Chris Isaak - Chris Isaak (1987)

Prachtig album met klassiekers als 'Lie to Me', 'You Owe Me Some Kind of Love', 'Heart Full of Soul' en het allerbekendste 'Blue Hotel'. Meeslepend mooie Amerikaanse muziek van Chris Isaak.

inderdaad een van de betere van Chris Isaak
Silvertone is ook zo mooi, met het prachtige gone ridin'

Hier maar even mijn stem op uitgebracht. Schande dat ik dat nog niet had gedaan. Heerlijk relaxed album. Grijsgedraaid, maar nu straal vergeten.

Amen,volkomen mee eens !

Vooral Lie to me is een wonderschoon nummer !


Met vriendelijke groet the viking

Inderdaad prachtig album. Deze valt bij mij in de 5*categorie. Voor mij geen slecht nummer te vinden hierop. Mijn favoriete track is altijd This Love Will Last gebleven.

Hier staan inderdaad ongelooflijk mooie nummers op, Lie to me en Blue hotel zijn toch wel persoonlijke favorieten.

Het verbaast mij ook hoe laag de stemgemidelden hier zijn...De snik in de stem van Chris heeft mischien wat gewenning nodig..?

Tijdloos en prachtig.

Inderdaad een prachtige CD. Wat mij betreft zijn mooiste. Kristalheldere songs die echt heel mooi zijn gezongen. Absolute favoriet is Fade Away. Een streling voor het oor!

Heart Full of Soul is oorspronkelijk opgenomen door de Yardbirds en is geschreven door Graham Gouldman van 10CC.

Er zijn albums die je eigenlijk niet goed mag vinden. Neem Chris Isaak...het schuurt soms dicht langs kitch. Jankende gitaren, overslaande stem, "waar heb ik dit eerder gehoord" en galmende jaren 80 productie zijn niet echt ingredienten waar de liefhebber met een correcte en verantwoorde smaak enthousiast over dient te zijn...en toch...het is de som der delen die de denkbeeldige wijzer voor mij positief doen uitslaan.

Fijn plaatje waar je op den duur van gaat houden en dat zodoende toch vaak op mijn draaitafel weet te belanden 3,5 --> 4,5

Ik vind dit een perfecte combinatie tussen een gitaarachtige sound van Johnny Marr ( The Smiths), en een Roy Orbison.

Ik zal deze eens beluisteren (ik kwam 'm tegen bij de 87 KO Game; ik ken alleen Blue Hotel).

Zeker, mijn moeder draait dit best vaak en eigenlijk is het toch heerlijke wat kitscherige muziek.

Vanavond weer eens herbeluisterd, gaaf album met alleen sterke nummers ( vooral Lie To Me/ Fade Away ).
Zeker 4 sterren!

San Francisco Days is overigens ook en erg mooi/sterk album, kan zeker wedijveren met deze.

Jaar van release van dit album moet 1987 zijn :

Chris Isaak - Chris Isaak at Discogs

Een korrektie ingediend bij de directie

Helemaal mee eens. Met Fade Away doet het mij ook wat denken aan Blue Oyster Cult...Here Comes the Reaper.
Kant A vind ik over de gehele linie beter als kant B, waar m.i. de wat 'vlakkere' nummers op staan. Wel met Waiting for the Rain to Fall een mooie afsluiter.

Waar opvolger Heart Shaped World mij nog deed denken aan het uitgaansleven van de rijke klasse in de jaren 50 van Italië doet deze gelijknamige plaat van Chris Isaak mij denken aan de spaghettiwesterns over het wilde westen. De uitgestrekte prairies, de grote woestijnen, de grote bergen. Het rijden door de woestijn, niks anders dan zand en soms een steen. Het lege bestaan van een cowboy die in zijn eentje door het land reist. Chris Isaak beeldt dat perfect uit met invloeden uit de scores van Ennio Morricone, invloeden uit de rock 'n roll van de 50's en 60's en de dromerige cleane electropop uit de 80's.

Deze plaat is echter minder ''clean'' dan Heart Shaped World. Hier klinken de drums nog wat echter, de gitaren sneller en zijn de nummers minder zwoel, maar wat harder en oprechter. Soms zijn de nummers gewoon swingende up-tempo rock 'n roll nummers en croont Chris als Roy Orbison, maar vaak zijn de nummers gewoon verbeeldingen van de landschappen in Amerika, als een oase. De gitaarsound is een stuk harder en ligt nog dichter bij de rock 'n roll van de 60's dan de nakomende platen van Chris die het vooral van de zomeravondsfeer moeten hebben. Van de mystiek, romantiek en het lege bestaan van een societyleven.

Deze 2e plaat van Chris Isaak is wederom een hoogtepunt en misschien wel zijn sterkste. Hoogtepunten zijn Blue Hotel, Lie to Me, This Love Will Last, Waiting for the Rain to Fall en Lovers Game. Ook hier grijpt Isaak terug naar het verleden op een prachtige en subtiele manier. 4*

Net in mijn auto, terug naar huis , weer eens beluisterd. Prachtig album. Zeker nummer 1 t/m 6 zijn geweldig. het eindigt met "waiting for the rain to fall" en wat deed het onderweg naar huis? Juist regenen. Dus wachten was niet nodig

wat een prachtplaat, verveeld geen moment, een TOPPER!
"This love will last" is wat betreft de combinatie van tekst, zang en muziek een absolute 5 sterren waard!

Idem!

Lekkere plaat! Alles gewoon in de stijl van Blue Hotel, die sound is lekker, dus de hele plaat is lekker!

Nooit eerder de moeite genomen om te luisteren, en kende dus alleen de hits.. Maar beter laat dan nooit!

Wat een plaat, godverdomme!

Nog maar een halfje erbij, want inderdaad wel een heel erg lekkere plaat dit!

Mijn oor viel op Isaak toen hij en z'n band de bar band speelden in de TV serie Private Eye en Hilversum 3 ( zoals dat toen nog heette ) Blue Hotel begon te draaien.

Ik viel vooral op het gitaar geluid en de produktie ( Erik Jakobsen , die naam had ik al sinds Norman Greenbaum niet meer voorbij zien komen ) maar van het album op zich ben ik helaas nooit uit m'n dak gegaan.

Het begint allemaal heel sterk ( al heb ik zo m'n twijfels bij zijn koffer van Heart Full Of Soul ) maar na Fade Away stort het totaal behoorlijk in elkaar doordat de komposities gewoon niet sterk genoeg zijn om het sfeerbeeld te overstijgen.

Heerlijk relaxed album. Kwam hem toevallig tegen, nooit van Chris Isaac gehoord. Kende Blue Hotel van de radio maar verder volledig onbekende plaat voor mij. Ik vind Isaac's stem prachtig, maar kan me voorstellen dat het andere totaal niet licht en flink op de zenuwen kan werken.

Waar koningsdag al niet goed voor is! Ik kwam deze toevallig tegen terwijl ik speelgoed voor de kinders aan het bekijken was en de verkoper zegt: neem deze ook maar mee. Goeie plaat hoor! Ik kende 'Blue Hotel' van een verzamel-cd'tje van vroeger en voor 50 cent ga ik niet moeilijk doen dus mee in de tas met de rest van het speelgoed. Ben 'm nu al meteen voor de tweede keer aan het luisteren. Dit is echt een fijn plaatje!

Kijk voor de grap ook eens naar de statistieken op deze site. Een lange stijgende lijn. Dit moet wel een vergeten meesterwerk zijn, zoals velen hierboven ook beamen. Blij dat ik 'm mee heb genomen!!!

Op dat soort dagen vergeet ik weleens republikein te zijn. De koning te koop voor 50 cent! Mazzelaar.

Same here - als de koning Himself aanleiding is tot het ontdekken van goede muziek, word ik zelf ook wat milder gestemd jegens het koningshuis. En onze Hanszel was hier inderdaad wel een gelukkige bastaard - de koning te rijk, zou ik zeggen.

Want deze plaat is inderdaad wel de beste reguliere plaat van Chris Isaak. Aldus iemand die zelf behoorlijk wat albums van de man in huis heeft.
Per saldo komen ze allemaal op hetzelfde neer. Rock 'n' roll, rockabilly en ballads, allemaal gespeeld met een heerlijke 'twang' in de meestal cleane gitaarsound met veel reverb, al pakt het een enkele keer ook wel eens wat ruiger uit. En natuurlijk altijd met dat melancholieke, aan Roy Orbison refererende stemgeluid van de-acteur-die-ook-bleek-te-kunnen-zingen. Of andersom natuurlijk.

Dit album stijgt een beetje boven de rest uit omdat de liedjes bovengemiddeld sterk zijn. Het klinkt op deze plaat nog net wat puurder, iets rockender ook, dan op latere albums. Met de twee singles als beste en bekendste nummers, maar ook zijn cover van The Yardsbirds' Heart full of soul past prima in deze sterke verzameling songs. Andere toppers zijn Waiting for the rain to fall, This love will last en You owe me some kind of love.

Zo fout maar zo goed! Snap overigens niet dat "Lie to me" niet op zijn "Best of" CD staat.

Mijn eerste bewuste kennismaking met Chris Isaak was 'Wicked Game', mede door de schaars geklede Helena Christensen in de videoclip (die op MTV overuren maakte) die mijn puberhart sneller deed kloppen . Het nummer zelf vond ik ook geweldig dus kocht ik de gelijknamige verzamelaar. Deze belandt geregeld in mijn cd-speler, maar had nooit de moeite genomen eens volledige albums te beluisteren.

Door onze Nederlandse trots Danny Vera en zijn radioprogramma bij Veronica werd ik weer herinnerd aan Chris Isaak en kwam op Marktplaats een mooie deal tegen waardoor ik zijn eerste 6 albums kon kopen.
Dit album sprong er voor mij meteen uit. Mede natuurlijk doordat ik al 4 nummers van de verzamelaar kende.



Perfect beschreven hoe ik deze plaat ook beleef. Het album begint met vier toppers 'You Owe Me Some Kind of Love', de heerlijke cover 'Heart Full of Soul', het zwoele 'Lie to Me' en voor mij het beste nummer van Isaak 'Blue Hotel'. Ook de overige nummers zijn van hoge kwaliteit, soms rockt hij iets meer ('Fade away' en 'Wild love'), dan leunt het wat tegen country aan ('You took my heart') en ook een mooie ballad ('Waiting for the rain to fall') zit in het arsenaal. De mooie warme productie en sfeervolle gitaarklanken maken dat dit album er voor mij bovenuit steekt. Topalbum.