line leeft de muziek eigenlijk nog meer voor mij (een film waar ik het ergste van verwachtte trouwens maar indrukwekkend hoor).

Toen Johnny Cash in 1994 met de First American recordings kwam, zal ik waarschijnlijk hebben gedacht: "God, ze hebben dat oude lijk ook weer uit de kast gehaald" en heb ik er verder geen aandacht aan geschonken.

Gezien zijn dood in 2006 nu wellicht een wat morbide uitdrukking. Maar hij was toen nog springlevend, dan mag je het denken.

Johnny Cash is al vanaf begin jaren 70 niet meer in de hitparades geweest en voor de opgroeiende jeugd dan ook niet meer in de picture. Zijn country-muziek die hij maakte was al helemaal uit de mode, kortom, afgeschreven en als oud vuil afgeserveerd.

Mea culpa.

Het is niet waar dat ik eerder geen platen had van Cash. Ik had ooit de LP At San Quentin en herinner me nog het niet slecht te vinden. Vooral zijn grappige interacties met het gevangenis-publiek is mij altijd bijgebleven. Maar het leidde verder niet tot aankopen.

Gisteren liep ik tegen deze cd aan en die was, qua titels in ieder geval aantrekkelijk voor mij.

Ring of fire, Jackson, I walk the line, A boy named sue, San Quentin, A thing called love en een aardige versie van If I was a carpenter.

De man heeft mijn weekend gemaakt. De zowaar aantrekkelijk gemaakte country, zijn geweldige stem, humor en scherpe teksten moeten toch zelfs voor de scherpste criticus als ontwapenend en buitengewoon goed worden omschreven.

Vooral op deze cd. Maar ik zie het ook als een afsluiting van zijn 50-er, 60-er en begin 70-er jaren. En heb dan ook eigenlijk (voorlopig)voldoende aan deze cd.

Zoals ik al vaak schrijf, hoe oud je ook bent er blijft altijd wel weer iets te ontdekken in de muziek. Ik zal mij na de zomevakantie eens gaan storten op zijn American recordings. Hopelijk bevallen ze alle 6 net zo goed als deze.

Afgrijselijke, goedkope vormgeving, maar boordevol topnummers!

Ik heb dezelfde "best off" van Johnny Cash dus de nummers op precies dezelfde volgorde maar de vormgeving is totaal anders. Maar deze is uitgegeven door Sony Music, net als Jan Wessels die hier een paar berichten boven staat dus.
Soms worden dezelfde albums dus voorzien van andere covers. Maar afijn inderdaad een album vol topnummers, vandaar ook een "best of", en om die topnummers daar gaat het mij om.
Johnny Cash vind ik sowiezo niet een artiest die zo bekend staat als iemand met interessante albumcovers, daar zijn anderen beter in.

Vanavond eindelijk de film Walk The Line gezien die ik al een hele tijd geleden had opgenomen. Fantastische acteerprestatie van Joaquin Phoenix, die ook nog eens alles zelf zong.
Kon daarna niets anders doen uiteraard dan wat opzetten van Johnny Cash.
Dan is dit een makkelijke keuze, waar toch best veel bekende nummers op staan.
En goede.
Bij nummer 6 t/m 10 achter elkaar krijg ik toch werkelijk kippenvel en vooral bij San Quentin en If I Were A Carpenter (met zijn eeuwige muze June Carter) hou ik het bijna niet droog.
Verder natuurlijk Ring Of Fire, een prachtige versie van The Night They Drove Old Dixie Down, Ghostriders In The Sky, de 1972-hit A Thing Called Love en het beklemmende The Man In Black.
Unieke man met een unieke stem, die je regelmatig kippenvel bezorgt.
Ik heb overigens ook de CD met de andere hoes.
Op de CD zelf staat 1988, op de achterkant van de hoes 1995. Waarschijnlijk ook een soort Kruidvat-CD zal ik het maar noemen.
Doet echter niets af aan de geweldige muziek.
4 sterren zekers.

Deze met verbeterd voorkantje heb ik ook in mijn bezit. Dat maakt geen verschil verder met de tracklist en ook de mastering is nog origineel zoals CBS dat prachtig deed in die jaren. Een genot.

Heb ik iets met Cash? Jazeker. Maar zijn gehele repertoire doorwroeten, dat is een levenswerk en zoveel jaar heb ik onder normale omstandigheden niet meer te gaan. Dus ik ben blij met deze ene. En vergeet daarnaast niet regelmatig zijn werk met een zekere Bob Dylan, zoals Bob Dylan - Travelin' Thru (2019) in de speler te schuiven.