Sun Ra is tot nu toe wat hit en miss voor mij. Hij is op zijn best als hij jazz samenvoegt met benevelde klanken die je futuristisch danwel psychedelisch kan noemen. Deze amerikaan kan echter soms te ver doorschieten in zijn gefröbel. Op deze plaat is daar geenszins sprake van. Veel funky baslijntjes(met name That's how I feel

) Deze plaat doet verder wat denken aan de Mwandischi-fase van Herbie Hancock. Een toegankelijke instapper in de wereld van deze excentrieke jazzer.