Megadeth - Risk (1999)

Erg goed album. Lekkere nummers zoals insomnia, prince of darkness en ecstasy. Prince of darkness live is echt kicke. Wel minder dan de vorige platen. Qua muziek is plaat samen met world needs a hero minder. Het laatste album (system has failed, niet back to the start) is wel beter maar het is toch veel anders dan de vorige platen. Ik geef 4*

Ben Breadline vergeten. Zeker de beste van de hele plaat. Is trouwens ook een single.

Ik vind het persoonlijk vrij straf dat 'Risk' nog een relatief hoog gemiddelde heeft, aangezien dit toch wel de meest verguisde Megadeth plaat uit Mustaine's cariëre is. Het is zeker niet zo slecht dat het onbeluisterbaar is, maar haalt het toch zeker niet bij de eerdere cd's of zelfs degene die erna kwamen (dus ook 'World Needs...'). Er staan enkele redelijke songs op ('Crush 'Em', 'Prince Of Darkness' en het 'Time' tweeluik) maar is over het algemeen toch wel makkelijk het minste Megadeth album voor mij.

Dit is toch een juweeltje? Ok het is onMegadeth's maar ligt lekker in het gehoor.

Een van mijn persoonlijke favorieten...

Als ik het vergelijk met Megadeth's andere softere platen, vind ik deze toch beduidend minder. The World Needs A Hero gaat nog, Youthanasia is al stukken beter, maar vooral Cryptic Writings laat zien dat je softe(re) muziek kunt maken, zonder het aspect metal en lekker hard beuken hoeft te verliezen. Een paar nummers zijn wel mooi, maar op den duur wordt het me iets te zoetsappig.
Toch weet Mustaine enkele sterke nummers erop te zetten, zodat ik de zwakste Megadeth-cd nog steeds kan belonen met 3*.

Ook al ben ik een enorme thrash/heavy metal liefhebber en er hier weinig metal te vinden is, vind ik dit toch een prachtig album. Crush 'Em, Insomnia en Prince Of Darkness beuken toch nog lekker terwijl I'll Be There For You, Breadline, The Doctor's Calling en vooral Wanderlust uitstekende emotionele rocksongs zijn die zeker niet minderwaardig bevonden te hoeven worden aan 'Hangar 18' of 'Five Magics'.

Had deze eigenlijk nooit moeten kopen. De 1e 2 nummers zijn fantastisch, niks aan op te merken. De rest is eentonig en zwak zonder agressie erin.

Risk heet het album....

Nou kan ik me bij het woord zelf wel wat voorstellen, maar waarom dit album zo heet is me een raadsel....

het album was een "Risk"

het risico om voor de stijl op dit album te kiezen en daar verder mee door te gaan.

denk ik

gelukkig hebben ze het niet gedaan .

voor de rest is dit album leuk om te luisteren.

maar inderdaad onMegadeth's

Volgens mij noemde Mustaine hem Risk omdat Lars Ulrich gezegd had dat Megadeth nooit risico's nam. Met deze plaat wel, vandaar.

@Wolfgang1975:

Leg mij dan eens uit wat voor risico's hierop worden genomen...

Veel commerciëlere inslag: Enter the Arena/Crush 'Em is speciaal geschreven om in grote stadions te spelen. Een (semi-)akoestisch tweeluik Time (het enige nummer op deze plaat wat m.i. ook echt geslaagd is). De thrash-inslag is hier ver te zoeken (iets wat op de twee voorafgaande gladdere platen wel veel aanwezig was).

@Kaztor:

Het risico dat de trouwe fans teleurgesteld worden ten faveure van tijdelijk groter commercieel succes d.m.v. hapklare brokken discometal.

Ja, maar daar waren ze toch al veel eerder mee begonnen? (zo'n beetje met Countdown To Extinction)

CTE is trouwens behoorlijk, btw.

Nou, de productie vanaf CtE was wat gladder en de songs wat minder old-school thrash, maar ze waren er bijvoorbeeld niet speciaal voor geschreven om ze in stadions te spelen. Zoals ik al zei zat op voorgaande (drie bedoelde ik ) albums de thrash inslag er nog wel goed in, en die is hier ver te zoeken.

@Kaztor:

Jazeker, maar dat vond ik steeds een logische ontwikkeling van het geluid (die overigens steeds te pruimen was, zeker bij CTE). Dit is de eerste plaat waarbij ik, en ik denk velen met mij, echt moesten slikken, omdat het sausje wel erg commercieel is.

Ik moet natuurlijk nog wel even stemmen! Het is een eitje om 3 favoriete tracks op te geven: Insomnia, Prince Of Darkness en Crush ' Em. Als ik een persoonlijke Megadeth top 50 zou opstellen, zouden deze er overigens niet instaan!

Hier staat dus de cover van de Duke Nukem Theme op, erg grappig gedaan met veel quotes van The Duke. Om de een of andere reden staat dat nummer blijkbaar alleen op de Japanse versie, dat dan weer wel.

Ik trok Youthanasia al niet meer vanwege datzelfde.
Wat een superzwak aftreksel van The Black Album is dat, man...

Dit is toch niet de echte hoes?

Jawel. Die mat dat muizenhol is de remastered.

Ik moet er toch even op terugkomen. Slecht is dit album niet. Eigenlijk is hij heel erg goed zelfs, het probleem is alleen (zoals al eerder gezegd) het klinkt niet als Megadeth.

Best wat aardige catchy rocksongs maar dit had natuurlijk nooit of te nimmer onder de 'Megadeth' banier mogen verschijnen. Dave Mustaine zal je hetzelfde vertellen.

Dit album heeft niets met de overige Megadeth releases te maken. Desalniettemin is het een prima album. Mij interesseert het niet of het nou Megadeth, Dave Mustaine of voor mijn part de Voederbietels heet. Nummers als Crush 'Em, Prince Of Darkness en The Doctor Is Calling getuigen van uitstekende, enigszing elektronisch klinkende hardrock. De snijdende vocalen van Mustaine maken het nog enigszins herkenbaar.

Minder album dan de voorganger. Hij is in het algemeen niet slecht, zeker niet. Ik begrijp ook niet wat iedereen zo erop tegen heeft. Een nummer als Insomnia of Prince of Darkness vind ik zelf toch wel eens leuk en afwisselend voor een band als Megadeth.
3,5*

Heerlijke plaat. De enige van Megadeth die ik ken overigens. Ik ben niet zo in voor thrash metal. Nummers als Insomnia, Crush 'Em en Breadline zijn toch stuk voor stuk juweeltjes. Ik kan wel begrijpen dat deze plaat misschien minder fijn is voor een echte thrash-fan.

Megadeth is nooit een thrashband pur sang geweest.
Op Risk zijn ze wel het verst van hun roots verwijderd.
Misschien moet je Countdown To Extinction ook eens proberen. Uitermate geraffineerd album.

Bedankt voor de tip, ik zal het eens beluisteren.

heb deze ooit gekocht omdat er tegelijkertijd een cd met verzamelwerk van megadeth bij zat.
het album zelf heeft me nooit kunnen boeien, dipje op de CV van Dave wat mij betreft.

Helemaal mee eens! Opzich een prima album alleen is het niet echt Megadeth. Ik kan er persoonlijk prima naar luisteren (ook al doe ik dat niet vaak;-))