menu

No-Man - Flowermouth (1994)

mijn stem
3,64 (48)
48 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Electronic
Label: One Little Indian

  1. Angel Gets Caught in the Beauty Trap (9:58)
  2. You Grow More Beautiful (5:37)
  3. Animal Ghost (6:11)
  4. Soft Shoulders (3:57)
  5. Shell of a Fighter (7:49)
  6. Teardrop Fall (4:40)
  7. Watching over Me (4:45)
  8. Simple (7:05)
  9. Things Change (7:29)
  10. Angeldust * (9:11)
  11. Born Simple * (12:09)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 57:31 (1:18:51)
zoeken in:
avatar van ChrisX
3,5
Dit album is een must voor al diegene die een zwak hebben voor de muziek van bijv. Japan, David Sylvian en ook Duncan Browne (de stem van no-man zanger Tim Bowness lijkt als 2 druppels water op die van Browne). Maar pas op: het geheel heeft wel een wat dansbaarder jasje op dit album.

avatar van Edwin
5,0
Ik volg No-Man vanaf zo'n beetje het begin. Vanaf 1992/1993 denk ik zo. Pas veel later ontdekte ik dat dit voor Steven Wilson maar een nevenproject is en dat hij de grote man achter Porcupine Tree is. PT heb ik pas in 1999 ontdekt. Komt natuurlijk omdat SW op No-Man niet zingt, waardoor het verband niet snel opvalt. Dit album is voor mij hun magnus opus, prachtige uitgesponnen nummers vol gevoel en romantiek. Het pianomotiefje in Animal Ghost bezorgt mij steevast kippevel. Verder veel smaakvolle gastbijdragen van onder andere Mel Collins, Robert Fripp en Steve Jansen (ex-Japan). 5*

avatar van ChrisX
3,5
Even een kanttekening: Porcupine Tree was heel erg lang nog een nevenproject van Steve Wilson t.o.v. no-man. Met no-man had hij nl. een contract met One Little Indian Records en hij had ook echt zelf verwacht dat hij met deze band echt commercieel succes zou behalen. Men heeft zelfs toen nog een paar keer live opgetreden met als begeleiders Jansen, Barbieri en Karn (3/4 Japan dus).

Zanger Tim Bowness heeft rond deze tijd ook nog een plaat gemaakt met Richard Barbieri getiteld Flame. Ook verschenen bij One Little Indian maar al heel erg lang niet meer te krijgen. Als ik het me goed herinner drumt op die plaat overigens Gavin Harrison die vanaf In Absentia bij Porcupine Tree de trommels beroert. Barbieri was al veel eerder zijdelings betrokken bij Porcupine Tree.

avatar van Rissan
ChrisX heeft gelijk niet No-Man maar PT was het nevenproject van Steven Wilson. No-Man startte rond 1985/86 als No Man Is An Island Except For The Isle Of Man. Steven Wilson was toen 17/18 jaar oud.

Op de symfo verzamelaar Exposure, uit 1986, is het nummer From A Toyshop Window terug te vinden. In 1987 verschijnt op de symfo verzamelaar Exposure 2 opnieuw een nummer, Faith Last Doubt, en is de naam ingekort naar No Man Is An Island. hierop worden ook voor het eerst de bandleden genoemd.

Vanaf 1988/89 opereert de band onder de naam No-Man.

Wat betreft Flame klopt het als een bus. zowel ex PT drummer Chris Maitland als huidige drummer Gavin Harrison spelen mee op Flame.

Een andere aanrader mbt Tim Bowness is het album California Norfolk dat hij samen maakte met Peter Chilvers. ook Overstrand, een collectie van remixes, live performances en rare outtakes is een aanrader.

voltazy
Dit album ben ik gaan luisteren na mijn positieve reactie op together we're stranger (zie ook m'n review daar).
De opener is briljant en een van de mooiste nr's van No-man, als alles dit niveau had kreeg flowermouth zeker 5 sterren. De opbouw en de jazz-achtige sfeer van dit nummer zijn gewoon gweldig.
De 5 nummers die daar op volgen zijn allemaal wat dansbaarder dan het allereerste en laatste werk van No-man, tevens zijn deze nummers niet altijd even boeiend.
nummer 7 is een mooi rustig nummer met goed gitaar werk. daarna komt een weer dansbaarder nummer waarin het tempo langzaam word opgevoerd en Tim Bowness met zang word ondersteund door Lisa Gerard (Dead can dance).
De afsluiter is weer een rustiger nummer in de stijl die we later van de band kennen.
Niet alle nummers blijven even boeiend maar de schitterende nr's 1,7,9 maken veel goed.
4 sterren

avatar van Edwin
5,0
voltazy schreef:
Tim Bowness met zang word ondersteund door Lisa Gerard (Dead can dance).


Laten we het erop houden dat No-Man gewoon een sample heeft "gejat" uit een nummer van DCD.

voltazy
haha, klopt ik lees het net in mijn mooie bijbehorende boekje: Lisa Gerard - Vocal sample

Weet je toevallig ook uit welk nummer dat stukje gesampled is?, dan zal ik daar ook es naar luisteren of het te herkennen is.
Ik heb alles wel van DCD maar luister bijna alleen maar within the realm of a dying sun en spleen and ideal

avatar van Edwin
5,0
voltazy schreef:
Weet je toevallig ook uit welk nummer dat stukje gesampled is?


uhh, ik ga nu twijfelen aan mijn eerdere bericht . Ik heb de albums The Serpent's Egg, Aion en Into the Labyrinth even in vogelvlucht beluisterd, maar ik heb het stukje niet herkend. Ook via google is er niets over te vinden. Ik denk dat het dan gewoon een sample is geweest, die ze speciaal voor No-Man heeft ingezongen.

avatar van Premonition
3,0
Ik herken de sample ook niet, hoewel ik alle albums van DCD heb.

De stem van Bowness doet me helemaal niet aan Duncan Brown denken, eerder aan Gavin Friday.
Sterk album. Doet me meer dan de gemiddelde Porcupine Tree.

avatar van dynamo d
4,0
Goed No-Man album. Shell Of A Fighter vind ik het beste nummer. Zou zo van Porcupine Tree kunnen zijn. Maar verder staan er ook meer popachtige songs op, die niet op PT-werk lijken. You Grow More Beautiful vind ik bijvoorbeeld een mooie popsong.

avatar van DeKoning
Deze her-uitgave!

avatar van BoyOnHeavenHill
4,0
Edwin en Premonition (Voltazy heeft zich reeds lang geleden uitgeschreven), dit komt misschien als mosterd na de maaltijd, maar volgens het Porcupine Tree Forum komt die Dead Can Dance-sample uit het nummer Song of Sophia van The serpent's egg. Voor wat het nog waard is na al die jaren... (Beetje slordig trouwens dat de zangeres in het boekje bij deze CD Lisa Gerard [dus met slechts één r in het midden] wordt genoemd.)

avatar van BoyOnHeavenHill
4,0
De vergelijking met de enige andere No-Man-plaat die ik ken (Schoolyard ghosts) valt toch wel erg in het voordeel van déze uit, met meer afwisseling in de composities en meer kleur in de arrangementen. De ademloze en in mijn oren vrij saaie want steeds in hetzelfde emotionele register opererende stem van Tim Bowness blijft echter een zwak punt, en waar ik zelf ook een probleem mee heb is de overdaad aan elektronische percussie op dit album – met name de "even" nummers hierboven krijgen daardoor een soort gladheid die deze muziek naar mijn smaak juist niet kan gebruiken. De eerste helft van de plaat vind ik het sterkst, maar sowieso staan de zeven middelste tracks van het reguliere album alle in de schaduw van de majesteuze eerste en laatste nummers, Angel gets caught in the beauty trap met z'n prachtige arrangement van piano, blazers en vooral viool, en Things change met z'n ontroerende melodie en idem tekst (en toevallig zijn dat volgens het boekje ook de enige nummers met een echte drummer). Sowieso klinkt de plaat trouwens geweldig voor een produktie van bijna een kwart eeuw geleden, hetgeen een eerbetoon mag heten aan Steven Wilsons capaciteiten als producer en remixer èn aan de aanwezigheid van diverse muzikale hoogvliegers op dit album (waarbij Robert Fripp merkwaardig genoeg de enige is wiens bijdrage me niet bevalt: zijn Frippertronics en "soundscapes" zijn zó herkenbaar "des Fripps" dat ze op bijvoorbeeld het mooie openingsnummer de aandacht gewoon afleiden en ik me opeens bewust word dat ik niet naar een prachtig "onafhankelijk" nummer zit te luisteren maar naar de unieke signatuur van Robert Fripp). Kortom, ondanks een paar smetjes een mooi en sfeervol album met twee extreme toppers.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:20 uur

geplaatst: vandaag om 15:20 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.