menu

Common - One Day It'll All Make Sense (1997)

mijn stem
3,80 (101)
101 stemmen

Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Relativity

  1. Introspective (1:36)
  2. Invocation (2:14)
  3. Real Nigga Quotes (5:24)
  4. Retrospect for Life (6:23)

    met Lauryn Hill

  5. Gettin' Down at the Amphitheater (5:18)

    met De La Soul

  6. Food for Funk (4:10)
  7. G.O.D. (Gaining One's Definition) (4:47)

    met Cee-Lo

  8. My City (5:07)

    met Malik Yusef

  9. Hungry (2:33)
  10. All Night Long (7:35)

    met Erykah Badu

  11. Stolen Moments Pt. 1 (2:02)
  12. Stolen Moments Pt. 2 (2:57)

    met Black Thought

  13. 1 2 Many... (3:12)
  14. Stolen Moments Pt. 3 (3:13)

    met Q-Tip

  15. Making a Name for Ourselves (4:53)

    met Canibus

  16. Reminding Me (Of Sef) (4:55)

    met Chantay Savage

  17. Pop's Rap Pt. 2/Fatherhood (3:49)

    met Lonnie "Pops"

totale tijdsduur: 1:10:08
zoeken in:
avatar van Osiris Apis
4,0
Voor € 6,50 bij Cdwow gekocht op vinyl. (Resurrection hebben ze ook voor € 6,50 met kortingsbon, maar die heb ik al op cd).

avatar van Outblasty
3,5
Jammer van het vele slappe gelul voor en na een aantal nummers. Dat haalt de vaart er toch wel erg uit. Door die skits wordt het album ook wel wat lang maar toch vind ik dit een lekker album. De beats zijn eigenlijk allemaal wel in orde met een aantal uitschieters G.O.D., stolen moments 1 en 2. Common is over de gehele plaat eigenlijk gewoon common heb ik het gevoel, misschien dat dat een beetje het probleem is. Common is nergens echt indrukwekkend goed maar ook zeker nergens slecht.

avatar van Robbie Keane
3,5
FunkyMonk schreef:
Gettin' Down at the Amphitheater...vanwaar ken ik die beat toch?


Subway Theme, ook in de intro van Illmatic gebruikt ?
Althans dat hoor ik d'r in.


avatar van Robbie Keane
3,5
Aangename clip

avatar van Robbie Keane
3,5
Dit album vind ik eigenlijk op ieder vlak te lang duren, iets waar ik bij Like Water For Chocolate geen moment last van heb, maar deze vind ik langdradig.
Kwalitatief is het dik in orde, lekkere zomerse beats en skits die soms wat toevoegen.
Common is weer lekker soulvol.

avatar van Silky & Smooth
4,5
Anders dan Like Water for Chocolat, maar zeker niet minder! Misschien wel ietsje beter. Ik vind dit album juist nergens saai of te langdradig, want als Common niet rapt zijn de producties er nog. Producties die overeen komen met de prodcuties van de opvolger. In dat opzicht lijken deze twee platen op elkaar, zoals Be en Finding Forever ook redelijk vergelijkbaar zijn. Hoewel bij de laatste twee de producties voornamelijk van een man komen, zijn de producties op On Day it All Make Sense en Like Water for Chocolate door verschillende mensen geproduceerd. Hier heeft No I.D. de overhand, op de ander The Soulquarians en dan voornamelijk Dilla. Bij het laatste productieteam verwachtte ik echt soul-producties, maar ik vind dat No I.D. ze heeft weten te overtreffen! Eigenlijk hebben zijn No I.D. niet weten te overtreffen, gezien de chronologie natuurlijk. De producties zijn hier nog meer soulful en jazzy dan op Like Water for Chocolate. Producties die gewoon horen bij de stem, flow en tekst van Common. Wederom krijg ik een erg aangenaam warm gevoel bij die album. Ik vind tot nu dit het 3e beste album van Common en ik houdt het cijfer vooralsnog ook op een dikke 4,5*!

avatar van FlyLo
3,0
FlyLo (moderator)
Zzzzzzz.
Niet alleen zijn de nummers zelf te repetitief (en daardoor te lang), ook de nummers onderling lijken teveel op elkaar, waardoor de sowieso al forse speelduur nóg langer lijkt.

avatar van thgryda
4,0
Oneens ik vind met retrospect for life, GOD en stolen moments genoeg uitschieters terug om het spannend te houden. Voorts is de opbouw van deze cd erg goed en ja dat leidt dan natuurlijk wel tot het minpunt dat er min of meer dezelfde sfeer aanwezig blijft naarmate het album vordert, dat kan saai overkomen maar ik vind het briljant. Met gettin down at the amphitheatre, making a name for ourselves en nog een aantal andere tracks komen er bovendien ook nog een paar tracks voorbij in een compleet andere stijl, om het levendig te houden. Minpunt voor mij is dat ik die tracks niet zo top vind anders had het zeker een 4.5 geworden. Na be en resurrection komt deze samen met finding forever en like water for chocolate op drie voor mij (ik ken can I borrow a dollar wel niet !)...

avatar van principal2000
4,5
Een ijzersterk begin van dit album zorgt voor een hele hoge score. Ongeveer op de helft vind ik het niveau ietsje zakken, maar het is allemaal nog steeds erg sterk.

avatar van Silky & Smooth
4,5
Retrospect for Life
G.O.D. (Gaining One's Definition)

avatar van gweah
3,5
Dit album is al sinds 1997 een persoonlijke favoriet van mij. Ik leerde Common via dit album kennen en vond hem gelijk een van hip-hop's beste MC's. Zeker toen hij een jaar later ook nog meedeed op een van mijn favoriete tracks allertijden, Respiration van Black Star. Maar hier ben ik later een beetje van terug gekomen. Ik trek hem eigenlijk niet zo goed meer. Dit wordt een hele rare review.

Common heeft (vind ik) later in zijn carriere erg de neiging om de prekerige, milieubewuste, vegetarische, vrouwvriendelijke, afrocentrische, voor mensenrechten strijdende antigangster uit te hangen. Ook vind ik hem een beetje doorzichtig; eerst zich aansluiten bij de dan (1999) in zwang rakende Rawkus movement, een album maken met Questlove, James Poyser en J Dilla (LWFC - vind ik voor de helft geniaal en voor de helft verschrikkelijk), dan in zijn vooruitstrevendheid en expirimenteerdrift doorslaan met het stuurloze Electric Circus, dan proberen een soort Illmatic-achtig back-to-basics album te maken met de producer van het moment (Be, met Kanye - vind ik deels dope maar erg geforceerd en deels erg irritant), dit opvolgen met meer van hetzelfde maar dan in een mindere en een beetje afgeraffelde versie, vervolgens vol op de commerciele tour gaan omdat hij dat ook wel een keertje wil (totaal niet zijn stijl). En eerder in zijn carriere (Resurrection) vind ik zijn snelle rapstijl bomvol vindingrijke wordplay eigenlijk vooral irritant. Oke dit is allemaal puur subjectief, noem me een hater, haha, ik vind Common een technisch sterke, maar meestal nogal irritante MC.

Op dit album vind ik dat Common op zijn top is. Zijn stijl hier is dope, zijn delivery nu vastberaden en rustiger, hij heeft dope beats van No I.D., Dug Infinite, The Roots en Ynot, en hij klinkt gewoon zichzelf.

Wel snijdt hij doelbewust meerdere diepe onderwerpen aan in zijn verschillende tracks hier. Door zijn persoonlijke situatie werd de release van dit album een jaar vertraagd, en een track die ter elfder ure werd toegevoegd, en deze persoonlijke situatie behandelde, was Retrospect For Life.

Ik ga het hier oneens zijn met iedereen, maar ik vind Retrospect For Life en G.O.D. de twee minste tracks hier. Ik houd meer van Common die gewoon spit, niet dat softe gezeik. Ik heb niks tegen langzamere tracks met een boodschap/verhaal (zie: Respiration, of I Used To Love H.E.R.) maar ik vind die beats van Retrospect For Life en G.O.D., en de algehele sfeer, gewoon net over het randje van corny. Te trage en voor dat tempo te vet aangezette, onsubtiele beats, Common die hier wat mij betreft wat doorschiet in zijn zeikerige oprechtheid. Die zang van Lauryn vind ik wel prachtig trouwens, en het gecoverde nummer van Stevie Wonder is mooi gekozen.

Oke tot hier mijn klaagzang.

Voor de rest: dopeness troef! Invocation (heerlijke opener), Real Nigga Quotes (tracks met vocale samples van Illmatic vind ik bijna altijd goed), Gettin Down met De La Soul, Food For Funk, Hungry (!!!), All Night Long met Erykah en The Roots, de Stolen Moments trilogie, 1'2 Many, Making a Name For Ourselves met Canibus, en ook Reminding Me, allemaal heerlijk. Dan houd je toch nog 11 favorieten over.

Ik herinner me nog de review in The Source destijds. 3,5 mics. Ik vond het niet helemaal eerlijk, de review was positief, maar ze hadden klachten over de sequencing en de skits geloof ik, dat soort gezeur. Deden ze vaak vroeger, een hele positieve recensie schrijven, dan een paar muggezifterige kritiekpuntjes op het einde, bam, 3,5. Terwijl ze artiesten als Mase, DMX en Noreaga lachend 4 mics gaven, en die Hard Knock Life cd van Jay-Z zelfs 4,5. Ach, The Source, het liep toen al op zijn laatste benen. Maar achteraf geef ik ze bij dit album wel een beetje gelijk.

Ik weet ook niet wat ik hier van moet maken. Een van de dopeste MC's, op echt dope beats, pure hip-hop op hoog niveau. Zonder Retrospect For Life, G.O.D. en de skits vind ik dit eigenlijk een 4,5 mic album. Maar die tracks zijn juist essentieel op dit album, de centerpieces zogezegd. En de skits (zeker My City) halen het tempo en de samenhang er totaal uit. Daarom blijf ik op 3,5 steken. Maar ik zet hem vaak en graag op.

avatar van Willemsb
Ben sinds een week of vier naar onze vriend Common gaan luisteren. Petje af, wat een rapper. Aanschaffen die hap.

avatar van Shelter
4,0
pas sinds een week? Dan is er nog veel te genieten, veel plezier

Gast
geplaatst: vandaag om 11:53 uur

geplaatst: vandaag om 11:53 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.