John Mayall - Blues from Laurel Canyon (1968)

Aha, ik dacht al dat ik de enige was die daar problemen mee heeft... of geeft HiLL hier niet zozeer een negatieve alswel een meewarig-vertederde benadering van het geluid dat Mayall voortbrengt? Hoe dan ook, ik heb zojuist alle berichten bij vier Mayall-albums gelezen (A hard road, Crusade, Bare wires en déze plaat), en dit is de enige kritische opmerking die ik erover kan vinden. Ik begrijp dat niet veel mensen het met mij eens zullen zijn, misschien is dit ook wel een soort vloeken in de kerk, maar ik moet het toch even kwijt: ik vind Mayalls stem echt af-schu-we-lijk. Wat sommige mensen misschien hebben bij de stem van Dylan ("klinkt als een prairiehond die in het prikkeldraad verward is geraakt"), heb ik bij Mayalls hete aardappel. Sommige nummers heeft hij zó goed gekozen, geschreven en/of gearrangeerd dat zijn stem er prima bij past en/of de ontoereikendheid ervan niet opvalt, maar op andere momenten kan ik er echt niet meer naar luisteren en wordt het hele nummer voor mij er totaal door verpest (Tears in my eyes op Crusade is een zeer ernstig voorbeeld).

Ik geef toe, smaken verschillen, het is absoluut niet mijn bedoeling om te trollen, en op een zo uitgesproken afkeer als de mijne is ook nauwelijks iets zinnigs terug te zeggen, maar het valt me gewoon op dat niemand anders erover rept. Ook niet in pósitieve zin trouwens...