Chris Isaak - Chris Isaak (1987)

Waar opvolger Heart Shaped World mij nog deed denken aan het uitgaansleven van de rijke klasse in de jaren 50 van Italië doet deze gelijknamige plaat van Chris Isaak mij denken aan de spaghettiwesterns over het wilde westen. De uitgestrekte prairies, de grote woestijnen, de grote bergen. Het rijden door de woestijn, niks anders dan zand en soms een steen. Het lege bestaan van een cowboy die in zijn eentje door het land reist. Chris Isaak beeldt dat perfect uit met invloeden uit de scores van Ennio Morricone, invloeden uit de rock 'n roll van de 50's en 60's en de dromerige cleane electropop uit de 80's.

Deze plaat is echter minder ''clean'' dan Heart Shaped World. Hier klinken de drums nog wat echter, de gitaren sneller en zijn de nummers minder zwoel, maar wat harder en oprechter. Soms zijn de nummers gewoon swingende up-tempo rock 'n roll nummers en croont Chris als Roy Orbison, maar vaak zijn de nummers gewoon verbeeldingen van de landschappen in Amerika, als een oase. De gitaarsound is een stuk harder en ligt nog dichter bij de rock 'n roll van de 60's dan de nakomende platen van Chris die het vooral van de zomeravondsfeer moeten hebben. Van de mystiek, romantiek en het lege bestaan van een societyleven.

Deze 2e plaat van Chris Isaak is wederom een hoogtepunt en misschien wel zijn sterkste. Hoogtepunten zijn Blue Hotel, Lie to Me, This Love Will Last, Waiting for the Rain to Fall en Lovers Game. Ook hier grijpt Isaak terug naar het verleden op een prachtige en subtiele manier. 4*

Mijn eerste bewuste kennismaking met Chris Isaak was 'Wicked Game', mede door de schaars geklede Helena Christensen in de videoclip (die op MTV overuren maakte) die mijn puberhart sneller deed kloppen . Het nummer zelf vond ik ook geweldig dus kocht ik de gelijknamige verzamelaar. Deze belandt geregeld in mijn cd-speler, maar had nooit de moeite genomen eens volledige albums te beluisteren.

Door onze Nederlandse trots Danny Vera en zijn radioprogramma bij Veronica werd ik weer herinnerd aan Chris Isaak en kwam op Marktplaats een mooie deal tegen waardoor ik zijn eerste 6 albums kon kopen.
Dit album sprong er voor mij meteen uit. Mede natuurlijk doordat ik al 4 nummers van de verzamelaar kende.



Perfect beschreven hoe ik deze plaat ook beleef. Het album begint met vier toppers 'You Owe Me Some Kind of Love', de heerlijke cover 'Heart Full of Soul', het zwoele 'Lie to Me' en voor mij het beste nummer van Isaak 'Blue Hotel'. Ook de overige nummers zijn van hoge kwaliteit, soms rockt hij iets meer ('Fade away' en 'Wild love'), dan leunt het wat tegen country aan ('You took my heart') en ook een mooie ballad ('Waiting for the rain to fall') zit in het arsenaal. De mooie warme productie en sfeervolle gitaarklanken maken dat dit album er voor mij bovenuit steekt. Topalbum.

Alleen de toon die gitarist James Calvin Wilsey laat horen maakt dit album al onweerstaanbaar. Goed, Chris Isaak zingt fantastisch en de album opent met een paar ijzersterke nummers en daarna wordt het helaas ietsje minder. Prachtig melancholisch album, niet als je last hebt van luddevedu.