Scientifik - The Most Blunted (2006)
mijn stem
11 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Traffic
-
I Used to Know Ya (4:36)
met Edo. G
-
Bitch I Don't Need Ya (4:08)
-
Slicka Picka Uppa (3:55)
-
Im Taking Your Girl (3:55)
-
It's Murda Son (3:34)
-
I Aint the Damn One (3:26)
-
The Most Blunted (3:22)
-
Hardcore Love (3:59)
-
Its On (3:46)
-
Disco Tech (3:33)
0
geplaatst: 19 november 2007, 21:23 uur
De aandacht gaat alleen maar uit naar Criminal, maar dit album is vast ook erg dope. Ik zal hem eens gaan luisteren.
0
geplaatst: 26 december 2007, 23:38 uur
Heb em besteld. Als het goed is krijg ik hem over 4 weken ongeveer binnen.
0
EPMD
geplaatst: 5 januari 2008, 14:33 uur
Wat een vet album... 10 tracks maar wel 10 strakke producties en fijne raps van Scientifik... 4,5*
0
geplaatst: 5 januari 2008, 14:40 uur
Hij rapt toch ook op beats van anderen? Van Nas bijvoorbeeld?
0
geplaatst: 5 januari 2008, 16:23 uur
Ik vind deze wel minder dan Criminal, maar dit album is ook goed.
I Aint the Damn One heeft de zelfde sample als Memory Lane van Nas.
Het eerste nummer vind ik het best.
I Aint the Damn One heeft de zelfde sample als Memory Lane van Nas.
Het eerste nummer vind ik het best.
0
geplaatst: 5 januari 2008, 16:57 uur
Hier moet ik ook dringend achteraan...! Ken het vooralsnog niet, maar Criminal krijgt een 5, dus zal ik dit ook zeker pruimen!
0
EPMD
geplaatst: 6 januari 2008, 03:25 uur
ik bestel em zo snel mogelijk... en voor de mensen die criminal al vet vonden, deze is ook echt dope...
0
geplaatst: 6 januari 2008, 17:55 uur
dit materiaal dateert van VOOR "Criminal", zeker eh? '92 of zo?
0
geplaatst: 6 januari 2008, 19:09 uur
Amazon schreef:
Boston rapper Scientifik recorded two albums in the 90s, "The Most Blunted" and the more familiar and recently re-issued "Criminal". "The Most Blunted", considered a demo from day one was denied a proper release yet mysteriously was pressed up as a white label LP around 1996 (perhaps capitalizing upon his untimely death). So for the last 14 years the record has lived on in the boom-bap afterlife of vinyl bootlegs, hissy dub cassettes, and low quality MP3s. That is until now. Traffic Entertainment and Executive Producer Edo. G now present Scientifik s "The Most Blunted" as it was originally recorded and intended to be released. All production duties are handled by Joe Mansfield of the Vinyl Reanimators (most famous for his "I Got To Have It" production for Edo G. and later on 7L & Esoteric). It ain't hard to tell why the music is still captivating. On the mic Scientifik is certainly competent, and by 1992 standards he operates correctly, dropping jewelz and relating crime sagas in a soldierly, commanding voice that flexes just enough to reveal his hunger and intensity. And it doesn't hurt that some of the beats are absolute bangers as Joe Mansfield flips samples made popular later on by Nas, DJ Premier and D.I.T.C... available on CD & double LP.
Boston rapper Scientifik recorded two albums in the 90s, "The Most Blunted" and the more familiar and recently re-issued "Criminal". "The Most Blunted", considered a demo from day one was denied a proper release yet mysteriously was pressed up as a white label LP around 1996 (perhaps capitalizing upon his untimely death). So for the last 14 years the record has lived on in the boom-bap afterlife of vinyl bootlegs, hissy dub cassettes, and low quality MP3s. That is until now. Traffic Entertainment and Executive Producer Edo. G now present Scientifik s "The Most Blunted" as it was originally recorded and intended to be released. All production duties are handled by Joe Mansfield of the Vinyl Reanimators (most famous for his "I Got To Have It" production for Edo G. and later on 7L & Esoteric). It ain't hard to tell why the music is still captivating. On the mic Scientifik is certainly competent, and by 1992 standards he operates correctly, dropping jewelz and relating crime sagas in a soldierly, commanding voice that flexes just enough to reveal his hunger and intensity. And it doesn't hurt that some of the beats are absolute bangers as Joe Mansfield flips samples made popular later on by Nas, DJ Premier and D.I.T.C... available on CD & double LP.
Uit '92, maar in '96 al eens gepressed...
0
geplaatst: 17 januari 2008, 15:30 uur
Heb em binnen en beluisterd. Voorlopig 3,5*. Vind Criminal Beter.
0
geplaatst: 1 december 2008, 08:59 uur
Waarom staat er op MuMe dan dat ie in 2006 is uitgebracht als ie al in 1992 gemaakt is?
0
geplaatst: 1 december 2008, 09:10 uur
Hij is dus in 2006 pas (voor het eerst) uitgebracht, en de regel op de site is het jaartal weer te geven wanneer de plaat dus voor het eerst op de markt kwam. Vrij logisch, toch?
0
geplaatst: 1 december 2008, 14:03 uur
hmm ja vrij logisch, al vind ik het wel vreemd dat een album pas in 2006 wordt uitgemaakt als hij al in 1992 gemaakt is 
.
Eerst maar eens Criminal beluisteren, daarna pak ik deze er wel een keer bij.
.Eerst maar eens Criminal beluisteren, daarna pak ik deze er wel een keer bij.
0
geplaatst: 2 mei 2009, 17:39 uur
Als grote fan van "Criminal" van Scientifik moest ik "The Most Blunted" ook zeker een kans geven. En het stelde niet echt teleur, al kan het niet tippen aan "Criminal", toch is het een bovenmaats album.
Joe Mansfield (die op Edo G's eerste album ook produceerde) neemt hier de producties voor zijn rekening. En de producties klinken erg lekker, al laat de geluidskwaliteit op mijn originele cd toch wel wat te wensen over. "The Most Blunted" was in '92 een soort demo en dat blijf je horen. De nummers zijn niet goed afgemixt en klinken scherp en krakend. Aan een andere kant geeft dit het album nog een extra duister, underground basement-sfeertje mee. Ik kan er dus mee leven.
De beats vallen vooral op door sterk sample-gebruik en harde drums. Ook reeds op "Criminal" was duidelijk dat Scientifik graag harde beats en zware bassen heeft, ook al kan de overheersende melodie laid back en rustig zijn. Zoals op het eerste en tevens het beste nummer: "I Used to Know Ya" (featuring Edo G.). Een ijle en melancholische melodie schept een rustige esoterische sfeer, maar toch geven de drums zonder mededogen strak de maat aan. De Blackbyrds-sample was trouwens blijkbaar populair in '92, hij is immers ook te horen op "Lord Have Mercy" van Da Lench Mob en "Live & Let Die" van Kool G Rap & DJ Polo. We horen onmiddellijk dat Scientifiks - voor mij althans - weergaloze flow reeds in '92 tot ontwikkeling is gekomen.
"Bitch I Don't Need Ya" klinkt ook bekend in de oren: zelfde sample als "Shit Is Real" (Premo Remix) van Fat Joe. Joe Mansfield blijkt te beschikken over een muzikaal oor voor geschikte samples voor boombap-beats, want ook dit mysterieuze geluid klinkt ondanks zijn zachte tonen erg rauw en sinister. Scientifik klonk op "Criminal" wat zelfverzekerder en was rijmschematisch iets beter uitgekookt dan hier, maar op de meeste nummers komt Scientifik toch ook bij wijlen hard aanzetten met zijn op het eerste gehoor stuntelige maar toch erg precieze flow, waarmee hij zonder zich op te jagen in staat is een productie - hoe hard de bass en drum ook is - aan flarden te flowen.
Van een harde bass gesproken: op "Slicka Picka Uppa" staat de bass véél te luid en onzuiver. Toch een lekker harde beat en MC in vorm. Mijn misschien wel tweede favoriete track moet wel "It's Murda Son" zijn. Simpele begeleidende beat, dat wel, maar hier flowt Scientifik gewoon iedereen naar huis. Op een erg rustige manier vloeien alle woorden erg regelmatig uit zijn mond. Het klinkt zo gemakkelijk en vlot net omwille van de quasi perfectie van zijn flowschema. Ook de blazers tijdens de hook doen een hiphopliefhebber uiteraard deugd, net als de jaren '70-achtige strijkers die af en toe te horen zijn. Erg simpel concept en op het eerste gehoor simpele uitvoering, maar in zijn minimalisme is "It's Murda Son" gewoon erg effectief.
DJ Premier moet fan geweest zijn van Joe Mansfield, want na de sample op "Bitch I Don't Need Ya" heeft hij ook de sample van "I Ain't The Damn One" later gebruikt, m.n. op "Memory Lane" van Nas. Scientifik maakt er een gedreven nummer van gevuld met battle-raps. De bekende sample is hier ingepast op een strakker tempo in een iets 'kaler' klinkende productie, weliswaar op maat gesneden van de agressieve lyrics van de Boston-MC. Scientifik weet wat ik graag hoor. Voor dancehall geïnspireerde hiphop met reggae-samples heb ik immers een zwak en ik word op mijn wenken bediend op de titeltrack. Ook hier is het geheel niet degelijk afgemixt, wat jammer is. We horen allerlei Jamaïcaans klinkende geluidjes door elkaar op BDP-achtige drums, stijlvol afgewerkt met een vlotte blazersample. En Scientifik bezingt zijn liefde voor marihuana en wie is daar beter voor geplaatst dan "The Most Blunted".
De volgende twee nummers halen het niveau niet bepaald naar beneden maar trekken het ook niet op; "It's On" heeft trouwens dezelfde sample als "Son Get Wrec" van Black Moon. Het korte albumpje sluit af met "Disco Tech", dat een vrij funky beat heeft, die duidelijk meer swingt dan de andere producties en wat oubolliger klinkt.
Mijn boombap-honger werd zeker gestild door "The Most Blunted", maar na het 5-sterren menu van "Criminal" heeft de chef-kok op "The Most Blunted" een Michelin-ster moeten afstaan, waardoor ik uitkom op 4*.
Joe Mansfield (die op Edo G's eerste album ook produceerde) neemt hier de producties voor zijn rekening. En de producties klinken erg lekker, al laat de geluidskwaliteit op mijn originele cd toch wel wat te wensen over. "The Most Blunted" was in '92 een soort demo en dat blijf je horen. De nummers zijn niet goed afgemixt en klinken scherp en krakend. Aan een andere kant geeft dit het album nog een extra duister, underground basement-sfeertje mee. Ik kan er dus mee leven.
De beats vallen vooral op door sterk sample-gebruik en harde drums. Ook reeds op "Criminal" was duidelijk dat Scientifik graag harde beats en zware bassen heeft, ook al kan de overheersende melodie laid back en rustig zijn. Zoals op het eerste en tevens het beste nummer: "I Used to Know Ya" (featuring Edo G.). Een ijle en melancholische melodie schept een rustige esoterische sfeer, maar toch geven de drums zonder mededogen strak de maat aan. De Blackbyrds-sample was trouwens blijkbaar populair in '92, hij is immers ook te horen op "Lord Have Mercy" van Da Lench Mob en "Live & Let Die" van Kool G Rap & DJ Polo. We horen onmiddellijk dat Scientifiks - voor mij althans - weergaloze flow reeds in '92 tot ontwikkeling is gekomen.
"Bitch I Don't Need Ya" klinkt ook bekend in de oren: zelfde sample als "Shit Is Real" (Premo Remix) van Fat Joe. Joe Mansfield blijkt te beschikken over een muzikaal oor voor geschikte samples voor boombap-beats, want ook dit mysterieuze geluid klinkt ondanks zijn zachte tonen erg rauw en sinister. Scientifik klonk op "Criminal" wat zelfverzekerder en was rijmschematisch iets beter uitgekookt dan hier, maar op de meeste nummers komt Scientifik toch ook bij wijlen hard aanzetten met zijn op het eerste gehoor stuntelige maar toch erg precieze flow, waarmee hij zonder zich op te jagen in staat is een productie - hoe hard de bass en drum ook is - aan flarden te flowen.
Van een harde bass gesproken: op "Slicka Picka Uppa" staat de bass véél te luid en onzuiver. Toch een lekker harde beat en MC in vorm. Mijn misschien wel tweede favoriete track moet wel "It's Murda Son" zijn. Simpele begeleidende beat, dat wel, maar hier flowt Scientifik gewoon iedereen naar huis. Op een erg rustige manier vloeien alle woorden erg regelmatig uit zijn mond. Het klinkt zo gemakkelijk en vlot net omwille van de quasi perfectie van zijn flowschema. Ook de blazers tijdens de hook doen een hiphopliefhebber uiteraard deugd, net als de jaren '70-achtige strijkers die af en toe te horen zijn. Erg simpel concept en op het eerste gehoor simpele uitvoering, maar in zijn minimalisme is "It's Murda Son" gewoon erg effectief.
DJ Premier moet fan geweest zijn van Joe Mansfield, want na de sample op "Bitch I Don't Need Ya" heeft hij ook de sample van "I Ain't The Damn One" later gebruikt, m.n. op "Memory Lane" van Nas. Scientifik maakt er een gedreven nummer van gevuld met battle-raps. De bekende sample is hier ingepast op een strakker tempo in een iets 'kaler' klinkende productie, weliswaar op maat gesneden van de agressieve lyrics van de Boston-MC. Scientifik weet wat ik graag hoor. Voor dancehall geïnspireerde hiphop met reggae-samples heb ik immers een zwak en ik word op mijn wenken bediend op de titeltrack. Ook hier is het geheel niet degelijk afgemixt, wat jammer is. We horen allerlei Jamaïcaans klinkende geluidjes door elkaar op BDP-achtige drums, stijlvol afgewerkt met een vlotte blazersample. En Scientifik bezingt zijn liefde voor marihuana en wie is daar beter voor geplaatst dan "The Most Blunted".
De volgende twee nummers halen het niveau niet bepaald naar beneden maar trekken het ook niet op; "It's On" heeft trouwens dezelfde sample als "Son Get Wrec" van Black Moon. Het korte albumpje sluit af met "Disco Tech", dat een vrij funky beat heeft, die duidelijk meer swingt dan de andere producties en wat oubolliger klinkt.
Mijn boombap-honger werd zeker gestild door "The Most Blunted", maar na het 5-sterren menu van "Criminal" heeft de chef-kok op "The Most Blunted" een Michelin-ster moeten afstaan, waardoor ik uitkom op 4*.
0
geplaatst: 23 mei 2009, 02:38 uur
Mooie recensie, PJ. Heb deze voor drie pond op de kop kunnen tikken in Londen, ben erg benieuwd. Vond Scientifiks debuut sterk, maar nergens geniaal of legendarisch.
0
geplaatst: 2 juni 2009, 13:32 uur
Eigenlijk niks toe te voegen aan PJ's verhaal: niet altijd even denderend, maar een erg lekkere boombapplaat met dikke beats en strakke raps.
* denotes required fields.
* denotes required fields.